Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ



''Πέστε μου μια καλή είδηση, έστω και αν ειναι ψέμμα'', μου ψιθύρισε ο Νίκος απο το διπλανό γραφείο. Και αναρωτήθηκα: Aλήθεια που χάθηκαν οι άνθρωποι, που χάθηκαν οι φίλοι. Που είναι τα χαμόγελα, τα ανέκδοτα, οι φάρσες. Οι καλές ειδήσεις. Που είναι η ζωή που ονειρευτήκαμε. Χωρίς μίσος, χωρίς μιζέρια. Με αλληλεγγύη, με ανθρωπιά. Τα όνειρα πλέον αντικαταστάθηκαν απο εφιάλτες. Η κατάθλιψη κυριαρχεί παντού. Τα βάρβαρα οικονομικά μέτρα οδηγούν σε κλοπή της ζωής μας. Τα παιδιά μας καταδικασμένα στην ανεργία. Η λέξη φτώχεια ειναι πλέον το ''σήμα κατατεθέν'' στην καθημερινότητα. Αντικαταθλιτικά χάπια και αυτοκτονιες λογω χρεών. Χαράτσια, μειώσεις μισθών-συντάξεων και εφαπαξ(εως 50%), απολύσεις, λουκέτα και έκρηξη της ανεργίας ερχονται να προστεθούν σε μια κοινωνία που ήδη αναστενάζει απο την τρόικα (σσ η οποία κυβερνά τη χώρα).. Κανεις δεν συμμερίζεται οτι τα νοικοκυριά εχουν χρέη στις τράπεζες, εχουν δάνεια που δεν μπορουν να τα ξεπλήρώσουν. Ξεπούλημα των ΔΕΚΟ. Η ανεργία σε υψη- σοκ με 1.200.000 ανεργους(κυριως νεους) και η εγκληματικότητα στο ζενίθ. Παντού μαζικές απολύσεις και εργασιακός μεσαιωνας. Τέλος το δημόσιο το οποίο ηδη υπολειτουργεί. Πλήρης διάλυση στις δημόσιες υπηρεσίες και στα ασφαλιστικά ταμεία.

Ερχονται αμοιβές-συντάξεις και εργασιακές σχέσεις τύπου Κίνας, Ινδίας και χωρών του Τρίτου Κόσμου. Ιδιωτικός και δημόσιος τομέας θα εχουν σε λίγους μήνες μισθούς των 700-800 ευρώ και συντάξεις σε χαμηλότερα επίπεδα. Εναι δεδομένο. Οπως ειναι δεδομένο οτι ερχονται και ακομη σκληρότερα μέτρα μαζι με πλειστηριασμούς σπιτιών -καταστημάτων λογω της αδυναμίας ανταπόκρισης των δανειοληπτών. Η υφεση φερνει υφεση και η φτώχεια περισσότερη φτώχεια. Την ίδια στιγμή στα σχολεία δεν υπάρχουν βιβλία, τα Πανεπιστήμια μετατρέπονται σε επιχειρήσεις, στα Νοσοκομεία δεν υπάρχουν φάρμακα. Με την κατάργηση και την ιδιωτικοποίηση των Δημόσιων Κοινωνικών Αγαθών της Παιδείας, της Υγείας, της Ασφάλισης, ολόκληρη η Κοινωνία οδηγείται στο περιθώριο. Σε χρεοκοπία η χωρα, σε χρεοκοπία το πολιτικό σύστημα, σε χρεοκοπία και η υπομονή ολων. Τα επώδυνα οικονομικά μέτρα δεν εχουν τέλος. Και το 2012 θα ειναι ακόμη χειρότερο. Χάσαμε πλέον και το βαρέλι αλλά και τον πάτο. Και με τη νέα φοροεπιδρομή, τη νέα λαίλαπα των νέων σκληρών, άδικων και αδυσώπητων μέτρων πραγματοποιείται η πιο βάρβαρη αναδιανομή εισοδημάτων και ανατροπών κοινωνικών δικαιωμάτων που έχει γνωρίσει η χώρα μεταπολιτευτικά. Την ίδια στιγμή οι προνομιούχες και οικονομικά ισχυρές κοινωνικές ομάδες συνεχίζουν ανενόχλητες το πάρτι κερδοσκοπίας, και όντας στο απυρόβλητο του ελέγχου, διευρύνουν τα κέρδη, τα προνόμια, την αποθησαύριση, την απόκρυψη και εξαγωγή του πλούτου τους από τη χώρα. Και τα νέα στοιχεία ποιυ φέρνει το πολυνομοσχέδιο-έκτρωμα ειναι απαγοητευτικά.

Εκτός απο τη νέα φορολογική αφαίμαξη αλλά και τον φόρο στα ακίνητα, οι μισθοί στον ιδιωτικό τομέα θα μειωθούν περαιτέρω, ακόμη και κατά 25%. Κι αυτό, γιατί καταργούνται στην πράξη οι κλαδικές συμβάσεις. Έτσι, μέσω των επιχειρησιακών, θα μπορεί να συμφωνούνται μισθοί κατά πολύ μειωμένοι, με δίχτυ προστασίας τα 751 ευρώ της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης (ΕΓΣΣΕ). Παράλληλα και με το νεο μισθολόγιο η μείωση στο δημοσιο θα κινηθεί εως το 50% ενω ψαλίδι μπαίνει και στις συντάξεις(εως 40%). Η ιδια η πρώην υπουργός Εργασιας κ.Λ. Κατσέλη εκτιμά οτι''η απότομη μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα από 10%-30% θα αφαιρέσει, σύμφωνα με υπολογισμούς, 4,5 - 13,5 δισεκατομμύρια ευρώ από την ελληνική οικονομία, δηλαδή μείωση κατά 2,09% - 6,26% του ΑΕΠ. Επομένως, η ύφεση που προβλέπεται στο προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2012 (-2,5%) θα ξεπεράσει με συντηρητικές εκτιμήσεις το -5%. ''

-Οι θυσίες οι οποίες επιβάλλονται κυρίως στους μισθωτούς και συνταξιούχους δεν επέφεραν τη βελτίωση του επιπέδου ανταγωνιστικότητάς της ελληνικής οικονομίας αλλά την υποχώρηση της αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού στο έτος 2003, του κατώτερου μισθού σε επίπεδα πριν από το έτος 1984 και του επιπέδου ανεργίας στο έτος 1961. Ενα ευρώ στα τέσσερα που παράγονται στην ελληνική οικονομία δεν φορολογείται, με αποτέλεσμα τη διαρροή ετήσιων εισόδων 12-15 δισ. ευρώ, ενώ οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο ανέρχονταν στις 30/06/2011 στα 41 δισ. ευρώ.

-Περίπου 4 δισ. ευρώ «χάνονται» από την ανεργία και τη μη ασφάλιση των, επίσημα υπολογιζόμενων, 800.000 ανέργων.. Τουλάχιστον 6 δισ. ευρώ κοστίζει η ανασφάλιστη εργασία 1.250.000 ατόμων (το 25% του εργατικού δυναμικού). Κάθε αύξηση της ανεργίας κατά μία ποσοστιαία μονάδα προκαλεί απώλειες 450 εκατ. στο ΙΚΑ (μαζί με τα επιδόματα), ενώ 700 εκατ. ευρώ λιγότερα έσοδα από εισφορές φέρνει στα Ταμεία η μείωση των μισθών κατά 6% (ποσοστό υποεκτιμημένο).

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

ΝΑ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΕΙΔΗΣΗ!!!!!!!

ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΥΚΑΔΙΤΗ ΙΣΟΤΙΜΟ ΑΓΙΟ , ΑΓΙΟ ΑΝΘΡΩΠΟ , ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΪΣΙΟ.

Ο ΑΦΑΝΗΣ (στήν κοσμική, πολιτική, κλπ, ζωή) ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΜΑΣ.

ΤΟΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟ ΛΑΖΑΡΗ.

"Στο τέλος Αυγούστου 2001, κάποιος τον παρακάλεσε να προσευχηθεί στον Άγιο Νεκτάριο, για να τον βοηθήσει. Και ο Γέροντας: -Άσ' τον, παιδί μου, τον Άγιο. Αυτός είναι στην Αμερική. Τρέχει να σώσει ζωές. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 έπεσαν οι Δίδυμοι Πύργοι. Λίγους μήνες νωρίτερα είχε πει ότι εκείνο πού πρόκειται να συμβεί στην Αμερική θ' αλλάξει τον ρου της Ιστορίας: -Μεγάλο κακό θα βρει την Αμερική, και όχι μόνο μέσα στον Σεπτέμβριο. Αλίμονο! Αυτό το είχε προαναγγείλει επίσης και στον μακαριστό Επίσκοπο Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιο σε μία από τις επισκέψεις του τελευταίου, και ήταν παρόντες κι άλλοι, χωρίς όμως να δώσει εξηγήσεις:
-Σεβασμιώτατε, να δείτε τι θα πάθουν οι Αμερικανοί σε δύο μήνες, είχε πει.

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου

Έρευνα-Συλλογή-Παρουσίαση: Μιχάλης Λεβέντης
Έκδοση Εκδοτικός Οργανισμός Π. Κυριακίδη Α.Ε.
και Ιερά Μονή Δαδίου «Παναγία η Γαυριώτισσα»


ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ι
ερομόναχος Αμβρόσιος Λάζαρης γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1912 στα Λαζαράτα Λευκάδος. Πατέρας του ήταν ο Παναγιώτης Λάζαρης και μητέρα του η Ελουΐζα, το γένος Γεωργάκη. Το ζευγάρι απέκτησε πέντε παιδιά: τον Πέτρο, τη Χρυσούλα, τον Δημήτριο, τον Σπυρίδωνα (το κοσμικό όνομα του Γέροντα) και τη Γεωργία.
Ο πατέρας του υπηρέτησε για χρόνια στους Βαλκανικούς πολέμους και το θάρρος του στις μάχες λένε ότι ήταν ξεχωριστό. Αργότερα, και σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ιστορικού Πάνου Ροντογιάννη, υπηρέτησε ως γραμματοδιδάσκαλος κατά την περίοδο 1926-1932 στο Δημοτικό Σχολείο Ασπρογερακάτων Λευκάδος1. Ήταν στη ζωή του πολύ αυστηρός, έως και σκληρός, στοιχείο πού πήρε από τους δικούς του γονείς, με τους οποίους συγκατοικούσε η οικογένεια.
Αντίθετα η μητέρα του ήταν ένας πολύ ήπιος και γλυκός άνθρωπος, πού νοιαζόταν για το σπίτι της και τα παιδιά της κι έκανε μεγάλη υπομονή στις δυσκολίες τις όποιες αντιμετώπιζε. Ο Γέροντας την αγαπούσε πολύ και της είχε αδυναμία.
Οι συνθήκες ζωής στο χωριό ήταν τότε πολύ δύσκολες και τα μέλη της οικογένειας, όπως τόσοι συγχωριανοί, πεινούσαν. Έτσι ο νεαρός Σπυρίδων στερήθηκε πολλά. Παπούτσια δεν φόρεσε, παρά όταν πήγε στον στρατό. «Το πόδι μου από κάτω», έλεγε κατόπιν γελώντας, «ήταν σαν τσαρούχι». Γι' αυτό και αναγκάστηκε πολύ νωρίς να σταματήσει το σχολείο και ν' αρχίσει να βοηθά την οικογένεια ως εργάτης σε κτήματα των συγχωριανών του.
Γράμματα έμαθε μέχρι και τη Β' Δημοτικού. Όμως χάρη στη μητέρα του είχε καλή την επαφή με τον Χριστό και την Εκκλησία Του νωρίς. Εκείνη τον έμαθε να πηγαίνει στον ναό από πολύ μικρός, να προσεύχεται και ήταν μαζί πού επισκέπτονταν τα εξωκκλήσια της περιοχής, ακόμη και τα πιο απομακρυσμένα. Το ίδιο συνέχισε να κάνει και αργότερα, όταν έβαλε το ράσο, εκδηλώνοντας πάλι με αυτόν τον τρόπο, μοναχικά, την πίστη του στον πνευματικό κόσμο. Ήταν πολύ χειροδύναμος. Από τα λίγα πού έλεγε για εκείνη την περίοδο της ζωής του, σταχυολογούμε το ακόλουθο περιστατικό, το όποιο αφορούσε ένα παιχνίδι στο χωριό. Εκείνα τα χρόνια μαζεύονταν οι άνδρες τις Κυριακές έξω από το καφενείο μετά την εκκλησία, έπαιρναν μια μεγάλη πέτρα και την πετούσαν μακριά, όπως τη σφαίρα. Πήγε λοιπόν κι αυτός, σαν παιδί, και τους ζήτησε να δοκιμάσει. Οι άλλοι τον περιγέλασαν, αλλά του επέτρεψαν να ρίξει. Εκείνος έπιασε την πέτρα, της έδωσε μια και την εξαφάνισε.

.... η συνέχεια στό βιβλίο.....

Δημοφιλείς αναρτήσεις