Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Ο ΦΙΛΟΣ AΠΕΝΑΝΤΙ

Ο ΦΙΛΟΣ AΠΕΝΑΝΤΙ

Γνώρισα ανθρώπους και αγάπησα ζώα. Ηταν ένα απόφθεγµα που µε συνάρπαζε στα παιδικά µου χρόνια, χωρίς ωστόσο να έχω συνειδητοποιήσει το νόηµά του. Πέρασαν τα χρόνια. Ο φθόνος, το ψέµα και η υποκρισία σηµαδεύουν τις σύγχρονες ανθρώπινες σχέσεις. Η αγάπη µεταλλάχθηκε σε µια ξεφτισµένη και ευτελή λέξη. Και η φιλία φλερτάρει όλο και περισσότερο µε την προδοσία αφού στηρίζεται πλέον στο χρήµα και στα προσωπικά συµφέροντα.
Οµολογώ ότι δεν πήρα σκύλο παρά τη µεγάλη αγάπη – τη δική µου αλλάκαι των παιδιών µου – στα ζώα. Και πιστεύω ότι αυτή η επιλογή µε δικαίωσε, αν λάβω υπόψητα συνεχόµενα περιστατικά κακοποίησης ζώων από τους ανθρώπους. Ολοένα και πληθαίνουν οι καταγγελίες πολιτών για θανάτους αδέσποτων και µη ζώων.Το 1/3 του πληθυσµού των αδέσποτων πεθαίνει κάθε χρόνο από αιτίες που σχετίζονται µε τονάνθρωπο (από αυτοκίνητα, από φόλες...), ενώ περισσότερα από ταµισά πέφτουν θύµατα κακοποίησης. Οκαλύτερος φίλος του ανθρώπου, οι µικροί αλήτες του δρόµου, αναγκάζονται να δίνουν καθηµερινό αγώναγια να επιβιώσουν επειδή ο άνθρωπος τούς εγκατέλειψε. Και παρ’ όλο που εκείνοι δεν θα τον εγκατέλειπαν ποτέ.
Η τελευταία µου επαφή µε τα συµπαθή τετράποδα είναι µε το απέναντι κόκερ. Στο µπαλκόνι µιας πολυκατοικίας. ∆εν ξέρω ούτε καν το όνοµά του. Οπως άλλωστε δεν ξέρω τους ενοίκους τηςδικής µουπολυκατοικίας που φεύγουν σκυφτοί και σκυθρωποί για τις δουλειές τους. Χωρίς να ανταλλάσσουµε ούτε µια µατιά ούτε µια καληµέρα.
Ο απέναντι φίλος, καθηµερινά, πηγαινοέρχεται, γαβγίζει και χαζεύειµε τα περιστέρια και τα σπουργίτια. Τον µαγεύει η βροχή, ίσως γιατί µοιάζει µε την ψυχή του. Τον πλανεύουν τα πουλιά, ίσως γιατί µοιάζουν µε τα όνειρα της ελευθερίας του. Θέλει να τρέξει, να παίξει µε τα πιτσιρίκια,αλλά δεν µπορεί. Παραµένειφυλακισµένος. Αιχµάλωτος, οπως και τα αφεντικά του, στη µοναξιά της µεγαλούπολης. Με τα κλεισµέναπαραθυρόφυλλα και τηνέλξη της έξυπνης δολοφόνου, της τηλεόρασης.
Στ’ αλήθεια, τον νιώθω. Τον καταλαβαίνω. Είναι ο απέναντι φίλος µου. Ενας πιστός φίλος που είµαι σίγουρος ότι δεν θα µε προδώσει ποτέ. (ΤΑ ΝΕΑ-2-2-2011).

1 σχόλιο:

sitidakfel είπε...

Συμφωνώ με τον δικό σου απέναντι όχι και με του "ελπηνορα" τον απέναντι, το " Σαλε-Μενο"...
........................
Δεν πήγε φέτος στο σαλέ,
στα χιόνια να τσουλήσει.
H σκύλα αδιαθέτησε,
και...πού να την αφήσει!

- Μένο,δεν σ' είδαμε στο σκι,
κατα τα ειωθότα.
Είμεθ' απ' τα Χριστούγεννα
εκεί,μέχρι τα Φώτα.
Τί έγινε? Μην οι γονείς,
φοβήθηκαν το κρύο?

Α,μπα! Αυτούς τους βόλεψα.
[ Εις το γηροκομείο! ]
Πλην όμως,αδιαθέτησε
η Τζάκη,λιγουλάκι,
και πέρασα τας εορτάς,
με προσευχάς και τζάκι.

Θεοσεβής και στοργικός
προς τα σκυλιά,ο Μένος.
Τί κρίμα,που..σκυλιά,γονείς
δεν είχε,ο καημένος!

Δημοφιλείς αναρτήσεις