ΗΛΙΑΣ ΠΑΝ.ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ

 

Η ΛΕΥΚΑΔΑ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ(ΦΡΟΥΦΑΛΟΥ):
‘’Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΥΣΙΑ ΜΟΥ-Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΜΟΥ’’.

Ο Ηλίας Λογοθέτης λάτρευε τη γενέτειρα του, τη Λευκάδα.’Αλλωστε εκεί πέρασε  τα καλύτερα  χρόνια της ζωής του αφού έφυγε για την Αθήνα σε ηλικία 25 ετών. Διατήρησε ζωντανή τη σχέση του με το νησί μέχρι το τέλος της ζωής του, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στις γειτονιές και στους ανθρώπους της Λευκάδας.
Θα  πρέπει να επισημανθεί ότι παρόλο  που  πέρασαν  πάνω από δύο χρόνια από τον θάνατο του( 2024) , ο Δήμος Λευκάδας δεν τον έχει τιμήσει, όπως του αξίζει.’Εχουν υποβληθεί  διάφορες  προτάσεις, ωστόσο η σημερινή δημοτική αρχή κωφεύει.

Το θέατρο ήρθε στη ζωή του, το 1964, όταν  ο φίλος του, Λευκαδίτης, Γιώργος Ασδραχάς  τον έβαλε σε ένα λεωφορείο και του είπε ότι ο προορισμός  του ήταν η τέχνη της υποκριτικής.
Στο υπόγειο του Κούν ανοίχτηκε ένας άλλος κόσμος απέναντί του, τον οποίο υπηρέτησε πιστά και πάντα αφοσιωμένα δίπλα στον δάσκαλό του.
Ο Ηλίας Λογοθέτης, με δύο σονάτες – του μεγάλου  Λευκαδίτη ποιητή Σπύρου Φιλιππα-Πανάγου - πού απήγγειλε, πήρε κατευθείαν υποτροφία και την επόμενη κιόλας ημέρα ξεκίνησε πρόβες για να παίξει στις «Όρνιθες».

Ο Σπύρος Φίλιππας Πανάγος ήταν για τον ίδιο: «Ο Δίας μου, ο Απόλλωνας μου, ο Διόνυσος μου, ο αίτιος της ταλαιπωρίας μου στο θέατρο, ο αίτιος της ευτυχίας μου στη σκηνή, όλη μου η μνήμη για τη Λευκάδα μας».

Το πρώτο  σονέτο  που απήγγειλε    άρχιζε  ως εξής : «Άγνωστε καβαλάρη σκονισμένε, στο χάνι πού΄ρθες χτες να κοιμηθείς’’.Και το  δεύτερο έλεγε :

'Θάναι πολύ μικρό το βουναλάκι μας,

λιγόφυλλα τα δέντρα του κι΄ανάρια,

χωρίς αηδόνια πάνω στα κλωνάρια,

και θα χωράει μόλις σπιτάκι μας...'

Όπως έλεγε ο ίδιος σημαντικό ρόλο έπαιξε το πρόσωπο που έίχε  κοντά μου, που κατανόησε την ύπαρξή του, τη μάντεψε, την αποκωδικοποίησε. Όταν μιλάω για πρόσωπο-έλεγε- είναι ένα και μοναδικό: η γυναίκα μου, η Μαρία Ζαχαρή, με την οποία είχα την ευτυχία να παίζω επί 13 χρόνια τη θεατρική παράσταση "Το αμάρτημα της μητρός μου"». Μάλιστα, η συγκεκριμένη παράσταση είναι από τους σημαντικούς σταθμούς της ζωής του,όπως δήλωνε ίδιος.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΗΛΙΑΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ:ΛΕΥΚΑΔΑ:’’Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΥΣΙΑ ΜΟΥ-Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΜΟΥ’’.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ ΣΤΟΝ ΗΛΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ (2010).

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μια εικόνα απο τα παιδικά σου χρόνια;
ΑΠ: Η Κουζούντελη φωτισμένη απο τις πυγολαμπίδες. Ενα ονειρικό τοπίο.
ΕΡ: Λευκάδα;
ΑΠ: Η πιό μεγάλη απουσία μου-η πιό μεγάλη λατρεία μου.
ΕΡ: Μια νύχτα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ.
ΑΠ: Νύχτα αποκριάς. Βροχή. Κατακλυσμός. Βρίσκομαι τυλιγμένος σ΄ενα καμιλό παλτό πάνω σ΄ενα σωρό ελιες σε μια αποθήκη που ειχε ο Μήτσουρας στην Κουζούντελη.
ΕΡ: Αξέχαστη καντάδα;
ΑΠ: Στο σπίτι του εισαγγελέα Συμπέθερου για το καλωσόρισμα στη Λευκάδα. Στην αρχή μας παρεξήγησε οτι κάνουμε καντάδα στην πανέμορφη σύζυγο του αλλά μετά μας φόρτωσε κεράσματα! ``Ω! μην κοιμάσαι ξύπνα να σε δώ, ψυχή χαριτωμένη....``
ΕΡ: Αγαπημένοι παλιοί φίλοι;
ΑΠ: Πανάγος, Ζαχαρής, Βαλαμόντε, Ασδραχάς, Ψάθας, Πάλμος, Αγγελος Παταλέας, Πάπιος μα προπάντων ο θείος μου, ο Χρήστος Ο Καλογιάννος.
ΕΡ: Κώστας Βαλαμόντε;
ΑΠ: Μαέστρος του σουρεαλισμού, μέγιστος ποιητής, μεγάλος ζωγράφος.
ΕΡ: Αγιομαυρίτικη φάρσα-μύθος
ΑΠ: Οι `Γάτες`. Οι Ιταλοί έρχονται στη Λευκάδα για να αγοράσουν γάτες. Ο Ζαχαρής σκηνοθετεί με μαεστρία τη φάρσα που άξιζε ενα Οσκαρ.
ΕΡ: Ενα όνειρο σου;
ΑΠ: Να ξαπασπρωξω τη σχεδία στο Πέραμα, μαζί με τη φίλη μου τη Βέρα.
ΕΡ: Στίχος που σε σημαδεύει;
ΑΠ: `Άγνωστε καβαλάρη σκονισμένε, στο χάνι πούρθες χτες να κοιμηθείς,,,,`
(Σπύρος Φιλιππας-Πανάγος). Με αυτό κέρδισα την υποτροφία το 1964 στο ΘέατροΤέχνης του Κούν.
ΕΡ: Λευκαδίτικος πολιτισμός;
ΑΠ: Πολιτισμός προχωρημένος, πολιτισμός καρδιάς και νού. Σπάνια περίπτωση.
ΕΡ: Λευκαδίτες
ΑΠ: Παράξενοι, απόκοσμοι, ευαίσθητοι, υποκριτές, θανάσιμα ερωτευμένοι, δεινοί κανταδόροι, νοσταλγοί της αιώνιας επιστροφής στην ευλογημένη Λευκάδα, τη χώρα των ποιητών
ΕΡ: Σχεδιάζεις επιστροφή;
ΑΠ: Εχει δρομολογηθεί. Όμως το ταξίδι ειναι επικίνδυνο. Πρέπει να προετοιμάσω την καρδιά μου. Το μυαλό μου ειναι προετοιμασμένο.
ΕΡ: Σπύρος Φίλιππας-Πανάγος;
ΑΠ: Ο Δίας μου, ο Απόλλωνας μου, ο Διόνυσος μου, ο αίτιος της ταλαιπωρίας μου στο θέατρο, ο αίτιος της ευτυχίας μου στη σκηνή, όλη μου η μνήμη για τη Λευκάδα μας. `Ο Βαγγέλης ο Μετανάστης`.
ΕΡ: Χωρίς τη Λευκάδα;
ΑΠ: Σιωπή.....
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ο ΗΛΙΑΣ  ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙ  ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΗΣΙ, ΤΗΝ ΛΕΥΚΑΔΑ

Λευκάδα: γαλάζια αγκαλιά, χαλίκια λευκά σαν αυγά περιστεριών· μύθος των παιδικών μου χρόνων· πολύχρωμος κάμπος και μονοπάτια φωτισμένα από τις πυγολαμπίδες, σπιάντζες και αμμουδιές των παιγνιδιών μου· φωνές των κανταδόρων και των γυναικών μανάδων που ψάχνουν τα παιδιά τους στα σοκάκια· ξενύχτια ατέλειωτα· κουβέντες με ποιητές δεσμοφύλακες της σπάταλης νιότης μου· απουσίες των φίλων που ζωντανεύουν στα χείλη μου, στις δέκα του Ιούνη σε βρήκα να με περιμένεις αγαπημένη, γιατί σε πλήγωσα με την απουσία μου σαν την Πορτογαλέζα μοναχή που την άφησε ο Γάλλος αξιωματικός και όμως δεν μου παραπονέθηκες, γιατί εγώ ορκίστηκα πως θα σε ξαναβρώ και στα όνειρά μου ταξίδευα στις μυστικές σου ακρογιαλιές, εκεί που με τόση τρυφεράδα με μεγάλωσες και τα βράδια με νανούριζες και με σκέπαζες με μια πουπουλένια κάπα και δίπλα μου απίθωνες ένα ξύλινο ξίφος· σε βρήκα στις δέκα του Ιούνη να με περιμένεις μαζί με σαράντα παιδιά και τους δασκάλους τους, να παίξουμε όπως παλιά, και παίξαμε και ξαναβρεθήκαμε και δώσαμε πάλι τον παλιό μας όρκο ποτέ δεν χωρίζουμε.
Κυκλολωτογοργοκιρκιλάριζο και Ιθαγδάτη μια μαγική βραδιά με τα παιδιά της ΣΤ΄ τάξης του 4ου Δημοτικού σχολείου Λευκάδας, με τους φοβερούς δασκάλους που επιμένουν να βλέπουν αισιόδοξα το μέλλον της παιδείας τις σκοτεινές τούτες ευρωπαϊκές μέρες, και εμείς οι μεγάλοι, ανυποψίαστα μηδενικά, κι όμως προνομιούχα. Ύστερα από χρόνια, όχι πολλά, ξαναγύρισα στις 11 του Ιούνη κοντά σου, γη μου, και σε ξαναβρήκα ολόφρεσκη, χωρίς ρυτίδες, καταγάλανη, και ξαναπήγα στα παιδικά μου στέκια και τραγούδησα ξημερώματα τα αγαπημένα τραγούδια που μου ’μαθες και το πρωί με βρήκε να ονειρεύομαι πως δεν έφυγα ποτέ. Λευκάδα, αφέντρα της ψυχής μου, είσαι η συνείδησή μου. Λευκάδα είναι καιρός να πλουτίσει ο ρυθμός της ζωής μας απ’ τα εμπόδια.

πηγή :ΚΕΙΜΕΝΟ ΗΛΙΑΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ -Athens Voice (13/7/2010).
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------7Υ
-ΦΩΤΟ    :ΕΤΟΣ 1959 Ο Ηλίας Λογοθέτης στην κεντρική πλατεία Λευκάδας(ΓΙΟΡΤΈΣ) με μαέστρο τον Νίκο Θάνο-Μορίνα.

-ΦΩΤΟ  :Το ντουέτο  Ηλίας Λογοθέτης-Γωγώ Γατζία  με τον Νίκο Θάνο-Μορίνα στο ακορντεόν στο αποκριάτικο΄ΠΑΝΘΕΟΝ’ στη Λευκάδα.