Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

ΣΤΙΧΟΙ ΗΛΙΑ Π. ΓΕΩΡΓΑΚH ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ ΛΕΥΚΑΔΑ



ΛΕΥΚΑΔΑ DNA

Λευκάδα μου,

Άγια μου Μαύρα.

Ορθή επανάληψη

της ομορφιάς.

Υστερόγραφο

του πόθου.

Το μπλε

στο πράσινο,

το άσπρο

στο γαλάζιο,

το όνειρο

στο χρώμα.

Λευκάδα μου,

πηχιαίοι τίτλοι

αισθημάτων,

με τις νύχτες

αξημέρωτες

στον Αη-Νικήτα.

Υπερβολή

της φύσης

Μαδουρή,

με τις μετάνοιες

των πεύκων

στη θάλασσα.

Στερνοπούλι

Μεγανήσι.

Άγια μου Μαύρα,

με τον Λευκάτα

σε στύση

να φλερτάρει

την Κεφαλονιά.

Ερωτική

φαντασίωση

της Γύρας

με την Πρέβεζα.

Δικτατορία

της άμμου,

Εγκρεμνοί.

Ψευδαίσθηση

του Ιονίου

πως νίκησε

το Πόρτο Κατσίκι.

Λευκάδα

φωτοτυπικό

ονείρων.

Καλοσύνη

του πράσινου,

φλυαρία

του μπλε.

Σημαιοστολισμός

της αμμόγλωσσας

με φύκια,

λιτανεία

των γλάρων

στο Ιβάρι.

Λευκάδα μου,

παρασύνθημα

ψυχής,

με το κύμα

επιβήτορα

στη Νηρά.

Μαθητούδια

με σηκωμένα

χέρια

οι ελιές

στη Γύρα.

Καταφύγιο

αιώνων

το Κάστρο

σου.

Λευκάδα μου,

πρωτοσέλιδο

νοσταλγίας.

Γλέντι

της αλμύρας

με τη Σέσουλα.

Ξυπόλυτο

καλοκαίρι

στο Κάθισμα.

Με τα

μονόξυλα

μεθυσμένους

αλήτες,

στο μόλο.

Λευκάδα μου,

θερινό

ανάκτορο

του ήλιου.

Με τα πόδια

ανοιχτά

στον λεβάντε,

της πρώτης

καντάδας

καρδιοχτύπι.

Ιδρωμένο

απομεσήμερο

στους Μύλους.

Μπερδεμένη

μπετονιά

στον Πόντε,

με τα πυροφάνια

χαμένες

πυγολαμπίδες.

Άγια μου

Μαύρα,

‘ξωκλήσι

στο πέλαγος,

αγιόκλημα

και γιασεμί

στου πόθου

τον αυλόγυρο.

Με το κύμα

σε ήχους,

με τ’ αστέρια

σε στίχους.

Νησί ζωή,

νησί φιλί.

Λευκάδα

μάνα,

Λευκάδα

DNA.

----------------------------------------------------

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΦΕΥΓΩ

Toν μαίστρο

θα προστάξω

το Μαγιάπριλο

θαρθώ,

τη ψυχή μου

να πετάξω,

στην Ελάτη

αετό.

Να ζητήσω

στο μελτέμι

να με φέρει

στο Νυδρί,

να πετάξω

σαν το γλάρο

Μεγανήσι,

Μαδουρή.

Να λυγίσω

σαν το πεύκο

σαν αλήτισσα ιτια,

στού Πουλιού

το τριανέμι

να κοιτάξω

τη Κυρα.

Οσο κι΄αν φεύγω

σε ζητώ

στο Ιβάρι

δειλινό

ενα βότσαλο

στο Πόρο

στη ζωή μου

είσαι δώρο,

πλατάνι

στη Καρυα,

πηγάδι

στο Φρυά.

Οσο κι αν φεύγω

είμαι εδώ,

ένας γλάρος

στο Βλυχό,

στους Σκάρους

κυπαρίσσι,

στο Κάβαλο

μελίσσι,

κρινάκι στην ακτή

μια στροφή

στην Εγκλουβή,

ένας φάρος

στο Λευκάτα

προσευχή

στα Λαζαράτα,

μια αυλή

στο Σπαρτοχωρι,

' μυγδαλιά

στο Σπανοχωρι,

ενα δίχτυ

στη ντουγάνα

καλοκαίρι

στη Νικιάνα.

Λευκάδα μάνα

του πόθου σήμα.

πευκοβελόνα

στη Νηρά.

Λευκάδα μάνα

παραμάνα

στο πανωφόρι

τη χειμωνιά.

Λευκάδα κόρη

γλάρος

στην πλώρη,

στο ξεροβόρι

μια αγκαλιά

Λευκάδα πόνος

γυρίζω μόνος

με μιά κιθάρα

στην αμμουδιά.

----------------------------------

ΛΕΥΚΑΔΑ ΜΑΓΙΣΣΑ

Ντυμένο

oνειρο

στο μπλέ,

ψυχής

ακροθαλάσσι,

μια νύχτα

δεν θα φθάσει

για να

σ΄ονειρευτώ,

να τρέξω στα

καντούνια σου,

στις κάτασπρες

αυλες σου

και τις

ομορφιές σου

να κάνω

φυλακτό.

Λευκάδα

μάγισσα

τα

χρόνια

χάλασα

στη ξενιτειά.

μα σε

νοστάλγησα,

κύματα

ναύλωσα

νάρθω κοντά

Να φύγω με

μονόξυλο

στα κύμματα

του Κάστρου

και στην τροχιά

του αστρου

να σε συναντώ,

να πλέξω

με αγιοκλιμα

μνήμες

να σου στείλω

και στης

Κυράς

το μύρο

να σωθώ.

Λευκάδα

μαγισσα

φεγγάρια

δάνεισα

για να

σε δω,

Λευκάδα

μαγισσα

τσιγάρα

μάζεψα

για το

φευγιό.

--------------------------------------

TAΞΙΔΙ ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ

Λένε πως θα σε μαγέψει

την καρδιά σου θα την κλέψει

δεν μπορείς ν΄αντισταθείς

έλα και μην καρτερείς.

Της βαρκούλας το πανί

θα μας πάει Μαδουρή,

φεγγαράδα στο Βλυχό

πάμε Κάλαμο, Καστό.

Στο Νυδρί και στα Χορτάτα

βαρτζαμι στα Λαζαράτα

Πόρος, Συβρος, Βουρνικα

Κάθισμα για μια βουτιά.

*Τα τοπία στη Λευκάδα

δεν υπάρχουν στην Ελλάδα

Της Λευκάδας τα τοπία

του Θεού η ευλογία.

Τ΄Αη Γιανιού τα δειλινά

δεν θα βρίσκεις πουθενά

η Κυρά Φανερωμένη

στην καρδιά σου ριζωμένη.

Στα πλατάνια της Καρυάς

και στα βράχια της Νηράς

βόλτα στη Βασιλική

Μεγανήσι, Εγκλουβή.

Θα σε πιάσει απ΄το χέρι

μεθυσμένο καλοκαίρι

θα σου δείξει μυστικά

φρέσκο ψάρι στη Λυγιά.

*Της Λευκάδας τα τοπία

ειναι ποίημα, μαγεία.

Τα τοπία στη Λευκάδα

ομορφαίνουν την Ελλάδα.

------------------------------------

Χρυσαφένιες αμμουδιές

και απάτητες κορφές

τα νερά της άλλο μπλέ

που δεν ειναι είδατε ποτέ.

Το γλυκό το μαϊστράλι

θα μας βγάλει Περιγιάλι

μία στάση στη Νικιάνα

πυροφάνια στη ντουγάνα.

Έγινε στο κύμα δίκη

δια βοής Πόρτο Κατσίκι

πεύκα, ρείκια και θυμάρι

κορμοράνοι στο Ιβάρι.

*Τα τοπία στη Λευκάδα

δεν υπάρχουν στην Ελλάδα

Της Λευκάδας τα τοπία

του Θεού η ευλογία.

Μια βραδιά στον Αι Νικήτα

οτι θα ποθήσεις ζήτα.

Εγκρεμνοί και Αγιοφίλι

Γύρα, Κάστρο να κι΄οι Μύλοι.

Με κιθάρες και καντάδες

στα καντούνια οι κυράδες

Καλαμίτσι και Δρυμώνας

δεν υπάρχει εδω χειμώνας.

Καταπράσινο νησί

στεναγμός του ποιητή

οταν ερθεις θα ενδώσεις

και με στίχους θα πληρώσεις.

*Της Λευκάδας τα τοπία

ειναι ποίημα, μαγεία.

Τα τοπια στη Λευκάδα

ομορφαίνουν την Ελλάδα.

-----------------------------------------------------------

-AΠΕΝΑΝΤΙ

-Στη Βέρα για τα ατέλειωτα ταξίδια που μας χάρισε.

Xόρευε η βροχή πάνω στα τζάμια

σύννεφα σκεπάσανε τη Λάμια,

βαρύ αστραποβρόντι απ΄τη Γύρα

ξεθύμανε στους Μύλους η αλμύρα. Τρεμόσβυνε στο Κάστρο το φανάρι

ανέβηκε ο 'Ορφέας' στο πατάρι,

διάλεξη σκαρώνει ο Κοκονιώρος

σαρώνει τα αυλάκια ο Μανιώρος.

Πάμε απέναντι ρε Βέρα

για να βρούμε τα παιδιά

η ζωή ειναι μια σφαίρα

ποτέ πίσω δεν γυρνά.

Πάμε με το πυροφάνι

το καμάκι, τη συρτή

μακροβούτια στο μουράγιο

και στου 'Πάπιου' δηλωτή.

Κι απόψε στον παράδεισο του 'Μύτα'

έρωτες και πάθη όλα πίτα,

χέρια που απλώνονται θα ψάξω

με φίλους στου 'Μουτρούκαλη' θ΄αράξω.

'Απόλλωνας' και 'Πάνθεον' στη σκέψη

όνειρα θα βλέπω ως να φέξει

κερί που άναψα και μένει

βιτρό στο ιερό Φανερωμένη.

Πάμε απέναντι ρε Βέρα

για να βρούμε τα παλιά

να γλεντήσουμε τη μέρα

Πόντε, μόλο, Αη Μηνά,

να καλέσουμε τη μνήμη

στον Ανθώνα να μας βρεί

στην σκιά των ευκαλύπτων

με το πρώτο μας φιλί.

Στρώματα θα κάνουμε τα φύκια

Κάστρο, αμμόγλωσα και ρείκια

φεγγάρι προβολέας θα μας βλέπει

κανείς δεν θα μαντέψει αυτό το στέκι.

Έρχεται ο πατέρας με τη βάρκα

νύχτα στο παζάρι για την τσάρκα,

βλέμματα σε στύση ειναι μόνο

τη νιότη μου στα χέρια θα πληγώνω.

Πάμε απέναντι ρε Βέρα

να τα ζήσουμε ξανά,

να σηκώσουμε παντιέρα

στου πελάγους τα βαθιά

εποχή πού εχει φύγει

να καλέσουμε κρυφά

και να κάψουμε τα λάθη

στ΄Αη Γιάννη τη φωτιά.

Γελασα στου Βούλη την παρλάτα

δώσε μας κυρ Σπύρο μαντολάτα,

πίσω απ' την μπάντα και στη 'Διάνα'

κλέφτες κι' αστυνόμοι στην αλάνα.

Φέρε γλυκά αχ μπάρμπα Αντρέα

έγιναν οι γευσεις σου σημαία,

γλέντια, καρναβάλια και ρεσάλτο

με γλυκιές καντάδες στον 'Ρεγάντο'.

Πάμε απέναντι ρε Βέρα

να γελάσουμε ξανά

στου Πουλιού την καλημέρα

στ΄Αη Γιαννιού τα δειλινά,

με τους ήλιους να μας παίρνουν

οπως φεύγουνε μαζί

και μετά όλοι να πούμε

εδώ είναι η ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοφιλείς αναρτήσεις