ΠΕΖΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΗΛΙΑ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗ

Η ΗΔΟΝΗ ΤΩΝ ΑΝΑΜΝΗΣΕΩΝ.

Βουτιές στα μουράγια του Κάστρου. Μπάλα στην άμμο. Μπάνιο στην αμμογλωσα και στο φαναράκι. Μια εποχή, μια ανάμνηση. Μια Λευκάδα. Και θυμόμαστε, γυρίζουμε πίσω στο χρόνο για να περάσουμε νοερώς όμορφα, να απολαύσουμε την ηδονή της ανάμνησης αφού η ζωή μας σημερα έγινε αφόρητη, μοναχική, πληκτική, σημαδημένη απο την ανασφάλεια, το φθόνο και την υποκρισία.Θυμάμαι πηγαίναμε στο Κάστρο με τον Μαγγελάνο, τη βάρκα του Αργύρη και του Ντίνου τουΜπαμπάρου. Με το μαϊστράλι να χαϊδεύει τα πρόσωπα μας, να πετάει τα καπέλα. Με τις φθηνές σαγιονάρες( ή συνήθως ξυπόλυτοι )και το μισοτρύπιο μαγιό. Με την αλμύρα να ξεραίνεται στο δέρμα. Και νάσου φόρα για το μακροβούτι, για το ποιός θα κερδίσει. Και νά τα καλαμπούρια και τα πειράγματα. Και τα απόβραδα με τις πυγολαμπίδες στην Κουζούντελη, στα καφενεία με τη σουμάδα και τα παξιμάδια. Βόλτα στο παζάρι και στο μώλο. Αχ αυτα τα παιδικά μας χρόνια. Τα παιδικά χρόνια που μας σημαδεύουν. Ολους. Και θα μας σημαδεύουν για όλη μας τη ζωή. Γιατί ειναι τα καλύτερα. Τα ομορφότερα. Τα αγαπημένα. Και δεν ειναι μόνο οι μνήμες, οι όμορφες στιγμές, οι πρώτοι έρωτες, τα άγουρα όνειρα, τα φαρομανητά.

Ειναι οι αναμνήσεις απο τις αξέχαστες μυρωδιές αλλά και απο τους ήχους. Oι μυρωδιες και οι ήχοι απο τη Λευκάδα. Αξέχαστες. Μοναδικές. Ανεπαναληπτες. Οι μυρωδιες απο το βρεγμένο χώμα στα Βαρδάνια. Και απο τους γερικους ευκάλυπτους. Απο τη μουτελη στο μώλο και τα 'ληγμένα''΄φύκια στο Ιβάρι. Οι διαφορετικές μυρωδιες. Οι αγαπημένες. Του μαραθου στο Κάστρο. Της ασετυλίνης στο πυροφάνι. Των μαντολάτων και της σουμάδας. Του χαλασμένου ξύλου στου 'Πάπιου'. Της ξεραμένης αλμύρας στο δέρμα ενα Αυγουστιάτικο απομεσήμερο. Των λασπωμένων αυλακιών στου Πουλιού. Η μυρωδια απο το καμενο κερί στον επιταφιο, στον Αη Νικόλα. Απο το Κυριακάτικο, μεσημεριανό. τραπέζι, (με την κατσαρόλα να 'χοροπηδάει' απο ευχαρίστηση που ολοκλήρωσε το εργο της). Η μυρωδια των περιβολιών την Πρωτομαγιά. Και του ξεροψημενου ψωμιού απο το φούρνο της Λιονταινας και του Δειβέκη. Του πρωτου τετραδίου. Και της φθηνης κολωνιας μετα το εφηβικό ξυρισμα. Της βρασμένης κουκούτσας και του φρέσκου ψαριου. Οι μυρωδιές που ερχονται και σημερα και με συντροφευουν. Αλλα ειναι και αυτοι οι 'ηχοι, τα ακούσματα. Που με κυνηγάνε. Με χαιδευουν ακομη στα αυτια μου. Οι ηχοι της τρελαμένης καρδιας στο πρωτο ραντεβού. Ο ηχος τις βροχής πάνω στο τσίγκο. Της σάμπας και της μαζουρκας στο 'Πάνθεον'. Της φιλαρμονικης και της μεταμεσονυχτιας καντάδας. Της κορνέτας του Καμινάρη. Και της Διάνας την Πρωτοχρονιά. Το χαχανητό του Κοκοκιώρου. Οι φωνες των φολκλοριικων συγκροτημάτων στο φεστιβάλ. Οι μπαλιές απο το ποδόσφαιρο των φιλακισμένων μέσα στις φυλακές. Ο ηχος απο τις σιδερενιες ροδες απο το κάρο του παπου μου, του Νιόνιου. Και απο τη καμπάνα της Παναγιας των Ξένων. Οι ήχοι των γλάρων στη λιμνοθάλασσα. Και των αδέσποτων σκυλιων στην Αγια Κάρα. Μυρωδιές και ήχοι. Ηχοι και μυρωδιες. Που μαζι με τις εικόνες, με τις μνήμες θα με κυνηγούν, θα με μαγευουν, θα με σημαδεύουν για πάντα.



Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

Μικρό, αμούστακο, παιδί στη Λευκάδα όταν με το φακό κατω απο τις κουβέρτες ανακάλυπτα τον κόσμο, θαύμαζα πολλούς. Λαϊκούς ζωγράφους, συγγραφείς, γιατρους. Τους θαύμαζα και έκανα σχέδια για να τους μοιάσω. Οι καιροι άλλαξαν ο φακός έγινε πορνοσελίδα στο ιντερνέτ και ο θαυμασμός μου πλέον εξαντλείται στα δισεκατομμύρια που μοιράζει το τζόκερ.Στην εποχή της παρακμής, της μιζέριας με την άληκτη κρίση θεσμών και ιδεών με τα χαμένα οράματα και με τους φίλους να κοιτάζουν μόνο τη ΄'πάρτη' τους, δίνουμε δυστυχώς στα παιδιά μας το... παράδειγμα της αμφισβήτησης. Αμφισβητούμε τα πάντα. Απο την αξιοπιστία των πολιτικών, των ΜΜΕ μέχρι και την επιτυχία ή τις ικανότητες του συναδέλφου μας στο διπλανό γραφείο. Φθονούμε τις επιτυχίες των άλλων. Και προσποιούμαστε οτι χαιρόμαστε. Στην εποχή του δήθεν αμφισβητούμε και τον ίδιο μας τον εαυτό. Αλλά όχι μόνο. Αμφισβητούμε ακόμη και το δικαίωμα του αλλού να μας αμφισβητεί. Η δράση εξαντλείται στην αντίδραση. Ικανοποίηση μας ειναι να περπατάμε με σταθερό και γερό βήμα σε ενα σκηνικό με αποκαίδια.Κοιτάζουμε τα κουρέλια των άλλων και μοιάζουμε λυπημένοι γι΄αυτα. Στην πραγματικότητα απλώς χαιρόμαστε για εμάς. Βυθισμένοι στην υποκρισία μας, εμπνευσμένοι απο την ασημαντότητα κινούμαστε σε μια αίθουσα με παραμορφωτικούς καθρέφτες. Μας βοηθούν να κάνουμε κριτική επί παντός του επιστητού χωρίς να βλέπουμε τα δικά μας χάλια. Αφήνουμε τη ζωή μας στη τύχη, στο τζόγο με την ελπίδα οτι μια ημέρα θα ξεφύγουμε απο τη μιζέρια. Αλλά πάντα ξυπνάμε ηττημένοι, πικραμένοι. Οπως ο πρωινός καφές χωρις τσιγάρο. Ζούμε με σκυμμένο το κεφάλι. Όμηροι στη μοναξιά μας. Μοναξιά. Αυτή πάντως δεν αμφισβητείται απο κανέναν.



Ο ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΦΙΛΟΣ

Mενει στην απέναντι πολυκατοικία, στον τρίτο οροφο. Τον βλέπω καθημερινά να πηγαινοέρχεται στο ερημικό μπαλκόνι, μοναχός, ξεχασμένος - μάλλον -απο τα αφεντικά του. Χαιρεται με τα καλώδια της ΔΕΗ που τρεμοπαίζουν όταν κάθονται τα
περιστέρια, 'απλώνεται΄για να ξεμουδιάσει συχνά-πυκνα και σηκώνει τα δυο του πόδια στα κάγκελα του μπαλκονιού για να προσέξει κάτι περίεργο που συμβαίνει στο δρόμο. Ειναι σκούρος και έχει ένα μικρο σπιτάκι στο μπαλακόνι. Δεν έχει (μυστήριο κι΄αυτο) ακούσει κανείς τη φωνή του, το γαύγισμα του. Τον παρατηρώ πρωί όταν φεύγω και το βράδυ όταν γυρίζω απο τη δουλειά. Κυνηγάει νομίζοντας οτι θα τα πιάσει τα σπουργιτάκια που προσπαθούν να κλέψουν λίγα ψίχουλα απο το μπαλκόνι του. Με έχει εντυπωσιάσει η μοναξιά του. Φαινεται να έχει εγκαταληφθεί. Ισως κάποια ώρα να του δίνουν λίγο φαγητό και νερό, ίσως να τον βγάζουν κάποια βόλτα, αλλά μου δίνει την αίσθηση του ξεχασμένου.Τις προάλλες εντυπωσιάστηκε με ένα ψιλοτρακαρισμα που έγινε στη γωνια. Ηταν... αυτοπτης μαρτυρας στην παραβίαση του 'στόπ΄. Προχτες τον είδα να κουνάει με χαρά την ουρά του με τα πιτσιρίκια που έπαιζαν στο δρόμο. Αλλα το βράδυ άκουσα να κλαίει. Λες και ήταν ανθρωπος. Τον παρατηρώ με τις ωρες. Τελευταια του κάνω νοήματα και φαίνεται να ανταποκρίνεται. Η Μυρτώ με παροτρύνει να του πετάξω φαγητό. Τον νοιωθω να απορεί όταν οι άνθρωποι ανοιγοκλείνουν τα παραθυρόφυλλα ίσως γιατί κλείνονται στην μοναξιά τους. Όπως είμαι σίγουρος οτι απορεί όταν βρέχει και όταν τα σύννεφα 'παίζουν με το φεγγάρι. Εγω, στ'΄αληθεια, τον νοιωθω. Τον καταλαβαινω. Ειναι ο απέναντι φίλος μου. Ενας πιστός φίλος που είμαι σίγουρος οτι δεν θα με προδώσει ποτέ.



Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΟΥ ΧΑΜΗΛ ΜΠΑΤΑΡ:

Η φράση " ΧΑΜΗΛ ΜΠΑΤΑΡ" που βρήκε ξαφνικά στην οθόνη του κινητού του τον προβληματισε. Δεν ήθελε όμως να μας δείξει οτι δεν ήξερε τι να κάνει ενώ ντρέπονταν και να μας ρωτήσει. Ωσπου μετά απο κάποιες μέρες, οπου η φράση αυτή του έγινε εφιάλτης και έβγαινε συνέχεια στο κινητό του, αναγκάστηκε να μου ζητήσει, ντροπαλά, βοήθεια:.

--Ρε φίλε τι ειναι αυτό που βγαίνει στο κινητό μου;. Ποιός ειναι αυτός ο Χαμήλ Μπατάρ;. Εγω δεν έχω σχέση με Άραβες...

Γέλασα. Γέλασε κι΄αυτός.. Του εξήγησα οτι σημαίνει ¨ Χαμηλή Μπαταρία" και οτι έπρεπε να φροντίζει κάθε μέρα. Να την φορτίζει.

Ο κυρ Χρήστος 75 ετών, συνταξιούχος της χωροφυλακής, δεν έχει καμία επαφή με την εισβολή της νέας τεχνολογίας. Του χάρισαν ένα καρτοκινητο και απο τότε.... άλλαξε η ζωή του. Αγχωνεται το πρωί για να διαπιστώσει αν ειναι εντάξει, το ξεχνάει και δεν ξέρει που το έχει βάλει, δεν ξέρει πόσες μοναδες ομιλίας απομένουν, δεν ξέρει να παίρνει τηλέφωνο, δεν ακούει καλά όταν του τηλεφωνούν.Ο κυρ Χρηστος μπορεί να ζει δίπλα μας, να κινείται στην πολυκατοικία μας, να ειναι ένας συγγενής μας.

Ένας απο τους ανθρώπους που βασανίζεται απο τη νέα τεχνολογία, που υποφέρει αλλά αναγκάζεται να συμφιλιωθεί. Οπως κάνουν χιλιάδες άλλοι συμπολίτες μας προκειμένου να επιβιώσουν, να συνεχίσουν τη δουλειά τους στα νέα δεδομένα. Πολλοι χρησιμοποιούν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή απο αναγκη. Και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να συνηθίσουν με αυτή την ιδέα. Μεσα τους αγανακτούν αλλά το ανέχονται. Γιατι έτσι πρέπει.
Το περιστατικό με τον Χαμήλ Μπατάρ ειναι αληθινο. Οπως αληθινό ειναι το παπάκι που ζωγράφισε(και μάλιστα με τέσσερα πόδια) ένας γνωστός όταν του είπα να γράψει την ηλεκτρονική μου διευθυνση. Πολλές ειναι οι καθημερινές ιστορίες ηλεκτρονικής τρέλας. Ιστορίες που δείχνουν οτι έχουμε υποταχθεί στην τεχνολογική επανάσταση σε βάρος των συναισθημάτων, της ανθρώπινης προσέγγισης. Τα χρόνια πολλά, πλέον, τα λέμε με το κινητό και τα σ ΄αγαπώ με e-mail. Δικαιολογημένα λοιπόν ο κυρ Χρηστος να μην ξεχάσει ποτέ τον Χαμήλ Μπατάρ και την παρέα του... (απο το 'ΟΡΦΕΩΣ 2-εκδόσεις Άγκυρα΄).



ΟΤΑΝ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ....

Μένει δίπλα μου, στο Παλαιό Φάληρο. Σε μια παλιά μονοκατοικία(απο τις ελάχιστες που απέμειναν) με κληματαριές, λουλούδια και γατάκια. Ζει δίπλα σε οικοδομικά μεγαθήρια.
Ειναι συμπαθητικός. Γύρω στα 70, με το ατημέλητο μουστάκι, την τραγιάσκα και ενα παλιό 'Καντέτ'' που αγκομαχάει για να πάρει εμπρός. Εχει το χαμόγελο της ηρεμίας, του εφησυχασμού. Δεν του έχω μιλήσει. Εκτός απο μια καλημέρα. Υποψιάζομαι οτι δεν θα του μιλήσω ποτέ. Είμαι σίγουρος οτι θα κατακρίνει τους δημοσιογράφους και θα δυσανασχετήσει με τη σύνταξη που παίρνει. Οπως είμαι σίγουρος οτι νιώθει ευτυχισμένος. Ειναι ευτυχισμένος. Και το δείχνει.Η επαφή μου με τούς απόμαχους της δουλειάς εχει δείξει οτι εμείς οι νεότεροι ζούμε πιό δύσκολα, πιό αγχωτικά, πιό ψεύτικα. Λέμε καλημέρα και φεύγουμε βιαστικά επειδή έπρεπε να πούμε καλημέρα. Βλεπουμε τηλεόραση επειδή νιώθουμε μοναξιά. Και απο ανάγκη, με δυσφορία, ελέγχουμε την αλληλογραφία μας επειδή μόνο χαρτιά απο τράπεζες, δάνεια και λογαριασμούς μπορεί να συναντήσουμε. Είμαστε καταδικασμένοι στο άγχος, στην ανασφάλεια, στην μονοτονία της καθημερινότητας. Εγκλωβισμένοι(εκτός απο το χρηματιστήριο) στις θλιβερές ειδήσεις συγγενών και φίλων για θανάτους, αρρώστιες, χωρισμούς. Και μέσα μας κάνουμε τον σταυρό μας που είμαστε(ακόμη) ζωντανοί.Νοιώθουμε αδύναμοι. Σε μια κοινωνία οπου η κρίση θεσμών και αξιών κυριαρχεί. Οπου κοιμόμαστε και ξυπνάμε με αδιέξοδα. Οπου προσποιούμαστε οτι ζούμε καλά.Είμαι σίγουρος οτι ο συμπαθής συνταξιούχος της διπλανής μονοκατοικίας δεν εχει τέτοια προβλήματα. Ξέρει να ζεί ήρεμος, με χαμόγελο, με αξίες, με αξιοπρέπεια, με σεβασμό στο περιβάλλον. Ζεί για τη ζωή. Άλλωστε γι΄αυτο δεν ενδίδει στα εκατομμύρια των μεγαλοεργολάβων για να γκρεμιστεί το σπίτι του. Γι αυτό ειναι ο άνθρωπος που ολοι ζηλεύουμε στην πολυκατοικία μας αλλά ποτέ δεν θα τον ακολουθήσουμε. Ποτέ δεν θα του μοιάσουμε.



ARENARIA LEUCADIA

Το ARENARIA LEUCADIA ειναι ένα όμορφο, παραλιακό, φυτό που πρόσφατα περιγράφηκε και φύεται μόνο στο βόρειο μέρος του νησιού της Λευκάδας, στην αμμο. Εχει μια παράξενη αποχρωση του πράσινου, με ασπρα, μικρά ανθη. Μοιάζει με ενα αστεροειδή που ξεχάστηκε στην παραλία. Διπλα στα βοτσαλα, στα φύκια, στην απεραντοσύνη του πελάγους. Ειναι εντυπωσιακό αλλα και παράξενο: ένα φυτό να γεννιέται στην άμμο της θάλασσας.. Να έχει χορηγό την αρμύρα. Tο άφιλο. Να γεύεται το μίσος των κυμμάτων. Να αντέχει τη μανία των ανέμων. Ενα φυτό να σμιλεύει την άμμο, την πέτρα, τη ζωή.

Το ARENARIA LEUCADIA μου θυμίζει το oνειρο. Το oνειρο που έχουμε ολοι. Οσο άπιαστο, όσο περίπλοκο κι΄αν φαίνεται έχει τον τρόπο να επιβιώνει, να ξεπροβάλει, να ειναι πάντοτε παρoν. Το όνειρο που μας κρατάει ζωντανούς. Το όνειρο μιας καλύτερης, μιας ανθρώπινης ζωής. Γιατι ας μην έχουμε αυταπάτες οτι μας έμεινε και τίποτε αλλο. Μονο το όνειρο. Το ονειρο που δεν θα μας προδώσει ποτέ. Στην εποχή του μίσους, της υπερβολής, του δήθεν, του εγώ, της ισοπέδωσης.. Γυρω μας που η μοναξιά σηκώνει κεφάλι, οι φίλοι μας χάθηκαν και η αβεβαιότητα λέει καλημέρα. Ολοι ζούμε με ενα ονειρο. Που εχει ταυτότητα και πατάει γερά στα πόδια του. Κι΄ας επιμένουν κάποιοι οτι το όνειρο δεν πρόκειται να γίνει ποτέ πραγματικότητα γιατί αρχίζει απο 0 και τελειώνει σε 0, δηλαδή σε μηδέν. Αφήστε τους να λένε.
Το ARENARIA LEUCADIA αντιστέκεται. Και θα συνεχίζει να φύεται στην αμμο, βόρεια, της Λευκάδας. Γιατι ειναι όνειρο..

H ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΑΣΦAΛΙΣΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ

 Του ΗΛΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ

Αφανίζονται τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων τα οποία λεηλατήθηκαν από το ιδιο το κράτος!Είναι χαρακτηριστικο το γεγονός ότι κατά 21,5 δισ. ευρώ μειώθηκαν τα αποθεματικά του ασφαλιστικού συστήματος στην Ελλάδα τα πέντε τελευταία πέντε χρόνια!Συγκεκριμένα από τα 26 δισ. ευρώ που έφταναν τα αποθεματικά των Ταμείων το 2009, άγγιξαν τα 4,5 δισ. ευρώ το 2013(στοιχεια ΙΝΕ ΓΣΕΕ).

 Η πρώτη μεγάλη  απώλεια ξεκίνησε με τον αναγκαστικό νόμο 1611/1950, η ισχύς του οποίου έληξε το 1994. Ο νόμος επέβαλλε την κατάθεση των αποθεματικών των Ταμείων στην Τράπεζα της Ελλάδας και ο τόκος καθοριζόταν από την αρμόδια Νομισματική Επιτροπή. Οι τόκοι που ορίζονταν επί δεκαετίες ήταν αρκετά χαμηλότεροι του πληθωρισμού και του επιτοκίου τραπεζικών καταθέσεων.Ειναι χαρακτηριστικό ότι το 1955 - 1973 η Νομισματική Επιτροπή όρισε ένα επιτόκιο 4% για τα αποθεματικά των Ταμείων, όταν τα επιτόκια των καταθέσεων κυμαίνονταν μεταξύ 5% και 9,5% .Οι μεγαλύτερες απώλειες των Ταμείων προκλήθηκαν στην περίοδο 1974-1994, όταν ο πληθωρισμός αυξήθηκε δραστικά στο επίπεδο του 20% περίπου. Σε όλη αυτή την περίοδο, τα ειδικά επιτόκια της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν κατώτερα των τρεχόντων επιτοκίων καταθέσεων. Για την περίοδο 1951- 1975 οι απώλειες υπολογίζονται σε 58 δισ. ευρώ. 

Εξάλλου  στη δεκαετία του 1990 αρχικά με το νόμο 2076/1992 η κυβέρνηση της ΝΔ έδωσε τη δυνατότητα να τοποθετούν οι διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων μέχρι και το 20% των αποθεματικών τους στο χρηματιστήριο. Ύστερα ήρθε το ΠΑΣΟΚ και με το νόμο 2676/1999 αύξησε το ποσοστό στο 23%. Επίσης, με μια σειρά άλλες νομοθετικές ρυθμίσεις, διευρύνθηκε το ‘’τζογάρισμα’’ των αποθεματικών και διευκολύνθηκε η ανάμειξη των τραπεζών στη «διαχείριση» των αποθεματικών.

Υπολογίζεται ότι οι ζημιές των ασφαλιστικών ταμείων στο χρηματιστήριο την περίοδο 1999-2002 ήταν πάνω από 3,5 δισ. ευρώ..

Στοιχεια της ΠΟΠΟΚΠ(Ομοσπονδια Εργαζομένων στα ασφαλιστικά ταμεία) δειχνουν ότι  το 2012 με το «κούρεμα» των ομολόγων του ελληνικού Δημοσίου - που είχαν συμφωνήσει η ελληνική κυβέρνηση με την τρόικα - τα ασφαλιστικά ταμεία που είχαν τα αποθεματικά τους σε ομόλογα, έχασαν σε μια νύχτα πάνω από 13 δισ. ευρώ.

Συνοπτικά τα Ταμεία είχαν τοποθετήσει με αποφάσεις των Διοικήσεων τους  7,4 δισ. ευρώ σε ομόλογα και 14 δισ. ευρώ στο κοινό κεφάλαιο της Τράπεζας της Ελλάδος. Μάλιστα, οι εκπρόσωποι της ΠΟΠΟΚΠ, υποστηρίζουν ότι τα κεφάλαια αυτά ήταν σε διαθέσιμα στην ΤτΕ, παρ’ ότι η κεντρική τράπεζα έχει ξεκαθαρίσει ότι ήταν υποχρεωμένη να επενδύει τα κεφάλαια αυτά σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Συνολικά περίπου 21 δισ. ευρώ ήταν πριν από το PSI τοποθετημένα σε ομόλογα. Οι απώλειες σε ονομαστικές αξίες είναι της τάξης του 53% και σε πραγματικές αξίες άνω του 70%.
Αν μάλιστα, λάβουμε υπόψη τις τιμές διαπραγμάτευσης των νέων ομολόγων λήξεως 2023-2042, καταγράφονται απώλειες άνω του 70% για τα ταμεία.
Μάλιστα, τα ταμεία έχουν απώλειες και από τις ετήσιες αποδόσεις από τόκους και προσόδους. Και αυτό γιατί τα Ταμεία είχαν ετήσιες αποδόσεις από τόκους και προσόδους περίπου 700-800 εκατ. ευρώ πριν το PSI. Αυτό το ποσό, μετά  από το «κούρεμα» δεν ξεπερνά τα 120 με 160 εκατ. ευρώ. «Και όλα αυτά χωρίς να υπάρξει καμιά δέσμευση από την Κυβέρνηση για την κάλυψη της ζημιάς που προέκυψε από το κούρεμα των Ομολόγων (PSI)  των Ασφαλιστικών Ταμείων», επισημαίνουν οι εργαζόμενοι.

Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ

TOY ΗΛΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ

Μικρό, αμούστακο, παιδί στη Λευκάδα όταν με το φακό κατω απο τις κουβέρτες ανακάλυπτα τον κόσμο, θαύμαζα πολλούς. Λαϊκούς ζωγράφους, συγγραφείς, γιατρους. Τους θαύμαζα και έκανα σχέδια για να τους μοιάσω. Οι καιροι άλλαξαν ο φακός έγινε πορνοσελίδα στο ιντερνέτ και ο θαυμασμός μου πλέον εξαντλείται στα δισεκατομμύρια που μοιράζει το τζόκερ.Στην εποχή της παρακμής, της μιζέριας με την άληκτη κρίση θεσμών και ιδεών με τα χαμένα οράματα και με τους φίλους να κοιτάζουν μόνο τη ΄'πάρτη' τους, δίνουμε δυστυχώς στα παιδιά μας το... παράδειγμα της αμφισβήτησης. Αμφισβητούμε τα πάντα. Απο την αξιοπιστία των πολιτικών, των ΜΜΕ μέχρι και την επιτυχία ή τις ικανότητες του συναδέλφου μας στο διπλανό γραφείο. Φθονούμε τις επιτυχίες των άλλων. Και προσποιούμαστε οτι χαιρόμαστε. Στην εποχή του δήθεν αμφισβητούμε και τον ίδιο μας τον εαυτό. Αλλά όχι μόνο. Αμφισβητούμε ακόμη και το δικαίωμα του αλλού να μας αμφισβητεί. Η δράση εξαντλείται στην αντίδραση. Ικανοποίηση μας ειναι να περπατάμε με σταθερό και γερό βήμα σε ενα σκηνικό με αποκαίδια.Κοιτάζουμε τα κουρέλια των άλλων και μοιάζουμε λυπημένοι γι΄αυτα. Στην πραγματικότητα απλώς χαιρόμαστε για εμάς. Βυθισμένοι στην υποκρισία μας, εμπνευσμένοι απο την ασημαντότητα κινούμαστε σε μια αίθουσα με παραμορφωτικούς καθρέφτες. Μας βοηθούν να κάνουμε κριτική επί παντός του επιστητού χωρίς να βλέπουμε τα δικά μας χάλια. Αφήνουμε τη ζωή μας στη τύχη, στο τζόγο με την ελπίδα οτι μια ημέρα θα ξεφύγουμε απο τη μιζέρια. Αλλά πάντα ξυπνάμε ηττημένοι, πικραμένοι. Οπως ο πρωινός καφές χωρις τσιγάρο. Ζούμε με σκυμμένο το κεφάλι. Όμηροι στη μοναξιά μας. Μοναξιά. Αυτή πάντως δεν αμφισβητείται απο κανέναν.

ΣΚΟΡΠΙΑ ΦΥΛΛΑ

 

 

 

ΕΛΛΑΔΑ

Δήθεν, ισως,μπορεί

Μάλλον,κολλητέ,

Μεγάλε,απέχω,

Γλείψιμο,κομπίνα,

Ψέμα.

-----------------------------------------------------

ΠΡΟΒΛΕΨΗ

Το κομπιούτερ

Που χαϊδεύεις

Μια μέρα

Θα σε προδώσει.

---------------
ΘΥΜΟΣ

Θυμωσε

Το φεγγάρι

Και δε

Βγήκε αποψε.

Συνεδρίασαν

τ΄αστέρια

κι αποφάσισαν

αποχή.

Σ΄ενδειξη

Συμπαράστασης.

--------------------------

ΦΕΥΓΑΤΟ

Ακόμη

Δεν μπορώ

Να καταλάβω

Γιατι αυτά

Που έρχονται

Νομίζω,

Οτι φεύγουν.

------------------------
ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ

Ναί,

Δεν το κρύβω.

Ειμαι ευαίσθητος.

Γι΄ αυτό στην

Επόμενη ζωή μου

Θέλω να γινω

Ρομπότ.

Για να μην με

Πληγώνουν οι

Ανθρωποι.
-------------------------

ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Στη σχισμή

Από τα

στήθια σου,

εριξα το

παρελθόν μου.

Και χάθηκε

Για πάντα.
------------------------

ΑΠΟΡΙΑ

Δεν ξέρω

Γιατί,

Αλλά πάντα

Όταν περνάω

Από νεκροταφείο

Νομίζω ότι

Οι νεκροί

Κάνουν

Τον σταυρό τους

Που ειμαι

Ζωντανός.
-----------------------

ΕΡΩΤΙΚΟ

Στην καμπύλη

Του κορμιού σου

Χαράζω

Την ευθεία

Της ηδονής.

Στο απόλυτο

Του πάθους

Προσθέτω

Το κατακόρυφο

Του οργασμού.
------------------------

ΚΟΥΙΖ

Ζ-ή

(για δυνατούς λύτες).

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΗΛΙΑ Π.ΓΕΩΡΓΑΚΗ ‘ΟΡΦΕΩΣ 2’(ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ).

ΔΥΟ ΑΓΝΩΣΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ

ΣΕΛΙΔΕΣ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ

Gouttes de rosées........................................................Λευκάδα (13-17 1/2 χρονών)

Το δωμάτιο ήταν στη γωνία του ιδιωτικού στενού και του δρόμου. Το σπίτι, διώροφο, τυλιγμένο με τσίγκο για προστασία από τη βροχή και την υγρασία. Το παράθυρο έβλεπε τα μάτια σου κι εγώ άκουγα τη φωνή σου. Τραγουδούσες υπέροχα, λέγανε θα γίνεις σοπράνο και γω παιδί σε ποθούσα.

Όταν με πρωτοκάλεσες, με το γνωστό κόλπο του καρπουζιού (το σύνθημά μας ήταν αυτό), τα σπόρια χτυπούσαν στον τσίγκο, εσύ φώναζες "φέρε μου καρπούζι" (θυμάμαι τι ακριβώς έλεγες, δεν έχει πια σημασία). Εγώ παιδευόμουνα ν' ανέβω τις σκάλες του σπιτιού σου κι εσύ με περίμενες. Μ' έπαιρνες στην αγκαλιά σου, θυμάμαι ακόμα τα τεράστια λευκά σου πόδια. Άσε με ανάμεσα στ' ανοιχτόχρωμο χορτάρι / να πιω τις δροσοσταλίδες / που ποτίζουν το τρυφερό λουλούδι. (G Ceronetti: Η σιωπή του σώματος)

Εκείνη τη μέρα στην Πρέβεζα δεν πίστευα στα μάτια μου. Όταν χτύπησα την πόρτα και μου άνοιξες, δεν σε γνώρισα. Γύρισα και έφυγα τρέχοντας. Μου φώναζες κι εγώ έτρεχα να κρυφτώ.

-------------------------------------------

Laudatio temporis acti
(Αδύνατον να μην ήσουν ωραία άλλοτε)...........................................Λευκάδα, Νοέμβριος 1965

Η πρώτη κάποιου Νοέμβρη, μας έφερε μια ρυτίδα, δηλαδή ένα σοβαρό πράγμα.
Χαράλαμπος, Νίκος, Ηλίας. Τραπεζίτης, Δάσκαλος, Ηθοποιός. Καναδάς, Λευκωσία, Αθήνα, Κουζούντελη: δρόμος ασμάτων. Πεζοπορία, μια καθημερινή φροντίδα για την ξεκούραση της ψυχής μας. Τελικός προορισμός το καφενείο του μπάρμπα Κώστα του Πάπιου -βαθύφωνος-αφηρημένων ήχων. Γλυκό υποβρύχιο και σουμάδα με παξιμάδι - μνήμη πικραμύγδαλου. Μέρος κατάλληλο για τη ρεμβώδη ιδιώτευσή μας' η κούφια ελιά - σύμβολο προστασίας - φυλακίζει ερμητικά τις συνομιλίες μας.

Κυρά Μηλιά, ψηλή, λιγνό κυπαρίσσι ώριμο (έτσι την λέγαμε οι τρεις μας). Τα χέρια της μυθικά, τουλάχιστον όσο το κορμί της. Διαστάσεις αξιομνημόνευτες. Ανάγνωση Εγκώμιον Παράδοξης Ηθικής(Μπερντιάεφ): συζήτηση χωρίς ακροατήριο.

Σούρουπο και επιστροφή - μια επιστροφή σαν λειτουργία θανάτου. Δωμάτιο - λάμπα πετρελαίου (ακάθαρτου) ήχος της βροχής - νανούρισμα - φωνές ερωτικές σβησμένες στο πεντάγραμμο, δυσδιάκριτες νότες (ακομπανιάρει το μυστηριώδες ροχαλητό του θείου). Πρωινό ξύπνημα - Σχολείο - Θεέ μου τι βαριεστημάρα. Ποίημα Μπλοχ: "Έχω μπόλικο καιρό να πηγαίνω μπρος και πίσω, σιτάρια μπόλικα εγώ έχω να μασήσω να τα φτύσω, έχω ένα σουγιά μικρό να προφτάσω να σουβλίσω"

Τραγούδι όπερας: "Γιατί δεν θα βραδύνω να προβώ να εφορμήσω..." Χορωδία μεγάλη. Χωροφύλακες, μηνύσεις, δικαστήρια - Χαβαλές.

Α! Πάντα έχανα την κορώνα από το μαθητικό μου πηλίκιο.

Ηλίας Λογοθέτης

ΔΥΟ ΝΕΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΑΕΔ

  Δύο νεα προγράμματα εξήγγειλε ο ΟΑΕΔ.Το πρωτο αφορά  εργασία σε 16.620 άνεργους διαφόρων ειδικοτήτων και το δεύτερο  προβλέπει την επιχορήγηση επιχειρήσεων για τη δημιουργια 5.000 νεων θεσεων εργασίας.

Ειδικότερα ξεκινά στις 7/10/2014 η ηλεκτρονική υποβολή αιτήσεων για συμμετοχή στο πρόγραμμα του Οργανισμού Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού επιχορήγησης επιχειρήσεων με σκοπό τη δημιουργία 5.000 νέων θέσεων εξαρτημένης εργασίας πλήρους απασχόλησης.Το κόστος υλοποίησης του προγράμματος θα καλυφθεί από τον προϋπολογισμό του ΟΑΕΔ στον οποίο έχουν προβλεφθεί ανάλογες πιστώσεις. Η μέγιστη δαπάνη θα ανέλθει συνολικά στο ποσό των 27.000.000 ευρώ.

Οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να ενταχθούν στο πρόγραμμα, εφόσον υπάρχουν κενές θέσεις, υποβάλλουν ηλεκτρονικά αίτηση υπαγωγής, η οποία είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα του Οργανισμού (www.oaed.gr).

Απαραίτητη προϋπόθεση για την υποβολή της ηλεκτρονικής αίτησης είναι η έκδοση κωδικού πρόσβασης (κλειδαρίθμου) στο πληροφορικό σύστημα του ΟΑΕΔ, τον οποίο οι επιχειρήσεις παραλαμβάνουν από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΑΕΔ (ΚΠΑ2).

Επισημαίνεται ότι στην περίπτωση όπου οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις δεν διαθέτουν κλειδάριθμο τότε θα πρέπει να επισκεφτούν την υπηρεσία του ΟΑΕΔ (ΚΠΑ2) στην αρμοδιότητα της οποίας ανήκει η έδρα τους και να προσκομίσουν τα κάτωθι δικαιολογητικά για την έκδοση κλειδαρίθμου προκειμένου στη συνέχεια να υποβάλουν ηλεκτρονική αίτηση για την υπαγωγή στο ανωτέρω πρόγραμμα:

1. Οι ατομικές επιχειρήσεις τη Βεβαίωση έναρξης επιτηδεύματος.

2. Τα νομικά πρόσωπα πρόσφατο καταστατικό της επιχείρησης από όπου θα προκύπτει η μετοχική ή και η εταιρική σύνθεσή της καθώς και το ΑΦΜ της επιχείρησης.

Η ανωτέρω διαδικασία μπορεί να διενεργηθεί από πρόσωπο που νόμιμα εξουσιοδοτήθηκε (με εξουσιοδότηση από δημόσια αρχή με το γνήσιο της υπογραφής, όπου θα αναφέρεται ευκρινώς η ενέργεια και ο λόγος εξουσιοδότησης) είτε πρόκειται για ατομική επιχείρηση είτε για επιχείρηση άλλης νομικής μορφής (Α.Ε., Ο.Ε. ΕΠΕ κ.λπ.).

Δικαιούχοι είναι όλες οι επιχειρήσεις και γενικά οι εργοδότες του ιδιωτικού τομέα, που ασκούν οικονομική δραστηριότητα. Στο πρόγραμμα εντάσσονται οι επιχειρήσεις που δεν έχουν προβεί, κατά τη διάρκεια του τριμήνου πριν από την ημερομηνία της αίτησης (ημερολογιακά) για υπαγωγή στο πρόγραμμα, σε μείωση προσωπικού λόγω καταγγελίας σύμβασης εργασίας.

Οι επιχειρήσεις που εξαιρούνται αναφέρονται αναλυτικά στην Πρόσκληση που θα αναρτηθεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση του ΟΑΕΔ, www.oaed.gr.

Ωφελούμενοι είναι οι άνεργοι που:

-- Διαθέτουν δελτίο ανεργίας σε ισχύ κατά την υπόδειξή τους από το αρμόδιο ΚΠΑ 2 και μέχρι την πρόσληψή τους.

-- Έχουν συμπληρώσει το τυποποιημένο έντυπο εξατομικευμένης προσέγγισης και έχουν συμφωνήσει σε ατομικό σχέδιο δράσης.

-- Είναι Έλληνες πολίτες ή πολίτες άλλου κράτους μέλους της Ε.Ε. ή είναι ομογενείς που έχουν δικαίωμα διαμονής και απασχόλησης στη χώρα μας.

-- Είναι ηλικίας 25 έως 66 ετών, δηλαδή έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας τους και διανύουν το 26ο και το 67ο έτος αντίστοιχα κατά την ημερομηνία υπόδειξής τους από την αρμόδια υπηρεσία.

Η επιχορήγηση για κάθε ημέρα πλήρους απασχόλησης για τους ωφελούμενους ανέρχεται στο ποσό των 18 ευρώ την ημέρα και όχι πέραν των 25 ημερών ασφάλισης τον μήνα.

Η συνολική διάρκεια του προγράμματος ορίζεται στουςδώδεκα μήνες.

Οι αιτήσεις υποβάλλονται στο ειδικό πεδίο του διαδικτυακού τόπου του ΟΑΕΔ στη διεύθυνση www.oaed.gr όπου επίσης περιγράφονται αναλυτικά οι προϋποθέσεις και οι λοιποί όροι του προγράμματος.

Εξαλλου εργασία σε 16.620 άνεργους διαφόρων ειδικοτήτων προσφέρει ένα άλλο  πρόγραμμα του ΟΑΕΔ. Οι ενδιαφερόμενοι άνεργοι θα μπορούν να υποβάλουν αιτήσεις συμμετοχής στο πρόγραμμα από τις 10 Οκτωβρίου μέχρι και τις 31 Οκτωβρίου 2014, στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.voucher.gov.gr. 

Η νέα δράση, η οποία απευθύνεται σε άνεργους κυρίως χαμηλών τυπικών προσόντων, ηλικίας 29 έως 64 ετών περιλαμβάνει:

-Πρόγραμμα θεωρητικής άσκησης 100 ωρών.

-Πρακτική άσκηση των ωφελουμένων σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας (διάρκειας 300 ωρών).

-Δράσεις Συμβουλευτικής Υποστήριξης.

-Πιστοποίηση των επαγγελματικών προσόντων τα οποία θα αποκτήσουν οι ωφελούμενοι, κατά τη διάρκεια του προγράμματος.

-Εγγυημένη απασχόληση με πλήρη ασφάλιση μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος, τουλάχιστον για το 25% των εκπαιδευθέντων (4.155 άνεργοι) για χρονικό διάστημα τουλάχιστον δύο συνεχόμενων μηνών (25 ημερομίσθια ανά μήνα) καθώς και παροχή συστατικής επιστολής από τον εργοδότη.

Το ωριαίο κόστος της κατάρτισης ανά ωφελούμενο καθορίζεται στο ποσό των 13,50 ευρώ για τα Τεχνικά επαγγέλματα  και στο ποσό των 10.5 ευρώ για τις Νέες Τεχνολογίες , μη συμπεριλαμβανομένου του εκπαιδευτικού επιδόματος και η οικονομική αξία της επιταγής εισόδου στην αγορά εργασίας καθορίζεται στο ποσό των 5.400,00 ευρώ και 4.200,00 ευρώ αντίστοιχα.Το ωριαίο κόστος του εκπαιδευτικού επιδόματος ανά ωφελούμενο καθορίζεται στο ποσό των 4,00 ευρώ και το εκπαιδευτικό επίδομα για κάθε ωφελούμενο στο ποσό των 1.600  ευρώ.

Το πρόγραμμα κατάρτισης περιλαμβάνει α) το θεωρητικό μέρος της συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης των ωφελουμένων, σε προσδιορισμένες επαγγελματικές ειδικότητες και εξειδικευμένες δεξιότητες, συνολικής διάρκειας 100 ωρών και β) την πρακτική άσκηση των ωφελουμένων, η οποία θα είναι διάρκειας 300 ωρών. Η συνολική διάρκεια του προγράμματος (θεωρητική κατάρτιση και πρακτική άσκηση) ανέρχεται σε 400 ώρες. Τόσο η θεωρητική κατάρτιση, όσο και η πρακτική άσκηση είναι επιδοτούμενη.

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΡΦΑΚΗΣ:''ΠΑΛΕΨΕ,ΠΑΛΕΨΕ,ΠΑΛΕΨΕ''

MIA ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ-ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗ ΚΑΡΦΑΚΗ -ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ- ΣΤΟΝ ΗΛΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ- ΤΟ 2005.

Πάλεψε, πάλεψε, πάλεψε! Μια λέξη. Ένα σύνθημα. Μια συμβουλή. Μια ζωή. Πάλη με την άναρθρη καθημερινότητα. Πάλη με τα λαμόγια και τους “δήθεν”. Πάλη με τις αντιξοότητες και τα βάσανα, πάλη με τα προβλήματα, με τις προδοσίες, με τις αδικίες, με την αχαριστία. Παντού η λέξη “πάλεψε”. Μια φράση - συμβουλή που στα μονοπάτια της περπάτησε πιστά ο Θεμιστοκλής Καρφάκης. Και κατάφερε σηκώνοντας το σταυρό του μαρτυρίου, διανύοντας ξυπόλυτος τους δρόμους, τους στρωμένους με αγκάθια - χωρίς αποκούμπι - να ξεπεράσει τα εμπόδια, τις φουρτούνες. Και να φθάσει στην Ιθάκη, στην Λευκάδα του στην οποία ξαναγύρισε. "Για να πεθάνω και ας με πόνεσε τόσο, όπως λέει ο ίδιος με παράπονο.
Γνωστός ζωγράφος που η φήμη του ξεπέρασε και τα σύνορα της χώρας μας, ο Θεμιστοκλής Καρφάκης, με το αυλακωμένο του πρόσωπο και την πίκρα στα βουρκωμένα μάτια του, κινείται καθημερινά ανάμεσα μας, στην κεντρική αγορά της πόλης, στον Άγιο Μηνά, στην λαϊκή, ρουφώντας τη ζωή που τόσο αγάπησε αλλά και που τόσο τον πλήγωσε. Σήμερα, μετά την Οδύσσεια του, ζει στην Σπασμένη Βρύση Καρυωτών Λευκάδας. Συνταξιούχος πια, με τιμητική σύνταξη του υπουργείου Πολιτισμού.
Γεννημένος στα Ασπρογερακάτα, απο γονείς αγρότες, άρχισε να ζωγραφίζει από τα μαθητικά του χρόνια. Ταξίδεψε και εργάστηκε σε πολλά κράτη του εξωτερικού ενώ το 1951 έκανε την πρώτη του έκθεση στην Πλάκα. Φιλοτέχνησε τα πορτρέτα πολλών προσωπικοτήτων όπως του Ανδρέα Παπανδρέου, του Μακαρίου, του στρατηγού Γρίβα, του Βάσου Λυσαρίδη κ.α.
Με δεκάδες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό στο ενεργητικό του. Κοντά του μαθήτευσαν περί τα 120 παιδιά. Φιλοτέχνησε δεκάδες εκκλησίες και χιλιάδες φορητές εικόνες σε πολλά μέρη της Ελλάδος (Η ουρανία στον Άγιο Μηνά της Λευκάδας είναι δικό του έργο). Έργα του υπάρχουν σε πολλά μουσεία, δημόσια ιδρύματα και ιδιωτικές συλλογές του εξωτερικού και της Ελλάδος. Με το χρωστήρα του αποθανάτισε κορυφαίες στιγμές της Εθνικής Αντίστασης αλλά και της αγροτικής ζωής. Ξενύχτησε δίπλα στο καβαλέτο και έκλαψε όταν προσπαθούσε να αποθανατίσει πρόσωπα νέων ανθρώπων που χάθηκαν πρόωρα. Είναι μέλος του καλλιτεχνικού επιμελητηρίου και του Πανελληνίου Συλλόγου Αγιογράφων. Το 2002 δώρισε στο Μουσείο Εθν. Αντίστασης Ηλιούπολης (με δήμαρχο τον συμπατριώτη μας Θόδωρο Γεωργάκη) 41 έργα του. Μια κίνηση που δείχνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο το μεγαλείο της ψυχής του. Μια ψυχής που πάλεψε. Και στο τέλος νίκησε. Γιατί πάλεψε!
ΕΡ: Η ζωή σου;
AΠ: Μια αδικία, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος.
ΕΡ: Το νόημα της ζωής;
ΑΠ: Να πλουτίζεις τη ζωή σου με ηθικές αξίες, να μάχεσαι γι αυτές και αν χρειαστεί να δίνεις και τη ζωή σου γι΄ αυτές.
ΕΡ: Αγαπημένο σου ρητό;
ΑΠ: Σημασία δεν έχει πως φυσάει ο άνεμος, σημασία έχει πως εσύ ανοίγεις τα πανιά σου.
ΕΡ: Μια συμβουλή στους νέους;
ΑΠ.: Να μάθουν να ξεχωρίζουν το κρύσταλλο από το διαμάντι και το χρυσό από το μπρούτζο
ΕΡ: Η σημερινή νεολαία;
ΑΠ: Δυστυχώς ένα μεγάλο κομμάτι της έχει διαφθαρεί, ένα άλλο δεν δείχνει κανένα σεβασμό και ένα - ευτυχώς είναι καλύτερο από τις προηγούμενες γενιές
ΕΡ: Η ζωγραφική στη ζωή σου;
ΑΠ: Ο,τι η αναπνοή μου.
ΕΡ: Η έμπνευση σου;
ΑΠ: Ο, τι έχει σχέση με την ομορφιά της ζωής, υλική και ηθική.
ΕΡ: Λευκάδα;
ΑΠ: Είναι η Ιθάκη μου. Γι' αυτό ξαναγύρισα εδώ για να πεθάνω και ας με πόνεσε τόσο.
ΕΡ: Αγαπημένος σου πίνακας;
ΑΠ: Οι πίνακές μου είναι όλοι παιδιά μου. Σαν τέτοια δεν ξεχωρίζω κανένα.
ΕΡ: Οι Λευκαδίτες ζωγράφοι;
ΑΠ: Ασχολούνται πολλοί με τη ζωγραφική, ερασιτεχνικά ή επαγγελματικά, καθένας με την ικανότητά του. Δεν κρίνω, ούτε κατακρίνω κανέναν.
ΕΡ: Η μεγαλύτερη εμπειρία στη ζωή σου;
ΑΠΟ: Το ότι έμαθα να σέβομαι την ανωτερότητα και να εκτιμώ τις πνευματικές αξίες.
ΕΡ: Αγαπημένος σου ζωγράφος;
ΑΠ: Από την αναγέννηση ο Καραβάτζιο και απ’ τους σύγχρονους ο Βανγκόγκ
ΕΡ: Η σημερινή κοινωνία;
ΑΠ: Είναι μια απέραντη ζούγκλα που προσπαθεί να φάει ο άνθρωπος, τον άνθρωπο.
ΕΡ: Εθνική Αντίσταση;
ΑΠ: Η σύγχρονη ιστορία μας απέδειξε ότι οι Έλληνες σε τίποτα δεν διαφέρουν από τους ένδοξους προγόνους τους.
ΕΡ: Ένα βιβλίο που σε εντυπωσίασε;
ΑΠ: “Οι άθλιοι” του Β. Ουγκώ.
ΕΡ: Το όνειρο σου;
ΑΠ: Ένας όσο το δυνατόν ανώδυνος θάνατος μια και η ζωή μου ήταν ένας ατέλειωτος πόνος.
ΕΡ: Αγαπημένος σου φίλος;
ΑΠ: Μέσα στη ζωή γνώρισα και ξεχώρισα 5-6 φίλους με την απλή όμως έννοια και τίποτα το ιδιαίτερο.
ΕΡ: Η σημερινή πολιτιστική εικόνα της Λευκάδας;
ΑΠ: Καλή αν την συγκρίνουμε με άλλες περιοχές. Η πολιτιστική της κληρονομιά συνεχίζεται.
ΕΡ: Η αγιογραφία στη χώρα μας;
ΑΠ: Καλύτερη από προηγούμενα χρόνια.
ΕΡ: Η δωρεά σας στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης;
ΑΠ: Έκανα το χρέος μου. Νομίζω ότι έβαλα ένα λιθαράκι στη νεοελληνική μας ιστορία. Το μουσείο αυτό είναι το πρώτο που ιδρύθηκε στην χώρα μας. Η δική μου προσφορά εύχομαι να γίνει παράδειγμα προς μίμηση.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΗΛΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ-Από την εφημερίδα "Τα Νέα της Λευκάδας".( Πέμπτη, 24 Μαρτίου 2005).
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο Θεμιστοκλής Καρφάκης γεννήθηκε στις 14.07.1924 στα Ασπρογερακάτα Λευκάδας. Στο διάστημα της Γερμανοϊταλικής κατοχής 1942-1945 συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση.Το 1950 αρίστευσε στις εξετάσεις της Σχολής Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου, αναγκάστηκε όμως για οικονομικούς λόγους να διακόψει τις σπουδές του. Ένα χρόνο αργότερα, το 1951, κάνει την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα, στην Πλάκα. Στο διάστημα 1951 έως 1956 ζωγραφίζει και εκθέτει έργα του στην Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Αγγλία, Ιταλία και Αυστρία. Το 1967 ζωγραφίζει και εκθέτει στην Ιορδανία και το Λίβανο.Στα 1968-1969 προσκεκλημένος του Εθνάρχη Μακαρίου φιλοτέχνησε το πορτρέτο του, ιστορικά έργα και πορτρέτα άλλων προσωπικοτήτων της Κύπρου. Το 1979 συνεχίζει να ζωγραφίζει στη Σαουδική Αραβία, ενώ το 1985 φιλοτεχνεί το πορτρέτο του τότε Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου.
Έχει πραγματοποιήσει συνολικά 15 ατομικές εκθέσεις στα κράτη που αναφέρονται πιο πάνω, 25 ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα, ενώ κοντά του μαθήτευσαν 120 περίπου νέοι και νέες.
Έργα του εκτίθενται στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδας, στο Ναυτικό Μουσείο Κρήτης, στο Μουσείο του Αγώνα στη Λευκωσία καθώς και σε ιδρύματα και ιδιωτικές συλλογές. Ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδας και του Πανελληνίου Συλλόγου Αγιογράφων.Στο χώρο της Αγιογραφίας φιλοτέχνησε πλήθος εικόνων, καινούργιες, καθώς και με τη μέθοδο της παλαίωσης. Στα έργα του συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων μεγάλο μέρος από την Αγιογράφηση των Ιερών Ναών: α) Μεταμόρφωση Σωτήρως, Πολύγυρος Χαλκιδικής β) Παναγίας Μυρτιώτισσας, Καστέλας Πειραιά γ) Ταξιαρχών, Καρυτών Λευκάδας και δ) Αγίου Μηνά Λευκάδας.Το 1997 εγκαταστάθηκε στην Σπασμένη Βρύση Καρυωτών Λευκάδας. Το 1998 του χορηγήθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού και Επιστημών τιμητική καλλιτεχνική σύνταξη.Το 2002 δώρισε στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στην Ηλιούπολη 42 έργα του με θέμα τον Αγώνα 1941 – 1945. Στις 9 Δεκεμβρίου του 2002 ο τότε δήμαρχος Ηλιούπολης Θεόδωρος Γεωργάκης εγκαινίασε σε τιμητική τελετή την «Αίθουσα Θεμιστοκλής Καρφάκης» όπου εκτίθενται μόνιμα τα έργα αυτά.Ο Θεμιστοκλής Καρφάκης «έφυγε» από τη ζωή στις 30 Σεπτεμβρίου 2014 στη γενέτειρά του τη Λευκάδα.
(Ευχαριστούμε θερμά τον ζωγράφο Γιάννη Θεριανό, μαθητή του εκλιπόντος, για την παροχή των στοιχείων).