ΤΟ ΛΕΥΚΑΔΙΤΙΚΟ ΓΛΩΣΣΙΚΟ ΙΔΙΩΜΑ

- Δε μ’ λες, μωρ’ θειά (μώρα μου κιόλας) μη (μ)πάει κι έπεσε το κομμάτι, και δε (ν)το πήρα χαμπέρι;. 
- Όχι, μαρή θυατέρα, είναι μπονόρα ακόμα, στο (ν)ύπνο σου δα το ειδες; 
- Δε (γκ)ξέρω. Εδεκεί π’ σάρωνα, μου κάστ’κε ότ’ άκ’σα τη μουζ’κή. 
- Όχι, μαρή κουρεμαδιά, είναι μπονόρα σου λέου. Ύστερα απ’ τσ’ εννιά η ώρα να (ν)το λογαριάζ’ς. Δε μ’ λες τώρα, για να πούμε και τίποτσ’ άλλο, έβαψες πολλά αυγά μαρή;
- Ένα (γ)κόρακα, χριστιανή μου. Δε (γ)ξέρω τι τον ηύρε το (γ)καλοφούρτουνο το ν’κοκύρ’ μου, να (ν)τονε χαρώ, και μου κουβάλ’σε δέκα ντουζίνες, η τζόγια μου, «λες και θα μας κομ-παρίρ’νε οι Αγγλογάλλ’». Κάμε κόντο. Μήτε στα «δώδεκα βαγγέλια» δεν άδειασα να πάου η καψερή, ο Θέος να με σ’χωρέσει.

- Μπα, μαρή κοπέλα μ’. Δε μ’ λες κάνε, τ’ αρνί σας το σφάξατε; 
- Μπαααα, θειά μ’. Καρτερώ το μπαρμπα-Χρήστο το Μένιο. Η αφεντιά του μας το σφάζ’ ούλες τσι χρονιές. Είναι φίλος, βλέπ’ς, με το ν’κοκύρ’ μου. Του δίνει και τη (μ)προβιά κάθε χρόνο! 
- Εγώ, καψόπαιδο, εφώναξα εχτές το μπάρμπ’ Αργύρ’ και ξεντριγάρ’σα. 
- Ναι, είδα τσου «σταυρούς στη (μ)πόρτα» σας. Και του χρόνου να ‘στενε καλά. Δε μ’ λες, αλήθεια, θεια, η αφεντιά σου θα (γ)ξέρ’ς. Τι πράμα είν’ αλήθεια αυτό το κομμάτι; Άκου, να γυρίζ’, λέει, κάθε Μεγασάββα η μουζ’κή στα σοκκάκια και να βαρεί τ’ «διάνα» κι οι ν’κοκυράδες, απ’ όπ’ βρεθούνε, να τσακίζ’νε στσου δρόμ’ς ότ’ παλιαγγειό τσου βρίσκεται. Μπορείς να μ’ πεις η αφεντιά σου, τι σένια είναι, η αφεντιά τσου;

- Εθίματα, μαρή θυατέρα. Παλιά εθίματα των γιορτώνε. Τι θέλ’ς να ‘ναι; Έτσ’ τα ‘βραμε απ’ τσου παλιότερους, έτσ’ τα βαστάμε και στσι μέρες μας. «Μικρή Ανάσταση» μου την είπε, νια μέρα π’ τονε ρώτησα κι εγώ, ο σιορ Πίπ’ς, ο νόντσολος τ’ Άη-Μηνά. Αλλά τώρα, στο (γ)καιρό μας, δεν τα πιεντάνε και πολύ – πολύ. Παλιότερα, καψόπαιδο, ο κοσμάκ’ς τα στ’μάρ’ζε πλειότερο απ’ τσου τωρινούς και μάλ’στα μου πολύ τα χαιρόντανε. Θ’μάμαι νια βολά, σα σήμερα, όπως κατέβαινε η μουζ’κή στο παζάρ’ απ’ τα Χάβρ’κα για τη (μ)πιάτσα, εδεκεί στο σοκκάκι του Μαρκά, πετιέται απ’ το τσαγκάρ’κό του 
ο Γιώργ’ς ο Κράλ’ς, Θεός σχωρέστονε κι απ’θώνει καταμεσίς του δρόμ’ ένανε θεόρατο μπότη, από κειούς εκεί με τ’ν αλ’φή απόξ’, ξέρ’ς μαρή, π’ βάν’νε το λάδ’, μ’ ένα φ’τίλ’ απάν’ στη μσ’ούδα του, αναμμένο.

Οραντίς και το βλέπ’νε οι μουζ’κάντ’δες, σκιαχτήκανε και το βάν’νε στα κοσάκια. Σκορπίσανε και μήτε δ’νήθηκε να (ν)τσου σ΄μασ’ άλλο ο μακαρίτ’ς ο μπάρμπα Νιόνιος ο Τσ’ρώτος, π’ τσόκανε το «δάσκαλο». 
- Έτσ’ λ’πόν!. Και δε μ’ λες αλήθεια, θεια. Όλο τι πράντσα λογαριάζεις να ‘τ’μάσεις; 
- Τι πράντσα, μαρή κοπέλα μ’, σα (γ)και δε (ν)τα ξέρ’ς, ρωτάς. Απόψε το πατσαλίκι αυγοκομμένο, όπως το καλεί η βραδιά. Αύριο τσότσο κρέας με μανέστρα και τ’ν άλλ’ τ’ αρνί ψ’μένο. Αυτά. Τα ξέρ’ς. Δε (ν)τα ξέρ’ς τώρα;.

- Θα (ν)το ψήσ’τε στο σουβλί; 
- Ναίσκε, μαρή. Όξ’ στ’ν αδειά, αντάμα με το (γ)κ’νιάδο μου και το λαλά μου. Κάθε χρόνο έτσ’ κάν’με, από έσπαλε. Θέλ’νε, βλέπ’ς, άμα το σ’κών’νε, να ρίχν’νε και τσι κουμπουριές τσου, για το καλό τα’ χρόνου. Το δ’κό σας θα (ν)το βάλ’τε στο φούρνο, ε; Είδα το δ’κόνε σου, τ’ απολιώρα, πόφερν’ αποκλάδια.

- Τι να κάμ’με, θειά μου; Είμαστε βλέπ’ς κι οι δύο κονκασάδοι. 
- Και για Ανάσταση, πού λέτε να πάτε; 
- Εδεδώ στ’ (μ)πιάτσα, λέμε να βγούμε, στον Αη-Σπ’ρίδωνα για πιο σιμά. Ας πάου τώρα ν’ αποσώσω κάτ’ δ’λειές που τ’ς έχω στ’ μέση, μη (μ)πάει κι έρτ’ ο μπάρμπα Χρήστος για το καλότ’χο τ’ αρνί. – Τότενες, γεια σ’ μαρή θυατέρα μου και καλή σας Ανάσταση.

- Αμήν, θεια μου, παρομοίως, με τ’ φαμελιά σου.. 
(του αείμνηστου Παναγιώτη Τ. Ματαφιά (Νότη Μπρανέλου), απο το βιβλίο του με τίτλο ”Απ’ τον Αη-Μηνά ίσαμε τον Πόντε, Αθήνα 1992”).

Θα πρέπει να επισημανθεί-οπως εχει καταγράψει ο αλησμόνητος Πανταζής Κοντομίχης-οτι το γλωσσικό ιδίωμα της Λευκάδας διαφέρει σε πολλά απο το γλωσσικό ιδίωμα των άλλων νησιών του Ιονίου, έχει βορειοελλαδίτικο φωνηεντισμό και ειναι απόρροια του εύθυμου χαρακτήρα των Λευκαδιτών τόσο στην πόλη όσο και στα χωριά. Ακόμη και σήμερα στη Λευκάδα χρησιμοποιούν ιδιωματικές λέξεις και τις προφέρουν με το γνώριμο αργόσυρτο και αλέγρο υφος, με σήμα κατατεθέν τη συγκοπή συμφώνων.

'Ας δουμε ομως ορισμένες χαρακτηριστικες λέξεις απο το Λευκαδιτικο γλωσσικο ιδιωμα:

Αβανιά = βλάβη, συκοφαντία,
Αβάντα = βοήθεια, στήριγμα,
Αβαντσάρω = έχω να λάβω από κάποιον, μου χρωστάνε,
Αβαράρω = απωθώ το πλεούμενο,
Αβάρετος = ακούραστος,
Αβαρία = ζημιά,
Αβασκαίνω = ματιάζω,
Αβασκαντήρα = μικρό χρωματιστό κοχύλι αποτρεπτικό του ματιάσματος,
Αβγατίζω = αυξάνω
Αβγοκόβω = ρίχνω στη σούπα ή άλλο φαγητό μείγμα αυγού ή λεμονιού,
Αβέρτο = ελεύθερο, ανοιχτό,
Βαβά = γιαγιά,
Βαγένι = βαρέλι κρασιού,
Βαζούρα = λιποθυμία,
Βαϊζω = λυγίζω, γέρνω,
Βαντάκα = στίβα ρούχων,
Βαντιέρα = δισκος σπιτικός για σερβίρισμα αλλά και για άλλες χρήσεις,
Βαρυγομάω = αγανακτώ, δυσφορώ,
Βελέντζα = μάλλινο κλινοσκέπασμα,
Βεντερούγα = κύρτωμα της σπονδυλικής στήλης,
Βεράγκι = σπίτι ανοιχτό και αφύλαχτο,
Βολά = φορά,
Βολεί = χωράει, επιτρέπεται,
Βουρλίζω = αγανακτώ κάποιον
Γαδίνι = σουπιέρα,
Γαλουρίζω = χαριεντίζομαι με βρέφος,
Γάνα = μουντζούρα,
Γαρδέλι = καρδερίνα,
Γαρμπής = νοτιοδυτικός άνεμος,
Γατσούλι = γατάκι,
Γεννητσούρια = γέννηση,
Γεροκομάω = περιποιούμαι κάποιον στα γεράματά του,
Γήπατα = ψυχικό θάρρος,
Γίκος = σύλοχο χοντρόρουχων διπλωμένα με τάξη πάνω σε κασέλλα,
Γιομα = μεσημέρι,
Γκαστρολογιέμαι = νομίζω ότι είμαι έγκυος,
Γκέστα = καμώματα, νάζια,
Γνούφα = ημέρα ομιχλώδης και υγρή,
Γούπατο = περιοχή που βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από τις γειτονικές,
Γουρλώνω = Ανοίγω πολύ τα μάτια, πνίγω,
Γουρμάζω = ωριμάζω,
Γραίος =βορειοανατολικός άνεμος,
Γρίντζολα = εκνευρισμός,
Γρουμπανάω = δίνω αλλεπάλληλες γροθιές σε κάποιον,
Γυρολόγος = πραματευτής,
Δαύτος = αυτός,
Δειλινάω = τρώω ελαφρά,
Δελόγκου = αμέσως,,
Δέμπλα = σκοινί τεντωμένο για το άπλωμα των ρούχων,
Δετόρος = γιατρός,
Διακονεύω = ζητιανεύω,
Διάφορο = κέρδος, αμοιβή,
Δικάει - φτάνει, αρκεί,
Δόλι = δόλωμα στο ψάρεμα,
Δραγάτα = παρατηρητήριο του δραγάτη,
Δρολάπι = βροχή με δυνατούς ανέμους,
Έγκαψη = επιθυμία, πόθος,
Εκειός = εκείνος,
Έμπος = καταρρακτώδης βροχή,
Έντεσα = πιάστηκα από κάπου,
Έντογια = νάτο
Έντωσα = ανακουφίστηκα,
Εξπήριος = έξυπνος,
Ζαβά = στραβά,
Ζάβγια = μικρή πόρπη
Ζαγάρι = κυνηγόσκυλο ή τιποτένιος άνθρωπος,
Ζαμπαρούχι = ακατάσχετο συνάχι,
Ζεματάω = καίω,
Ζεύκι = φαγοπότι, καλοπέραση,
Ζέχνω = είμαι βρώμικος,
Ζορκόκωλος = πολύ φτωχός,
Ζόρκος = γυμνός,
Ζούδιο = άσχημος,,
Zουρλοκαμπιέρης = επιπόλαιος, τρελός,
Zωχαδιάζω = νευριάζω,
Θάμαρη = τρόμος, απόγνωση,
Θέρμη = πυρετός,
Θλυκώνω = σκεπάζω,
Θιαμαίνομαι = παραξενεύομαι,
Καδένα = αλυσίδα,
Κανδέλλα = ξύλινο δοκάρι,
Κάζο = περιπέτεια, λοιδωρία,
Κάκοψος = όσπρια που δεν βράζουν καλά,
Κακαρώνω = πεθαίνω,
Καμπιόνι = πονηρός, ιδιόρρυθμος άνθρωπος,
Καναλίζω = ξεπλένω τα ρούχα,
Καντάρω = τραγουδάω με ομάδα κανταδόρων,
Καντούνι = στενό σοκάκι,
Καρακαϊδόνης = άσχημος,
Καρανιάζω = διψάω υπερβολικά
Καρδαμώνω = δυναμώνω,
Λάβα = υπερβολική ζέστη,
Λαγιάζω = ησυχάζω,
Λακίζω = φεύγω τρέχοντας,
Λαλάς = αδελφός,
Λάμια = γυναίκα κακούργα και άσχημη,
Λαμπαδιάζω = καίγομαι,
Λαμπαρδίκα = φωτιά με πολλές και ψιλές γλώσσες,
Λαρώνω = ησυχάζω,
Λαχομανάω = αναπνέω δύσκολα,
Λεβάντες = ανατολικός άνεμος,
Λυγδιάζω = είμαι λερωμένος,
Λέτσος = ατημέλητος,
Λεγάτο = προίκα που δίνεται εγγράφως,
Λίβας = θερμός άνεμος,
Λίλης = χαζός,
Λιρόνι = αλητόπαιδο,
Λουφάζω = μένω ακίνητος και σιωπηλός π.χ. από φόβο,
Μαγαρίζω: λερώνω με ακαθαρσίες ένα τόπο,
Μαέρικο = μαγειρείο,
Μακιάζω = λερώνω,
Μαλαγάνας = κόλακας,
Μαλάτσα = ζέστη με πολλή υγρασία,
Μανέστρα = σούπα,
Μανίκα = μανίκι,
Μαντανία = μάλλινο κρεββατοσκέπασμα,
Μαργιόλος = κατεργάρης,
Μαρκάς = αγορά,
Μαρτούριο = μαρτύριο,
Μαστέλος = κάδος που χρησιμοποιούσαν οι γυναίκες για το πλύσιμο των ρούχων,
Μεσάλι = τραπεζομάντηλο,
Μεσοφούντι = μεσοτοιχία,
Μολογάω = ομολογώ,
Μονάτος = ολόιδιος,
Μόστρα = βιτρίνα
Μότσα = υγρασία,
Μουντζοφλίδι = χαστούκι,
Μουσκλώνω = δυσαρεστούμαι,
Μουσούδα = πρόσωπο
Μούτελη = λάσπη,
Μπάκακας = βάτραχος,
Μπαλαχάρτα = δημόσιο έγγραφο,
Μπαμπαλίζω = φλυαρώ,
Μπαμπαξά = φωνή, λέξη,
Μπαρούφα = σφάλμα,
Μπασά = είσοδος,
Μπακατέλα = τιποτένιο πράγμα,
Μπλαθρώνω = λερώνω,
Μποκές = ανθοδέσμη,
Μπόκολα = σκουλαρίκι,
Μπονώρα = νωρίς,
Μπουρανέλλος = κάτοικος της πόλης της Λευκάδας,
Μπρατσολέτο = βραχιόλι,
Μώλος = προκυμαία,,
Νείρομαι = επιθυμώ, ονειρεύομαι,
Νεροτρουλίδα = πολυλογάς,
Νετάρω = τελειώνω,
Νιόκος= ζυμαρικό, κριθαράκι,
Νιόφωτο = νιόπαντρο ζευγάρι,
Νιτερέσο = συμφέρον, ενδιαφέρον, κέρδος,
Νογάω = καταλαβαίνω,
Νόνα = γιαγιά,
Νότια = υγρασία,
Ντάλια = καταμεσήμερο,
Ντερλικώνω = τρώω υπερβολικά,
Ντόζω = ανακουφίζομαι,
Ντόρκος = ο χωρίς επίβλεψη και περιορισμούς νέος,
Ντούκια = ασθενής,
Ντρίτα = ευθεία, με ειλικρίνεια,
Ξαγκλίζω = ξεμπερδεύω π.χ. μαλλιά,
Ξαμώνω = σπρώχνω, δείχνω επιθετικές διαθέσεις,
Ξανακυλάω = υποτροπιάζω,
Ξαστοχάω = λησμονώ,
Ξαχουρδάω = γλιστράω,
Ξεδιαλεούρια = απομεινάρια,
Ξεζορκιάζω = απογυμνώνω,
Ξεματόχου = επίτηδες,
Ξεντρεγάρω = τελειώνω κάποια δουλειά,
Ξεσυνέρια = παρεξήγηση,
Ξετιμώνω = κουτσομπολεύω,
Ξομπλιάστρα= κεντήστρα,
Ξωθιό μου = μακρία από εμένα,
Ολάκαιρος = ολόιδιος,
Όρσε = να, πάρε,
Όρτη = ορθή όψη υφάσματος,
Παγκάρι = εκκλησιαστικό έπιπλο στο οποίο στέκονται οι επίτροποι,
Παδέλα = μαγειρικό σκεύος,
Παιδοκομάω = ανατρέφω παιδιά,
Παλαμίζω = ορκίζομαι ακουμπώντας το Ευαγγέλιο,
Παντυχαίνω = περιμένω, ελπίζω,
Παπαλιά = χαστούκι,
Παπόρι = καράβι,
Παραζούζουλο = αποκρουστικός στην όψη άνθρωπος,
Παρανομιά = παρανομία,
Παρόλα = κουβέντα,
Πάστρα = καθαριότητα,
Ραπόρτο = αναφορά,
Ρεβαρδάρω = διστάζω,
Ρεγάλο = δώρο,
Pείπιος = ερειπωμένος,
Ρεκάζω = φωνάζω δυνατά από πόνο ή φόβο,
Ρεκούμπερο = απαραίτητο οικιακό σκεύος,
Ρεμπελιό = αδιαφορία,
Ρεμπεύομαι = επιθυμώ,
Ρεντίκολο = γελοίος,
Ρίνα = ψιλοβρόχι,
Ρόβολο = κατήφορος,
Ροδάνι = πολυλογία,
Σάγιασμα = στρωσίδι,
Σαλαγισμένος = αναστατωμένος,
Σαλταπίγκος = το παιδί που πηδάει, σαλτάει,
Σαραντάκαπνος = αστραπιαία εξαφανισμένος,
Σατράκαλο = παραμορφωμένος,
Σάψαλο = γερασμένος άνθρωπος,
Σγουμπιάζω = καμπουριάζω,
Σελιάρο = χαστούκι,
Σεστάρω = τακτοποιώ,
Σίσκλο = δοχείο άντλησης νερού από τα πηγάδια,
Σκάνιο = πείσμα,
Σκροβοντάω = χτυπώ με μανία κάτω κάποιον ή κάτι,
Σόμπολο = μικρή πέτρα,
Σορταγιά = τάξη,
Σουσούμια = χαρακτηριστικά,
Σύξυλος = αποσβολωμένος,
Τάλε κουάλε = ίδια και απαράλλαχτα,
Ταχειά = του χρόνου,
Τελεύω = βασανίζω,
Τζογολί =χαρτοπαίγνιο,
Τράω = βλέπω, κοιτάζω,
Τρουλίδα = φλύαρος άνθρωπος,
Τσαρκνιά = πολύτεκνη οικογένεια,
Τσάτσα = αδελφή,
Τσατσάρα = χτένα,
Τσέκια σου = μπράβο,
Τσερνιάζω = μουδιάζω,
Τσέτσελε πέτσελε = ασήμαντα πράγματα,
Τσίμπιος = ανόητος,
Τσινάω = δυσαρεστούμαι,
Τσουράπο = ζωηρή, ελεύθερη κοπέλα,
Φαμφαρόνος = πολυλογάς,
Φαρομανάω = εκδηλώνομαι ζωηρά με γέλια και χειρονομίες,
Φάττο = γεγονός,
Φελάω = χρησιμεύω,
Φινίρω = τελειώνω,
Φιόρο = λουλούδι,
Φιρί φιρί = επίτηδες, σκόπιμα,
Φόρα βία = ατομικά έξοδα
Φόσσα = τρύπα,
Φκαρίδα = κατσαρίδα,
Φούσκος = χαστούκι,
Φρεζές = χωρίστρα στα μαλλιά,
Φωτερό = φανάρι,
Χαλέπεδο = ερειπωμένο κτίσμα,
Χαλές = τιποτένιος,
Χαλεύω = ζητάω,
Χαμπέρι = είδηση,
Χαρδαλούπας = λαίμαργος, πολυλογάς,
Χαρ' νεμ' το = επιφώνημα χαράς, αγάπης,
Χασκουμπρίζω = χαριεντίζομαι,
Χαψά = μπουκιά, Χλιός = χλιαρός,
Χολάτο = τρυφερό βλαστάρι,
Ψαχουλεύω = ψάχνω,
Ψίχα = το εσωτερικό του ψωμιού ή του αμυγδάλου,
Ψόφος = τσουχτερό κρύο,
Ψυχοπιάνομαι = δυναμώνω,
Ψυχοπονιέμαι = ευσπλαχνίζομαι, λυπάμαι.

ΥΓ Οι μπουρανέλλοι(μπρανέλοι) αυτοί οι διαφορετικοί χαρακτήρες, γνήσιοι, πνευματώδεις, με κουλτούρα και με ενα μοναδικό χιουμορ. Πρόκειται για προσωνυμία των κατοίκων της πόλης η οποία δόθηκε στην εποχή των Βενετσάνων (1648-1797). Στη Βενετία υπάρχει το νησί BURANO(με την περίφημη σχολή των δαντελιέρων) το οποίο απέχει μισή ώρα απο το νησί Μουράνο(διάσημο κέντρο υαλουργίας απο τον 11ο αιώνα).

Oι κάτοικοι του λέγονται και σήμερα μπουρανέλοι.(buranelli). Μερικοί απο τους ψαράδες του Μπουράνο ήρθαν και στη Λευκάδα οπου βρήκαν μια κατ΄εξοχη πόλη φτωχοψαράδων και τους έδωσαν το όνομα τους. Το προσωνύμιο δόθηκε αρχικά στους ψαράδες της πόλης καθώς και της Πρεβεζας. Με την πάροδο του χρόνου ονομάστηκαν έτσι όλοι οι ψαράδες και κατ΄εκταση χλευαστικώς απο τους κατοίκους των χωριών όλοι οι κάτοικοι της πόλης. Την εκδοχή αυτή για την προέλευση της προσωνυμίας την υποστηρίζει τόσο ο Πανταζής Κοντομίχης οσο και ο Τάκης Μαμαλούκας.

Η άλλη εκδοχή υποστηρίζει οτι η προσωνυμία μπουρανέλος προέρχεται απο τη λατινική λέξη urbanus που σημαίνει ευγενής, αστικός(στα Ιταλικά urbano με τίς αυτές ερμηνείες) που με την κατάληξη -ελος γινεται urban-έλος, δηλαδή ο ευγενής, ο κατοικος της πόλης που το χρόνο θα παραφθαρεί σε Μπουρανέλο, για να καταλήξει οπως ακουγεται σήμερα: Μπρανέλος. Ωστόσο αυτη η εκδοχή απορρίπτεται γιατι σε καμια αλλη πόλη της Ελλάδος-ιδιαίτερα στα Επτάνησα οικάτοικοιλεγονται Μπουρανέλοι.

Πάντως αυτο που πρέπει να επισημάνω ειναι οτι πριν μερικά χρόνια επισκεπτόμενος το Μπουράνο( μετά το Μουράνο) εμεινα εκπληκτος με την ομοιότητα του νησιού σε συγκριση με την πόλη της Λευκάδας.

Το σιγουρο ειναι οτι και σημερα η προσωνυμια μπρανέλος δεν εχει εξαλειφθεί παρόλο που χάνονται οι παλιοί χαρακτηριστικοι μπρανέλοι.

ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ(ΜΙΚΡΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ)

ΤΟΥ ΗΛΙΑ Π.ΓΕΩΡΓΑΚΗ

Η Λευκάδα των ποιητών και των λογίων. Των ρεκόρ και του απέραντου γαλάζιου. Η Λευκάδα με το άλλο μπλε της θάλασσας. Με τα πεύκα να υποκλίνονται στα κύματα. Η Ομηρική Ιθάκη. Πρωτοπόρος στον πολιτισμό. Με τα μονόξυλα τους έρημους αλήτες στο μώλο. Η Λευκάδα των παιδικών μας χρόνων. Η μεγάλη ερωμένη. ''Η αβασίλευτη στο πέλαο δόξα', του Σικελιανού.Η Λευκάδα της καρδιάς μας. Με τις μοναδικές ομορφιές, τη καταπράσινη φύση, τον πολιτισμό της, την παράδοσή και τους ανθρώπους της. Όσοι έρχονται στη Λευκάδα ειναι σίγουρο οτι θα ξαναγυρίσουν. Γιατί η Λευκάδα ειναι μάγισσα. Σε κερδίζει, σε αιχμαλωτίζει. σε καθηλώνει.

Πολλά ειναι τα μοναδικά της πλεονεκτήματα. Κατ΄αρχας ειναι η πλωτή γέφυρα του νησιού το οποίο το καθιστά γενικότερα προσβάσιμο για τον επισκέπτη, από οποιοδήποτε μέρος κι αν έρχεται, ο οποίος ταυτόχρονα κερδίζει χρόνο και χρήματα γιατί δεν επιβαρύνεται με έξοδα φέρρυ - μπόουτ. Επίσης γιατί οι παραλίες του νησιού (Πόρτο Κατσίκι, Εγκρεμνοί, Κάθισμα, Αγιοφίλι, Γύρα, Αη Γιαννης κα) είναι από τις πιο όμορφες της Μεσογείου ενω τα Πριγκηπονησσα (ενα σύμπλεγμα νησιών απέναντι απο το Νυδρί) ειναι απείρου κάλους(σσ μεταξύ αυτών και η Μαδουρη του Βαλαωρίτη και ο Σκορπιός του Ωναση). Ελάτε λοιπόν να κάνουμε ενα μικρό ταξίδι στη δική μου Λευκάδα. Να μυρίσουμε τον οργισμένο μάραθο του Κάστρου, να χαθούμε στα κύματα της Νηράς και να ''ακούσουμε'' τη συναυλία της αρμύρας και του πεύκου.

Η ΛΕΥΚΑΔΑ ΤΩΝ ΓΕΥΣΕΩΝ: Η Λευκάδα φημίζεται για τις φθηνές ταβέρνες (σε σύγκριση με άλλους τουριστικούς προορισμούς)με μοναδικές γευσεις. Βουνό και θάλασσα συνδυάζουν ενα γαστρονομικό μωσαϊκό. Απο καλαμάρι γόνο μεχρι φρυγαδέλι και απο αλανιάρες τσιπούρες μέχρι αρνί στις κληματόβεργες.

ΠΟΛΗ: Στην πόλη της Λευκάδα τα πρωτεία κατέχουν τα 'Επτάνησα'', διπλά στην κεντρική πλατεία, με 15 μαγειρευτά φαγητά και σπεσιαλιτε τις σαρδέλες στα κάρβουνα. Ο Γιώργος Σολδάτος και η γυναίκα του η Χριστίνα- πάντα με το χαμόγελο- σας περιμένουν. Ταβέρνα με καντάδες εχει ο ''Ρεγάντος''(σε καντούνι της πόλης). Στο παγωτό ξεχωρίζει ο 'Σταυρακας΄' (στην κεντρική αγορά της πόλης ).

ΛΥΓΙΑ: Η φημισμένη ψαροταβέρνα του 'Γιάννη', στο γραφικό ψαροχωρι της Λυγιας. ικανοποιεί τις απαιτήσεις ολων. Βρισκεται διπλα στη θάλασσα και πολλοι λένε οτι ''οποιος δεν πήγε στον Γιαννη δεν γνώρισε τη Λευκάδα''. Και δεν ειναι υπερβολή αν ληφθεί υποψην οτι δεν υπαρχει ντοπιος ή ξένος τουριστικός οδηγός που να μην εχει τον 'Γιαννη'' στις προτάσεις του. Ψάρια, καλαμάρια και γενικά ολα τα θαλασσινά φρέσκα και σε λογικές τιμές. Κι οχι μονο. Η ταβερνα προσφέρει σπιτικες πατάτες, μοναδικα κρεατά και μαγειρευτα (σε πλούσιες μερίδες)ενω στο τέλος προσφερονται γλυκά ταψιου με το καλιτερο γαλακτομπούρικο. Ζητηστε απο τον Γιαννη(Λογοθέτη)να σας φτιάξει κοκορα αλανιάρη μακαρονάδα με χοντρό μακαρόνι.

Ιδιατερα γραφικη ειναι και η παραθαλάσσια ''Ανάσα του Ζορμπά' στη Νικιάνα με φρεσκο ψάρι αλλα και ο ΄Μηνάς΄στην περιοχη Μαγεμένου(δίπλα στη Νικιάνα).

ΣΥΒΟΤΑ:Η «Σπυριδούλα» Ψαροταβέρνα από το 1970, δίπλα στιςψαροταβέρνες με επιλογή την αστανομακαρονάδα και ο «Σταύρος» στο λιμανάκι με φρέσκα θαλασσινά.

ΤΣΟΥΚΑΛΑΔΕΣ«Η Ελιά»: Από τις καλύτερες ταβέρνες για ψητά και μαγειρευτά στο νησί. Σπεσιαλιτέ το αρνί στα κλιματόβεργες.

ΚΑΘΙΣΜΑ(παραλια): Το ΄''Μονάτο'' παίζει χωρίς αντίπαλο. Με τοπικη κουζινα και θέα στο απέραντο γαλάζιο του πελάγους.

ΧΑΡΑΔΙΑΤΙΚΑ:«Παύλος» Όλοι έρχονται στο χωριό(σσ βρίσκεται μετα το Νυδρί) για τη φημισμένη ψησταριά με τα ντόπια κρέατα, παραγωγής της ταβέρνας. Δοκιμάστε κοκορέτσι, το ντόπιο φρυγαδέλι, κοντοσούβλι χοιρινό, σπληνάντερο και παϊδάκια.

ΕΞΑΝΘΕΙΑ: ''Η Ράχη΄΄. Με μαγευτική θεα στο Ιόνιο.

ΧΟΡΤΑΤΑ: «Το Αλώνι». Μεσογειακή κουζίνα με ντόπια λευκαδίτικα υλικά και διεθνείς γαστρονομικές πινελιές.Ειναι από τις καλύτερες ταβέρνες στο νησί. www.t-aloni.gr. Τηλ.: 26450-33240. Κιν.: 6970019943.

ΠΛΑΓΙΑ: Η Πλαγιά ενα μικρό χωριό βρισκεται απέναντι απο τη Λευκάδα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σε δέκα λεπτά απο την πόλη της Λευκάδας βρισκεσται στην Πλαγιά και στη φημισμένη ταβέρνα του 'Κολοκύθα'' με τις τρεις ψησταριές στο ιδιο μαγαζί. Επίσης καλές ψησταριές θα βρειτε στην πλατεία της Καρυάς, στα Λαζαρατα, στον Συβρο στον Ευγηρο και στη Βαυκερή, στον Αγιο Πέτρο και στο Καλαμίτσι. Ο Πόρος, ο Αγιος Νικήτας το Νυδρί αλλα η Βασιλική εχουν καλες ψαροταβέρνες(σσ δεν τις αναφέρω γιατι δεν εχω προσωπική αποψη). Ταβέρνες θα βρειτε στο Αθάνι και στο δρόμο προς Πόρτο Κατσίκι-Εγκρεμνούς.

ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΤΕ ΓΙΑ ΜΠΑΝΙΟ:Η Λευκάδα φημίζεται για τις παραλίες της και το τυρκουάζ χρώμα της θάλασσας..Το Πόρτο Κατσίκι και οι Εγκρεμνοί κάθε χρόνο ψηφίζονται ως οι καλυτερες στην Ελλάδα.Βρισκονται και οι δυο 45 χιλιομετρα από την πόλη, νοτιοδυτικά του νησιού..Αλλες παραλίες είναι: το Κάθισμα(δίπλα στο χωριό Αγιος Νικήτας).Το Αγιοφύλι(κοντά στη Βασιλικη.Η προσβαση γίνεται  με καραβάκι από τη Βασιλική.Ο  Μύλος ,διπλα στον Αγιο Νικήτα.Κι εδώ η πρόσβαση γινεται με καραβάκι από τον Αγιο Νικήτα ή μπορείτε να πάτε από ένα μονοπάτι.Εντυπωσιακή είναι η παραλία Γύρα-Αγιος Γιάννης(εξω από την πόλη).Αλλες παραλίες είναι  ο Μικρός Γυαλός στον Πόρο(με χοντρό βότσαλο),η Αμμούσω(μετα το Μαραντοχώρι), ο Γυαλός στο Αθάνι, μικρές παραλίες στο Καλαμίτσι κα.

 Η ΛΕΥΚΑΔΑ ΤΩΝ ΡΕΚΟΡ:

 Η Λευκάδα διαθέτει:

- 110 εν ζωή καθηγητές Πανεπιστημίων σε όλο τον κόσμο

- 67 επαγγελματίες δημοσιογράφους καθως και εκατοντάδες επιστήμονες, λογοτέχνες και καλλιτέχνες. Και όχι μόνο:

---Απο τους μεγάλους εθνικούς ποιητές της χώρας. Σολωμός, Α. Βαλαωρίτης, Κ. Παλαμάς, και Α. Σικελιανός) οι δυο(Βαλαωριτης-Σικελιανος) είναι απο τη Λευκάδα.

--Τόσο η Χαραμογλειος Λευκαδιακή Βιβλιοθήκη όσο και η συλλογή σπανίων δίσκων -φωνογράφων του Τάκη Κατωπόδη(Ντελημάρη) ειναι μοναδικές, τουλάχιστον, στον Ευρωπαϊκό χώρο.Προσφατα ανοιξε τις πύλες του το Ιστορικό Κέντρο Λευκάδιου Χέρν(πόλη Λευκάδας), το πρωτο στην Ευρωπη.

- Επίσης η Λευκάδα διαθέτει μια απο τις 3 καλύτερες αμμουδιές στη Μεσόγειο και ίσως στο κόσμο, το Πόρτο Κατσίκι.  Επίσης διαθέτει τις καλύτερες παραλιες της Μεσογείου σύμφωνα με δημοψήφισματα στο διαδικτυο (Πόρτο Κατσίκι, Εγκρεμνοί, Κάθισμα, Αγιοφίλι).

-Ακόμη διαθέτει δυο απο τις δέκα καλύτερες στο κόσμο περιοχές για σέρφινγκ: τον κόλπο της Βασιλικής και την περιοχή του Αη Γιάννη..

-Είναι νομός που αποτελείται απο 24 συνολικά νησάκια(μεταξυ αυτών το Σκορπιός του Ωνάση, το Σκορπίδι του Λιβανού, τη Μαδουρή του Α. Βαλαωρίτη κα).

-Ακόμη Διαθέτει το μεγαλύτερο ενάλιο σπήλαιο στον κόσμο, τη σπηλιά Παπανικολή στο Μεγανήσι.

Και ας μην ξεχνάμε οτι η μικρή Λευκάδα απέδειξε στη δύσκολη δεκαετία του 1950, μέσα στις στάχτες του εμφυλίου, οτι η δύναμη της ψυχής και προπαντός η συλλογικότητα μπορούν να κάνουν θαύματα. Αξιζει να αναφερθεί η πρωτοπορία της Λευκάδας όχι μόνο στις γιορτές -Λογου και Τέχνης (όπου βρήκαν στη συνέχεια πολλούς μιμητές) αλλά και στην ίδρυση και λειτουργία καλλιτεχνικών και αθλητικών συλλόγων καθώς και άλλων συλλογικών δραστηριοτήτων. Να θυμηθούμε ότι το 1850 ιδρύθηκε η "Φιλαρμονική", το 1875 η Λευκάδα είχε ένα από τα 16 σε όλη την Ελλάδα θέατρα, το 1937 ιδρύεται ο πρωτοπόρος "Ορφέας" και το 1927 ο "Τηλυκράτης(ποδοσφαιρικό σωματείο).

ΤΙ ΘΑ ΠΑΡΕΤΕ ΦΕΥΓΟΝΤΑΣ:

-Σαλάμι αέρος Λευκάδος '΄Ντελημάρη''-κοντά στο ΙΚΑ της πόλης- σε μεγάλη διασταύρωση.

--Μαντολάτο-παστέλι 'Φεξη''( απέναντι απο το σαλάμι Ντελημάρη).

----Ροζολί(τοπικό λικέρ-καταπληκτικό) μόνο στην ποτοποιία Φραγκόύλη-πίσω από την εκκλησία της Μητρόπολης(πόλη).

----Κρασιά: 'Λευκαδίτικη Γή' και 'Πλαγιές''

--Καρσάνικα κεντήματα(στο ορεινό κεφαλοχώρι Καρυά.

-Φακές απο το ορεινό χωριο Εγκλουβή.

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ:

ΚΥΚΛΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ Πόλη Λευκάδας, Καρυώτες, Λυγιά, Νικιάνα, Περιγιάλι, Νυδρί, Βλυχό, Πόρος, Σύβοτα, Βασιλική, Αγ. Πέτρος, Αθάνι, Δράγανο, Εξάνθεια, Δρυμώνας, Καλαμίτσι, Αγ. Νικήτας, Τσουκαλάδες, Λευκάδα. Λευκάδα, η πόλη, καλωσορίζει τον επισκέπτη από την πρώτη ματιά, καθώς περνά από τις ακτές της Ακαρνανίας στο νησί από μια στενή λωρίδα γης και από μια πλωτή γέφυρα 50 μέτρων. Η γέφυρα επιτρέπει και τη διέλευση μικρών πλοίων από τη διώρυγα της Λευκάδας. Στην είσοδο του νησιού δεσπόζει το κάστρο της Αγίας Μαύρας και αμέσως ο επισκέπτης αντικρίζει την Αμμόγλωσσα, καταπληκτική παραλία και συνεχίζει εάν το επιθυμεί να μπεί στη πόλη από τη Γύρα με τους ανεμόμυλους και την παραλία του Άϊ Γιάννη. Στην είσοδο της πόλης, τον επισκέπτη τον υποδέχονται οι μεγάλοι ποιητές της Λευκάδας, στο πάρκο των ποιητών. Η Δημόσια Βιβλιοθήκη με τη Συλλογή Μεταβυζαντινών Εικόνων Επτανησιακής Τέχνης, η Χαραμόγλειος Ειδική Λευκαδιακή Βιβλιοθήκη,το Ιστορικό Κέντρο Λευκάδιου Χερν, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Μουσείο Φωνογράφου, οι πάμπολλες εκκλησίες (βασιλικές μονόχωρες), ο Ελαιώνας της, τα παραδοσιακά καφενεία της, η μοναδική φύση της, προκαλούν τον επισκέπτη για ένα ονειρεμένο ταξίδι στο νησί των ποιητών και των λογίων. Ακολουθώντας το δρόμο με νότια κατεύθυνση, παράλληλα προς την ανατολική ακτή του νησιού περνάμε από το χωριό Καλλιγόνι, 2 χλμ. νότια της πρωτεύουσας. Στην περιοχή αυτή βρέθηκαν ερείπια της αρχαίας πόλης Νηρίκου, κατοικημένης από τη 2η χιλιετία π.Χ. Υπάρχουν υπολείμματα από κυκλώπεια τείχη, δεξαμενές, υδραγωγείο καθώς και ερείπια θεάτρου προρωμαϊκής εποχής που ανακάλυψε ο Γερμανός Αρχαιλόγος Δαίρπφελδ. Βρέθηκαν ακόμη τμήματα από βυζαντινά τείχη. Νοτιότερα βρίσκεται το χωριό Καρυώτες με τις αλυκές Αλεξάνδρου και η Λυγιά (6χλμ. από την πόλη), το μεγαλύτερο αλιευτικό κέντρο του νησιού. Παραθαλάσσιο ψαροχώρι κτισμένο γύρω από ένα γραφικό λιμανάκι. Συνεχίζοντας συναντάμε τη Νικιάνα (10χλμ. από την πόλη), πανέμορφο καταπράσινο ψαροχώρι, κτισμένο στους πρόποδες των Σκάρων, συνδυάζει διακοπές βουνού και θάλασσας. Επισκεφθείτε το Μοναστήρι των Αγίων Πατέρων σε ύψωμα του βουνού Σκάροι, όπου γίνεται μεγάλο πανηγύρι την πρώτη Κυριακή μετά την Ανάληψη. Το Περιγιάλι, 1 χιλιόμετρο πριν το Νυδρί με ωραία θάλασσα και τουριστικά καταλύματα και με μαγευτική θέα προς τα Πριγκηπονήσια. Από το Περιγιάλι ξεκινάει μικρός δρόμος με δυτική κατεύθυνση για Πλατύστομα, χτισμένο σε ύψωμα με υπέροχη θέα.

Το  δημοφιλέστερο τουριστικό θέρετρο του νησιού, Νυδρί (16χλμ. από την πόλη) προσφέρει υπέροχη παραλία, διάφανη θάλασσα, δυνατότητα για θαλάσσια σπορ, ενοικίαση σκαφών, πολλά ξενοδοχεία, πανσιόν, ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες και κέντρα διασκέδασης. Είναι σε γενικές γραμμές ένας κοσμοπολίτικος τόπος που παράλληλα όμως έχει πολλά ενδιαφέροντα και φυσικές ομορφιές. Κτισμένο σε γραφικό τοπίο με θέα τα γύρω νησιά. Κολυμπήστε στο Σκορπιό, το μαγευτικό νησί του Ωνάση, επισκεφτείτε τον τάφο του Γερμανού αρχαιολόγου Δαίρπφελδ, το νησί του Βαλαωρίτη Μαδουρή, τους καταρράκτες στο Δημοσάρι, το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής. Στο λιμάνι του Νυδριού συνωστίζονται πολυτελή κότερα, ιστιοπλοϊκά, ψαρόβαρκες, καΐκια και κάθε λογής πλεούμενο. Επίσης το Νυδρί συνδέεται με φέρι-μπόουτ με Μεγανήσι, Ιθάκη και Κεφαλονιά.

Το Βλυχό (20 χλμ. από την πόλη), ανάμεσα από βουνό και θάλασσα, που φωλιάζει στο μυχό του ομώνυμου κλειστού όρμου και σε περιοχή χαρακτηρισμένη ως ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, με τον κατάφυτο λόφο Γένι όπου οι ελιές φτάνουν μέχρι την θάλασσα πάνω από την αμμουδιά Δεσίμι.

Ο Πόρος (27χλμ. από την πόλη) χτισμένος αμφιθεατρικά σε πλαγιά με πολύ πράσινο. Είναι ένα αυθεντικό Λευκαδίτικο χωριό με όμορφα διώροφα σπίτια με κεραμοσκεπή και περιποιημένους κήπους. Μέσα στην ηρεμία της φύσης και τη πλούσια βλάστηση προσφέρει στον επισκέπτη την πεντακάθαρη γαλαζοπράσινη θάλασσα του Μικρού Γιαλού και μεσαιωνικό Πύργο. Τα Σύβοτα (33χλμ. από την πόλη), είναι ένας γραφικός οικισμός σφηνωμένος μέσα στο γαλήνιο φιόρδ με τους κατάφυτους λόφους γύρω, με το τέλειο φυσικό λιμάνι του, όπου συνωστίζονται κάθε είδους σκάφη και τις μοναδικές ψαροταβέρνες στην άκρη της παραλίας. Η Βασιλική, (38χλμ. από την πόλη), γραφικό κεφαλοχώρι, χτισμένο στον κόρφο του απάνεμου ομώνυμου όρμου. Είναι περιτυλιγμένο από καταπράσινες πλαγιές, δαντελωτές αμμουδιές και πεντακάθαρες θάλασσες. Τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε αξιόλογο παραθεριστικό κέντρο και προσφέρει τουριστικά καταλύματα, κάμπινγκ, καταστήματα, ταβέρνες, νυκτερινά κέντρα και

δυνατότητες για θαλάσσια σπορ. Ο όρμος της Βασιλικής είναι φημισμένος για το Wind Surfing.

Ο Άγιος Πέτρος, χαρακτηριστικό Λευκαδίτικο ορεινό χωριό, με θαυμάσια θέα στη Βασιλική προς νότο.

Το Αθάνι, πανέμορφο καταπράσινο παραδοσιακό χωριό, σε θέση που ελέγχει τις μοναδικές και πεντακάθαρες παραλίες Πόρτο Κατσίκι, Γιαλός, Εγκρεμνοί, και καταλήγετε οδικώς στο νοτιότερο άκρο του νησιού στο ακρωτήριο Λευκάτας ή Κάβος της Νηράς για να επισκεφθείτε τα ερείπια ναού του Απόλλωνα και την εκκλησία του Αγίου Νκολάου. Ο Δράγανος, ορεινό χωριό με το θαυμάσιο μέλι. Η Εξάνθεια με τα χρωματιστά, παραδοσιακά σπίτια, κτισμένη αμφιθεατρικά σε πλαγιά. Ο Δρυμώνας ένα από τα πλέον παραδοσιακά χωριά του Νομού. Το Καλαμίτσι (23χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης), είναι ένα από τα πιο παλιά χωριά της Λευκάδας, ορεινό παραδοσιακό με γραφικούς ανεμόμυλους και παράδοση στην υφαντική, που προσφέρει στον επισκέπτη την φημισμένη παραλία Κάθισμα με τα κρυστάλλινα, γαλαζοπράσινα νερά και την καταπληκτική άμμο. Τα Χορτάτα ενα ορεινό χωριό με γραφικά πέτρινα σπίτια. Έχει θαυμάσια θέα της Νοτιοδυτικής Λευκάδας Το Κομηλιό είναι ένα μικρό χωριό με πέτρινα σπίτια, στενά δρομάκια και λιγοστούς κατοίκους.

Ο 'Αγιος Νικήτας (12χλμ. από την πόλη), ένα παραδοσιακό παραθαλάσσιο ψαροχώρι που έχει μεταμορφωθεί σε ένα από τα μεγαλύτερα παραθεριστικά κέντρα του νησιού, λόγω του όμορφου φυσικού περιβάλλοντος, της κρυστάλλινης θάλασσας και των ωραίων παραλιών του. Με θαυμάσια θέα και ηρεμία σας προσφέρει την ομώνυμη παραλία του Αγίου Νικήτα και τις γειτονικές παραλίες Πευκούλια και Μύλος.

Το παραδοσιακό χωριό Τσουκαλάδες (6χλμ. από την πόλη), με το πλούσιο πράσινο και τα γραφικά αγροτόσπιτα προσφέρει ηρεμία και γαλήνη. Στη διαδρομή προς την πόλη της Λευκάδας επισκεφτείτε το υπέροχο μοναστήρι της Φανερωμένης,

ΟΡΕΙΝΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ: Ανηφορίζοντας από την πόλη 1ος σταθμός το χωριό Λαζαράτα (10χλμ. από την πόλη), έδρα του Δήμου Σφακιωτών, το χρώμα της φύσης, οι καλοσυνάτοι, φιλόξενοι και ευγενείς κάτοικοί του σας προσφέρουν μοναδικές και αξέχαστες διακοπές. Τα παραδοσιακά ορεινά χωριά Σπανοχώρι, Κάβαλος, Ασπρογερακάτα και Πινακοχώρι, στεφανωμένα με πράσινο, κτισμένα αμφιθεατρικά στο βουνό έχουν ταιριάξει την παράδοση με τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Προσφέρουν την ηρεμία της υπαίθρου και την ειλικρινή ανθρώπινη επικοινωνία με σεβασμό προς τον επισκέπτη. Επισκεφθείτε το φαράγγι της Μέλισσας, το Λαογραφικό Μουσείο στον Κάβαλο και δείτε τα πανέμορφα καμπαναριά των Εκκλησιών της περιοχής. Πιείτε τον καφέ σας στα Ασπρογερακάτα κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια. Στη θέση Φρυάς, μεταξύ Καβάλου και Ασπρογερακάτων, σώζονται «Τούρκικα πηγάδια» ιδιαίτερης τεχνοτροπίας από την περίοδο 1478-1684. Ένα από αυτά υδροδοτούσε όλα τα χωριά του Δήμου.

Συνεχίζοντας τη διαδρομή σας θα συναντήσετε τους Πηγαδισάνους και στη συνέχεια την Καρυά (14χλμ. από την πόλη), ορεινό κεφαλοχώρι με πολλά νερά και βλάστηση. Είναι απλωμένο αμφιθεατρικά σε λόφους και έχει σπίτια χτισμένα με την τοπική αρχιτεκτονική αλλά και παλιούς μύλους. Μπορείτε να επισκεφθείτε το Λαογραφικό Μουσείο Καρυάς και το παλιό Μοναστήρι του Αγ. Ιωάννη στο λιβάδι (17ος αιώνας) και να αγοράσετε χειροποίητα καταπληκτικής τεχνικής κεντήματα, τα «Καρσάνικα κεντήματα». Οπωσδήποτε βέβαια θα πιείτε τον καφέ σας ή θα απολαύσετε το ουζάκι σας στην όμορφη πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια. Μην ξεχάσετε, όσο και ταλαιπωρημένοι να είστε, να συνεχίσετε την διαδρομή σας προς το χωριό Εγκλουβή. Εκεί μπορείτε να αγοράσετε τις καταπληκτικές «φακές Εγκλουβής» και να ανεβείτε να θαυμάσετε τα αγροτικά μνημεία των Βόλτων, ανάβοντας και ένα κερί στο ξωκλήσι του Αγ. Δονάτου και

να θαυμάσετε την πανοραμική θέα από το ψηλότερο μέρος του Νομού από το εκκλησάκι του Αγ. Ηλία. Επιστρέφετε στη πόλη με την ίδια διαδρομή ή έχετε και τις εναλλακτικές λύσεις κατεβαίνοντας από το χωριό Εγκλουβή: ή να περάσετε από το ορεινό χωριό Πλατύστομα και να κατεβείτε προς το Περιγιάλι θαυμάζοντας τη θέα από τα πριγκηπονήσια ή να περάσετε από το ορεινό χωριό Αλέξανδρος και να κατεβείτε προς τη Νικιάνα, περνώντας από το Μοναστήρι των Αγ. Πατέρων στους Σκάρους ή να περάσετε από το ορεινό χωριό Βαυκερή και να κατεβείτε προς Νυδρί θαυμάζοντας από ψηλά την πανέμορφη θέα του νησιώτικου συμπλέγματος.

ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ: Από το Νυδρί καθημερινά με φέρυ - μπόουτ σε απόσταση τεσσάρων ναυτικών μιλίων μπορείτε να επισκεφθείτε το μικρό κατάφυτο νησί της Λευκάδας το Μεγανήσι. ΄Εχει τρεις οικισμούς το Βαθύ, το Κατωμέρι και το Σπαρτοχώρι και τρία γραφικά λιμάνια, τα Σπήλια, τον Αθερινό και το Βαθύ. Από την πόλη της Λευκάδας και το Νυδρί διοργανώνονται ημερήσιες κρουαζιέρες με καΐκια για τα πριγκηπονήσια (Σκορπιός του Ωνάση, Μαδουρή του Αρ. Βαλαωρίτη, Σπάρτη, Σκορπίδι, Χελώνι και το Μεγανήσι). Επίσης από τη Βασιλική διοργανώνονται ημερήσιες εκδρομές για για τις εκπληκτικής ομορφιάς παραλίες Πόρτο Κατσίκι, Εγκρεμνούς και Αγιοφύλλι. Μπορείτε να νοικιάσετε από μικρά βαρκάκια έως ταχύπλοα και ιστιοπλοϊκά από γραφεία ενοικιάσεως σκαφών και να απολαύσετε τα απόμερα ερημικά λιμανάκια της χερσονήσου στο Γένι και το Δεσίμι (απέναντι από το Νυδρί) καθώς και του Μεγανησίου και να φθάσετε μέχρι τα κατάφυτα νησάκια Καστό (με την καταπληκτικής ομορφιάς φωκότρυπα) και Κάλαμο (με το πευκοδάσος που φθάνει μέχρι τη θάλασσα).

Η ΛΕΥΚΑΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ:

ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ: Μικρό και σημαντικό στεγάζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λευκαδίων. Παρουσιάζει εκθέματα που καλύπτουν μια μεγάλη χρονική περίοδο, που ξεκινά από τη μέση παλαιολιθική εποχή (200.000 - 35.000 π.Χ.) και φτάνει έως τους ύστερους ρωμαϊκούς χρόνους. Στο μουσείο εκτίθενται σε ξεχωριστή αίθουσα τα ευρήματα των ανασκαφών του Γερμανού αρχαιολόγου Γουλιέλμου Δαίρπφελντ με εργαλεία, κεραμικά, χάλκινα, κοσμήματα και κτερίσματα τάφων, κυρίως από την αρχαία Νήρικο, το Νυδρί, τη Χοιροσπηλιά στην Εύγηρο και από τη σπηλιά στο Φρύνι. Ανάμεσα στα εκθέματα και μια πήλινη φιάλη από την πρώιμη εποχή του Χαλκού κι ένα πήλινο ειδώλιο γυναικείας

μορφής του 3ου αιώνα π.Χ. Τηλ. 26450 21635

ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΩΝΟΓΡΑΦΟΥ: Όταν ο κρεοπώλης στο επάγγελμα και ντόπιος συλλέκτης Τάκης Κατωπόδης αποφάσισε κοντά στο 1990 να ανοίξει αυτό το μικρό ιδιωτικό μουσείο, χάριζε στο νησί μια αποκλειστικότητα. Παλιοί φωνόγραφοι, ραδιόφωνα, δίσκοι, φωτογραφικές μηχανές, διακοσμητικά, σφραγίδες, νομίσματα και φωτογραφίες γεμίζουν το μοναδικό στο είδος του μουσείο στην Ελλάδα. Ένα στενό μέσα από τον κεντρικό πεζόδρομο της πόλης, ανάμεσα σε 50 φωνογράφους, θα δείτε το πρώτο ραδιόφωνο και το πρώτο ακορντεόν που ήρθαν στο νησί και την πρώτη εφημερίδα του Ιονίου Κράτους από το 1830. Τηλ. 26450 21088

ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Είναι η αρχαιότερη Φιλαρμονική της Ελλάδας μετά από εκείνη της Κέρκυρας με έτος ίδρυσης το 1850 και το αρχαιότερο σωματείο του νησιού. Από τότε που ιδρύθηκε από επιφανείς Λευκαδίτες, μεταξύ των οποίων και ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, έμελε να δοξαστεί και να διακριθεί. Παρούσα στους πανηγυρισμούς της Ένωσης των Ιονίων νήσων στα 1864, στους Ολυμπιακούς της Αθήνας του 1896, στη Μεσολυμπιάδα του 1906 ήταν η πρώτη φιλαρμονική που έδωσε θεατρικές παραστάσεις, κέρδισε χρυσά μετάλλια, βραβεία και άλλες διακρίσεις Το 1983 ήταν η χρονιά που κέρδισε το Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών. Σήμερα αριθμεί 1000 μέλη και συνεχίζει να διοργανώνει ετήσιες συναυλίες, γιορτές και εκδηλώσεις (ξεχωρίζει το ετήσιο Τριήμερο Εορταστικών Εκδηλώσεων στις 12 Δεκεμβρίου και η συναυλία τον Ιούλιο στην Ιερά Μονή Φανερωμένης), ενώ στις δραστηριότητές της περιλαμβάνονται Μουσική σχολή, Μπάντα, Μπαντίνα και Μουσικά σύνολα.

ΓΙΟΡΤΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ: Πρόκειται μαζί με το Φεστιβάλ Αθηνών για έναν από τους παλαιότερους πολιτιστικούς θεσμούς της Ελλάδας. Από το 1955 όταν και πρωτοδιοργανώθηκαν, με πολλούς σταθμούς στην ιστορία τους όπως το 1964 όταν εμφανίστηκε η Μαρία Κάλλας, οι Γιορτές Λόγου και Τέχνης κάθε Αύγουστο συνεχίζουν να δίνουν το δικό τους τόνο στο νησί. Κατά την πολύχρονη λειτουργία τους έχουν εμφανισθεί μεγάλες ξένες ορχήστρες και χορωδίες, συνθέτες, σολίστες και σύνολα δωματίου, γνωστοί ελληνικοί θίασοι καθώς και κρατικές σκηνές, έλληνες δημιουργοί της ποίησης και της πεζογραφίας, κριτικοί τέχνης, επιστήμονες, ερευνητές ελληνικά και ξένα συγκροτήματα κ.ά. Τηλ. 26450 26635 , www. lefkasculturalcenter.gr

ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΟΚΛΟΡ: Χορευτές του κόσμου με τις εθνικές τους ενδυμασίες κατεβαίνουν στην κεντρική αγορά και το νησί γεμίζει χρώματα και μουσικές από κοντινές και μακρινές γειτονιές. Το Διεθνές Φεστιβάλ Φολκλόρ από την ίδρυσή του, το 1962, από τον Αντώνη Τζεβελέκη, ταξιδεύει μέχρι σήμερα με κεντρική ιδέα την προώθηση της ειρήνης, και της φιλίας των λαών του κόσμου μέσα κοινούς κώδικες έκφρασης και επικοινωνίας, το χορό, την μουσική, την φαντασία και την παράδοση. Την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου το νησί νοιώθει για λίγο ομφαλός της γης και εκατοντάδες ξένοι και Λευκαδίτες καλλιτέχνες συμμετέχουν σε μια μεγάλη γιορτή. Την πρώτη Κυριακή του Φεστιβάλ όλοι οι χορευτές συγκεντρώνονται στη Μονή Φανερωμένης και το απόγευμα η πολύχρωμη παρέλαση κατεβαίνει στην πόλη και παρελαύνει στην κεντρική αγορά. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας δίνονται παραστάσεις στο Ανοιχτό Θέατρο.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΕΥΚΑΔΙΟΥ ΧΕΡΝ:Φωτογραφίες, σπάνιες εκδόσεις και ιαπωνικά συλλεκτικά αντικείμενα, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων το μουσείο που δημιουργήθηκε στη Λευκάδα, αφιερωμένο στον Λευκάδιο Χερν, εθνικό ποιητή της Ιαπωνίας.Στεγάζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λευκάδας.

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΡΥΑΣ: Μακριά από κρύες αίθουσες. το Μουσείο Κεντημάτων, είναι ένας χώρος ζεστός, ένα σπίτι γεμάτο μεράκι και τεχνική σαν και αυτήν που ανέπτυξε η Μαρία η Κουτσοχέρω που αν και έχασε το δεξί της χέρι όταν δεν την εμπόδισε να γίνει η καλύτερη «κεντήστρα»του χωριού δίνοντας ζωή στην καρσάνικη βελονιά. Στην είσοδο της Καρυάς το μικρό λαογραφικό μουσείο, φιλοξενεί αυθεντικά κεντήματα της Κουτσοχέρως και πολλά άλλα εκθέματα. Στο χώρο που έχει κτίσει μόνος του ο κ. Θεόδωρος Κατωπόδης, κατεβαίνοντας τα ξύλινα σκαλιά θα δείτε τα στρωμένα κρεβάτια, το τραπέζι με τα πιάτα και τα μαχαιροπίρουνα δωματίων και διάφορα αντικείμενα της αγροτικής ζωής του

χωριού. Τηλ. 2645041590

ΚΟΝΤΟΜΙΧΕΙΟ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ Μια μεγάλη συλλογή από αντικείμενα και εργαλεία τσαγκάρηδων, χαλκωματάδων και άλλων παλαιών επαγγελμάτων καθώς και παραδοσιακές φορεσιές και αναπαραστάσεις χώρων του Λευκαδίτικού σπιτιού σας περιμένουν στο χωριό Κάβαλος, στο λαογραφικό μουσείο «Πανταζής Κοντομίχης» στο κτίριο του παλιού δημοτικού σχολείου. Τηλ.: Δήμος Σφακιωτών 26450 61210

Τέλος δυο σημαντικά μουσεία λειτουργουν στο Μοναστήρι της Παναγίας Φανερωμενης. Το εκκλησιαστικό μουσείο και το ναυτικό μουσειο του Νικου Θάνου-Μορίνα.

Περισσότερα για τη Λευκάδα στο :http://www.lefkastour.gr/

ΗΛΙΑΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ Η δικη μου*** ΛΕΥΚΑΔΑ

Ο ΛΕΥΚΑΔΙΟΣ ΧΕΡΝ 'ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ' ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ(ΕΝΑ ΚΟΡΥΦΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΓΕΓΟΝΟΣ)

ΦΩΤΟ:ΘΕΟΔΩΡΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ

Το πρώτο μουσείο στον Ευρωπαϊκό χώρο για τον Λευκάδιο Χέρν, τον εθνικό συγγραφέα της Ιαπωνίας , θα λειτουργήσει από  σημερα, Παρασκευή, στη Λευκάδα .Πρώτες εκδόσεις, σπάνια βιβλία και ιαπωνικά συλλεκτικά αντικείμενα θα απαρτίζουν τα εκθέματα του `Ιστορικού Κέντρου Λευκάδιου Χέρν` .Τα εγκαίνια του θα γίνουν, σημερα, 4 Ιουλίου 2014 (7.30μμ).Το ιστορικό κέντρο θα στεγάζεται σε ανακαινισμένη αίθουσα στο ισόγειο του κτιρίου του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Λευκάδας. Ο επισκέπτης με τη βοήθεια φωτογραφιών, κειμένων, εκθεμάτων και διαδραστικών εφαρμογών θα περιηγηθεί στις σημαντικές στιγμές της εντυπωσιακής ζωής του Λευκάδιου Χέρν αλλά και στους πολιτισμούς της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ιαπωνίας του τέλους του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα μέσα από το ανοιχτό μυαλό των διαλέξεων, των κειμένων και των ιστοριών του Χέρν.Σημειωνεται οτι το μουσειο γινεται με πρωτοβουλία του  Τακη Ευσταθίου ο οποιος είναι ενας ακούραστος συλλέκτης. Με μεγάλη φροντίδα και πολλή προσπάθεια διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές έργων του Λευκάδιου Χερν. Πρώτες εκδόσεις, σπάνια βιβλία και ιαπωνικά συλλεκτικά αντικείμενα. Η συλλογή του θα εξοπλίσει το Μουσείο Λευκάδιου Χερν.

Παράλληλα στη Λευκάδα θα οργανωθεί ένα τριήμερο αφιερωμένο στον Ιαπωνικό πολιτισμό με αφορμή τη συμπλήρωση 110 χρόνων από το θάνατο του Λευκάδιου Χέρν. Οι εκδηλώσεις τελούν υπό την αιγίδα της Ιαπωνικής Πρεσβείας στην Ελλάδα.Στις 5 και 6 Ιουλίου 2014 στο Συνεδριακό Κέντρο του ξενοδοχείου Ionian Blue θα διεξαχθεί το Διεθνές Συμπόσιο «Το Ανοιχτό πνεύμα του Λευκάδιου Χέρν. Από τη Δύση στην Ανατολή». Σε αυτό συμμετέχουν επιστήμονες από την Ιαπωνία, την Ελλάδα, την Ιρλανδία, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία. Τη χώρα μας εκπροσωπούν ο Λευκαδίτης συγγραφέας Σωτήρης Χαλικιάς και ο καθηγητής Δημήτρης Βασιλειάδης.Το Διεθνές Συμπόσιο πραγματοποιείται συμβολικά στη Λευκάδα, τόπο γέννησης του Λευκάδιου Χέρν, με σκοπό να ερμηνεύσει το πνεύμα του Λευκάδιου επικεντρώνοντας στο πως αυτό διαμορφώθηκε μετά από μια ποικιλία επιδράσεων από διαφορετικές κουλτούρες στο ταξίδι της ζωής του.

Στις 5 και 6 Ιουλίου 2014 στο κτίριο του Πνευματικού Κέντρου και κατά τη διάρκεια της ημέρας θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις ιαπωνικού πολιτισμού όπως η τελετή τεϊοποσίας  και άλλες εκδηλώσεις  οι οποιες θα είναι ανοιχτές στο κοινό.

Το Σάββατο 5 Ιουλίου 2014 στις 21.30 στο Ανοιχτό Θέατρο θα παρουσιαστεί μια βραδιά απαγγελίας για το Λευκάδιο Χέρν από τους Ιάπωνες καλλιτέχνες Shiro Sano και Kyoji Yamamoto.
 Την Κυριακή 6 Ιουλίου 2014 στις 21.30 στο Ανοιχτό Θέατρο θα πέσει η αυλαία της διοργάνωσης με το παραδοσιακό Ιαπωνικό Κουκλοθέατρο Seiwa Bunraku και το έργο ¨Yuki Onna¨.

Ο Λευκάδιος Χερν (Γιακούμο Κοϊζούμι, 1850-1904) γεννήθηκε στην Λευκάδα μεγάλωσε στην Ιρλανδία, μετέβη ως μετανάστης στην Αμερική, και τελικά εγκαταστάθηκε και έζησε μια ήρεμη ζωή στην Ιαπωνία. Ο Χερν, που αποχωρίστηκε τους γονείς του όταν ήταν μικρός ακόμα, ταξίδευε συνεχώς καθ` όλα τα 54 χρόνια της ζωής του, χωρίς προκαταλήψεις απέναντι στους διαφορετικούς πολιτισμούς και τις φυλές που συναντούσε σε κάθε τόπο, αντιμετωπίζοντας το κάθε αντικείμενο γνωριμίας με ανοιχτό πνεύμα και συναινετική κατανόηση. Το  πρόγραμμα εκδηλώσεων διοργανώνεται στον τόπο γέννησης του Λευκάδιου Χερν, τη Λευκάδα, με τη μορφή συμποσίου όπου θα επιδιωχθεί μια πολύπλευρη ανάλυση και ερμηνεία του «ανοιχτού πνεύματος (open mind)» του Λευκάδιου Χερν, μέσω συγγραμμάτων, επιστολών και πρακτικών από διαλέξεις του.

Ο Λευκάδιος Χερν γεννήθηκε το 1850 στη Λευκάδα ως γιος του Ιρλανδού Τσαρλς Χερν και της Ελληνίδας Ρόζα Κασιμάτη. Από τότε που αποχωρίστηκε τη μητέρα του στην ηλικία των 4 ετών δεν την ξαναείδε ποτέ στη ζωή του. Συνέχισε, όμως, μαζί με τη στοργή του προς την μητέρα του να διατηρεί με περιφάνεια την ταυτότητα του ως Έλληνα. πάνω στη βάση ενός ισχυρού συναισθήματος αγάπης και πεθύμησης προς τη μητέρα του. Μπορεί να ειπωθεί ότι το γεγονός ότι γεννήθηκε στην Ελλάδα, τόπο με κατά βάση πολυθεϊστικό πολιτισμό και με υπαρκτή την ιδεολογία της μετενσάρκωσης, άσκησε ενδεχομένως μεγάλη επίδραση στη διαμόρφωση του ανοιχτού πνεύματός του. Οι πολιτιστικές ιδιαιτερότητες της αρχαίας Ελλάδας που παρουσιάζουν ομοιότητες με την πολιτιστική παράδοση της Ιαπωνίας βοήθησαν τον Χερν στην κατανόηση του Ιαπωνικού πολιτισμού, με αποτέλεσμα να αποτυπώσει μέσα του την Ελλάδα και την Ιαπωνία (τη Δύση και την Ανατολή) ως ουτοπίες με κοινά χαρακτηριστικά. Ο ίδιος ο Χερν αναφέρει ότι «Εάν κάποιος μεγάλος κλασσικός διανοούμενος, τέλεια εξοικιωμένος με τους τρόπους και τις συνήθειες αυτής της χώρας, έκανε μια λογοτεχνική μελέτη παραλληλισμού της ελληνικής και της ιαπωνικής ζωής και σκέψης, είμαι σίγουρος ότι το αποτέλεσμα θα ήταν τόσο εκπληκτικό όσο και γοητευτικό.» («Έντομα και Ελληνική Ποίηση»). Επίσης, στο έργο του «Όνειρο Καλοκαιρινής Ημέρας» που συνέγραψε κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, κάνει μια περιγραφή η οποία θυμίζει αφηρημένα τις ημέρες που πέρασε μαζί με τη μητέρα του Ρόζα στη Λευκάδα, και σε γράμμα που απευθύνεται στον αδερφό του Τζέιμς ομολογεί την αγάπη του προς τη μητέρα του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΣΧΕΤΙΚΑ:

-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ:

http://elgeorgakis.blogspot.gr/2014/06/blog-post_10.html

-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΤΕΤΗΣ ΣΩΛΟΥ:

http://elgeorgakis.blogspot.gr/2014/06/blog-post_3577.html

-ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΓΕΝΙΤΣΑΡΙΟΥ

http://elgeorgakis.blogspot.gr/2014/06/blog-post_19.html

Σόκο Κοϊζούμι: «Πιστεύω ότι το πνεύμα και η ψυχή της Ρόζας και το πνεύμα και η ψυχή του Λευκάδιου συναντήθηκαν εδώ στην Λευκάδα»

- Οδοιπορικό στα καντούνια της Λευκάδας με την Σόκο Κοιζούμι, της οικογένειας του Λευκάδιου Χερν «Στον αείμνηστο δάσκαλο Λευκάδιο Χερν, του οποίου η πένα υπήρξε δριμύτερη από το ξίφος αυτού τού νικηφόρου έθνους που ο ίδιος αγάπησε και έζησε μαζί του, και του οποίου η ύψιστη τιμή θα είναι πάντα ότι τού προσέφερε υπηκοότητα και, αλίμονο, ένα μνήμα». Με αυτά τα λόγια, που συμπυκνώνουν την αγάπη και την ευγνωμοσύνη του Ιαπωνικού λαού για τον Λευκάδιο, αποχαιρετά  το πλήθος των νέων Γιαπωνέζων που συνοδεύουν το δάσκαλο στην τελευταία κατοικία του. Λευκάδιος Χερν ή Γιάκουμο Κοϊζούμι, ο ισχυρότερος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην Ελλάδα και στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου.  Μια οικουμενική πνευματική μορφή, με περιπετειώδη ζωή. Ένας Οδυσσέας των τριών Ηπείρων, της Ευρωπαϊκής, της Αμερικανικής και της Ιαπωνικής.  Ο άνθρωπος που ξεκίνησε το ταξίδι του στην ζωή από το νησί που ο ήλιος δύει,  την Λευκάδα, για να καταλήξει στην χώρα που ο ήλιος ανατέλλει, μην εγκαταλείποντας ποτέ την τροχιά του, αλλά αντίθετα βαδίζοντας σταθερά πάνω της. Ένας άνθρωπος που πήγαινε συνεχώς μπροστά και που ποτέ δεν γύριζε πίσω. Ένας Οδυσσέας λοιπόν που ποτέ δεν κατόρθωσε να επιστρέψει στην Ιθάκη του, την δική του Λευκάδα.. εκεί όπου έκανε τα πρώτα του βήματα, εκεί όπου πρωτοαντίκρισε το φως του ήλιου, εκεί όπου είδε για πρώτη φορά τον κόσμο, εκεί όπου είχε σκεπαστεί με το πέπλο της ατέρμονης μητρικής φροντίδας και ζεστασιάς, την οποία σύντομα θα έχανε για πάντα! Ο Λευκάδιος Χερν μέσα από την λογοτεχνική του παραγωγή  έκανε γνωστή στον δυτικό κόσμο, την κουλτούρα και την ψυχή της Ανατολής. Ενός άλλου κόσμου, μη δυτικοποιημένου και με εντελώς διαφορετική εντύπωση των πραγμάτων. Αλλά και στην Ανατολή αντίστοιχα έκανε γνωστή την δυτική ματιά πάνω στα πράγματα, στις ιδέες και στον κόσμο γενικότερα, συμβάλλοντας στην εξοικείωση των Ιαπώνων με τον δυτικό πολιτισμό.  Επρόκειτο για έναν άνθρωπο, ο οποίος ακολουθώντας πάντα την πορεία του ήλιου, θα έκλεβε λίγο από το φως του, με το οποίο στη συνέχεια θα φώτιζε τις ψυχές των ανθρώπων. Η γέννησή του για τον λόγο αυτόν, σε έναν τόπο όπου ο ήλιος αποχαιρετά το μακρύ του ταξίδι μέσα στην ημέρα, την Λευκάδα και η δίχρονη παραμονή του σε αυτό,  επρόκειτο να χαράξει τον δρόμο του και να του προσφέρει ανεξίτηλες εικόνες στην μνήμη, οι οποίες ασυνείδητα ή μη, πάντοτε θα τον συντρόφευαν στις λογοτεχνικές του εμπνεύσεις, και θα τον οδηγούσαν να αγαπήσει και να συνδεθεί με τόπους της μακρινής Ανατολής, που θύμιζαν κάτι από Λευκάδα.. Η μητέρα, του η Ρόζα Κασσιμάτη, όταν τον έφερε στον κόσμο, σκέφτηκε να επικυρώσει αυτήν την ανέπαφη από τον χρόνο σχέση του μεγάλου γεννήτορα και θεματοφύλακα των λαϊκών παραδόσεων με την Λευκάδα, δίνοντάς του το όνομα που θα τον συνέδεε για πάντα με αυτήν, Λευκάδιος. Ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός , το οποίο θα επισφραγίσει αυτήν την σύνδεση του Λευκάδιου με την Λευκάδα, έχει προγραμματιστεί για την πρώτη εβδομάδα του Ιούλιου στη Λευκάδα. Πρόκειται  για το διεθνές συμπόσιο για την επέτειο των 150 χρόνων από την γέννησή του, αλλά και τα εγκαίνια του νέου μουσείου για τον Λευκάδιο Χέρν.  Γεγονότα τα οποία πρόκειται να προσελκύσουν το ενδιαφέρον σπουδαίων προσωπικοτήτων της τέχνης και του πολιτισμού, στο νησί μας, μετατρέποντάς το μελλοντικά σε  σπουδαίο πολιτιστικό πόλο έλξης, παγκοσμίου βεληνεκούς. Ήδη στο νησί μας, βρίσκεται από την Παρασκευή, η σύζυγος του δισέγγονου του Λευκάδιου Χερν κα Σόκο Κοιζούμι, η οποία έχει αναλάβει να αφιερωθεί στο έργο του συζύγου της, εκείνο της διατήρησης και της ανάδειξης του έργου του σπουδαίου οικουμενιστή με το ανοιχτό πνεύμα, που πάντοτε τον χαρακτήριζε. Η κα Σόκο Κοιζούμι , είναι μία ευγενέστατη και κομψότατη κυρία, χαμηλών τόνων και πάντα πρόθυμη να συνομιλήσει με όλους όσους εκφράζουν το ενδιαφέρον τους για το έργο του σπουδαίου αυτού εθνικού λογοτέχνη  της Ιαπωνίας, αλλά και πολίτη του κόσμου. Εδώ και κάποιες μέρες,  την παρακολουθώ να βρίσκεται καθημερινά στο μουσείο το οποίο ετοιμάζει πυρετωδώς, μαζί με τους ανθρώπους που συντέλεσαν στην δημιουργία του, και μάλιστα αφιλοκερδώς, κατεχόμενοι από την αγάπη τους για το πνεύμα του σπουδαίου αυτού ανθρώπου. Την εικαστικό Μαρία Γεννιτσαρίου και τον γνωστό συλλέκτη και Λευκαδολάτρη Τάκη Ευσταθίου.  Το μουσείο αυτό, είναι βέβαιο λοιπόν ότι έχει ποτιστεί με την αμετροεπή αγάπη και θετική ενέργεια των τριών αυτών ανθρώπων που αναμφισβήτητα αποτελούν την ψυχή αυτού του μουσείου. Ενός μουσείου που αξίζει να επισκεφτεί κάθε Έλληνας , κάθε Ευρωπαίος, κάθε Γιαπωνέζος, και κάθε πολίτης του κόσμου. Την συνάντησα για πρώτη φορά, την Κυριακή  το απόγευμα, έξω από την είσοδο του πνευματικού κέντρου, να περιμένει μαζί με τους προαναφερθέντες συνεργάτες της, να της ανοίξουν την πόρτα του κτηρίου, προκειμένου να συνεχίσει τις ετοιμασίες για τα εγκαίνια του μουσείου. Παρά την τρομερή ζέστη, το πρόσωπο της εξέπεμπε μία τρομαχτική πρωινή φρεσκάδα. Με πλησίασε ρωτώντας με αν γνωρίζω για το αν θα ανοίξει σήμερα Κυριακή το πνευματικό κέντρο ,ένας χώρος , με τόσα σημαντικής αξίας πράγματα μέσα του, τα οποία θα πρέπει να διαφυλάσσονται με ευλάβεια από εκείνους που κατέχουν κατά περιόδους τα κλειδιά του, και ηθικό χρέος έχουν να τον διατηρούν τόσο καθαρό όσο μια εκκλησία, αφού η ιερότητά του είναι δεδομένη. Αυτή ήταν η πρώτη μας επαφή.. όμορφη και απλή, όπως θα όφειλε να είναι κάθε ανθρώπινη επαφή. Ακολούθησε την επόμενη ημέρα, η συνέντευξη τύπου στην οποία παρουσιάστηκε το πρόγραμμα των τριήμερων εκδηλώσεων, μετά τη λήξη του οποίου είχα την ευκαιρία να περάσω μαζί της ένα όμορφο μεσημέρι και να μοιραστώ μοναδικές εμπειρίες από τον άνθρωπο αυτό που φροντίζει να μεταφέρει στο χρόνο προσεκτικά το πνεύμα του Λευκάδιου Χερν, σαν ένα πολύτιμο  αλλά και εύθραυστο πορσελάνινο αντικείμενο, που απαιτεί την μέγιστη προσοχή στον τρόπο μεταφοράς του προκειμένου να διατηρηθεί ανέπαφο και να μην σκορπιστεί σε χιλιάδες μικρά κομματάκια. Περπάτησα μαζί της, τα στενά που περπάτησε και ο ίδιος ο Χερν, όταν όντας παιδάκι, έκανε τις πρώτες του βόλτες, συντροφιά πάντοτε με την ζεστή αγκαλιά της μητέρας του, στην ίσως ομορφότερη , ευτυχέστερη και πληρέστερη περίοδο της ζωής του, όπως μου εξομολογήθηκε λίγο αργότερα η ίδια η κα Σόκο Κοιζούμι. Την φωτογράφησα μπροστά από τα Λευκαδίτικα εκείνα σπίτια που της έκαναν τρομερή εντύπωση με τα ζωηρά χρώματα με τα οποία ήταν ντυμένα, και με τις περιποιημένες αυλές. Επισκέφτηκα μαζί της το σπίτι στο οποίο πέρασε μαζί με την μητέρα του τα δυο ευτυχέστερα χρόνια της ζωής του, αφού μετά από αυτά η μία προσωπική τραγωδία θα διαδεχόταν την άλλη. Το πλέον τραγικό γεγονός, όπως μου είπε, όταν αποφασισαμε να γευματίσουμε σε ένα παραλιακό εστιατόριο, με αυθεντική λευκαδίτικη κουζίνα στην ανατολική παραλία της Λευκάδας, είναι ότι ο Χερν δεν είχε ποτέ ένα πορτρέτο της ίδιας του της μητέρας. Ήταν τόσο μικρός όταν την αποχωρίστηκε, που δεν είχε προλάβει να χαραχτεί η εικόνα της στην μνήμη του. Πάντοτε αναζητούσε την μορφή της. Οπουδήποτε και αν βρισκόταν, με οποιονδήποτε τρόπο.  Ο Λευκάδιος ζητούσε από τον αδερφό του τον Ντάνιελ, με τον οποίον αλληλογραφούσε, να του στείλει ένα πορτρέτο της μητέρας του. «Δίνω όλη μου την περιουσία για να αγοράσω το πορτρέτο της», έλεγε και ξαναέλεγε.. ωστόσο κανείς δεν είχε δει το πρόσωπο  της Ρόζας. Παρόλα αυτά μία ηλικιωμένη γυναίκα, από τα Κύθηρα, είδε το πορτρέτο της, καθώς ο πρωτότοκος  γιος της Ρόζας , από τον δεύτερό της γάμο με τον John Cavarini, Άγγελο, αφού έγινε ιερέας βάπτισε την τότε νεαρή κυρία.  Και επομένως αυτή η κυρία θυμάται το πρόσωπο της Ρόζας Κασσιμάτη, το οποίο μας είναι γνωστό μόνο από την περιγραφή της. «Η Ρόζα,  ήταν μία παχιά γυναίκα, με τα μαλλιά πιασμένα πίσω, η οποία φορούσε ένα μπλε φόρεμα», όπως αφηγήθηκε στην ίδια την κα Σόκο Κοιζούμι, η οποία συνάντησε αυτήν την κυρία.  Αυτά ήταν μόνο όλα όσα γνώριζε ο Χερν για το πρόσωπο της μητέρας του, η οποία πάντοτε τον αγαπούσε, παρόλο που το συμβόλαιο του δεύτερου γάμου της απαγόρευε να ξαναδεί τα δύο της παιδιά. Επιπλέον η παραμονή της στην Ιρλανδία, της προκάλεσε ψυχικά προβλήματα, (εξαιτίας του καταθλιπτικού καιρού και της ψυχρής αντιμετώπισης από την μητέρα του πατέρα του Χερν ) με αποτέλεσμα να τρελαθεί και να νοσηλευτεί στο ψυχιατρείο της Κέρκυρας όπου και πέθανε.. Μία πολύ θλιβερή οικογενειακή ιστορία όπως είπε . Για την κα Κοιζούμι , του Λευκάδιου η φιλοσοφία προέρχεται ίσως από την αρχαία Ελλάδα και την επαφή του με τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, όπως μου είπε. Για αυτό και πάντα ήταν περήφανος για την ελληνική καταγωγή του. «Ο Λευκάδιος μίσησε τον πατέρα του γιατί τον απομάκρυνε από την ίδια του την μητέρα και πάντοτε αγαπούσε την μητέρα του. Και η μητέρα του όμως, η Ρόζα, δεν έπαψε ποτέ να αγαπά τον γιο της», πρόσθεσε στην συνέχεια. «Αλλά η Λευκάδα είναι το μοναδικό μέρος στον κόσμο, στο οποίο ο Λευκάδιος και η μητέρα του Ρόζα, έζησαν μαζί για δύο χρόνια. Αυτή είναι η ευτυχέστερη περίοδος του Λευκάδιου στην ζωή του νομίζω, για αυτό και αποφασίσαμε πραγματοποίηση του διεθνούς συμποσίου να γίνει στον τόπο γέννησής του, στην Λευκάδα. Πιστεύω ότι το πνεύμα και η ψυχή της Ρόζας και το πνεύμα και η ψυχή του Λευκάδιου συναντήθηκαν εδώ στην Λευκάδα. Επιπλέον ένας άλλος λόγος, για τον οποίον θεωρώ ότι αυτά τα δύο χρόνια στην Λευκάδα ήταν τα ευτυχέστερα της ζωής του, είναι γιατί ο Λευκάδιος ήταν μόνος με την μητέρα του. Και πέρασαν χρόνο οι δυό τους εδώ. Και έτσι πρέπει να περπάτησαν την πλατεία της Λευκάδας μαζί, να πήγαν στην παραλία μαζί  τα καλοκαίρια, να περπάτησαν ακόμη και εδώ στο σημείο που βρισκόμαστε εμείς τώρα! Ας μην ξεχνάμε πως τα δύο πρώτα χρόνια στην ζωή ενός ανθρώπου είναι τα πιο σημαντικά», μου είπε χαρακτηριστικά. «Το χαρακτηριστικό του Λευκάδιου, είναι ότι πάντοτε άλλαζε προορισμούς, στους οποίους ποτέ δεν επέστρεφε. One way trip, όπως μου είπε.. ωστόσο πιστεύω ότι αν ζούσε λίγο παραπάνω, καθ ότι πέθανε νέος σε ηλικία  54 ετών , είμαι βέβαιη ότι θα επισκεπτόταν την Λευκάδα ξανά, και μόνο για αυτόν τον λόγο που προανέφερα. Αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερε..», πρόσθεσε με μία θλίψη στο βλέμμα. «Αλλά ποτέ δεν γύριζε πίσω. Πάντα πήγαινε μόνο μπροστά!» Αποχαιρέτησα την κα Σόκο Κοιζούμι, πολύ συγκινημένη από αυτήν την εμπειρία που βίωσα μαζί της. Καθώς έπαιρνα τον δρόμο της επιστροφής για το πατρικό μου σπίτι, αναρωτιόμουν γιατί να βιαζόταν άραγε τόσο πολύ  ο Λευκάδιος να φτάσει στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου.. τόσο πολύ που να μην είχε χρόνο να γυρίσει πίσω και να ρίξει μια ματιά στο παρελθόν και στα μέρη που έζησε και άφησε τα αποτυπώματά του;; Μήπως κάπου βαθιά μέσα του ήξερε ότι δεν έχει πολύ χρόνο, και ότι έπρεπε να ολοκληρώσει την αποστολή του φτάνοντας εκεί όπου ο ήλιος ξεκινάει το μακρύ του ταξίδι στην Ανατολή, για να καταλήξει στην Δύση..από την οποία προήλθε. Διανύοντας μία αντίστροφη πορεία από την Δύση στην Ανατολή, από τον ολοένα επιταχυνόμενο δυτικό πολιτισμό, στην  επώδυνο αγώνα του για την  διατήρηση της παράδοσης ενός κόσμου που παλεύει να κρατηθεί όρθιος, εκείνον της Ανατολής.. ΣΣ. Η κα Σοκο Κοιζούμι επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Λευκάδα το 2008. Οι εντυπώσεις της από το νησί είναι πολύ θετικές και πάντα συγκινείται όταν μοιράζεται τις ίδιες εικόνες με τον Λευκάδιο Χερν. Για τον λόγο αυτό αποτελεί η Λευκάδα για εκείνη, έναν τόπο ιερό, με μεγάλη ιστορία, καθώς εδώ είδε για πρωτη φορά τον κόσμο ο Λευκάδιος Χερν. Τα εγκαίνια του μουσείου πρόκειται να τιμήσει με την παρουσία του και ο ίδιος ο δισέγγονος του Λευκάδιου Χερν Μπόν Κοϊζούμι. Στις 4 Ιουλίου λοιπόν θα γίνουν τα εγκαίνια του πρώτου μουσείου στον ευρωπαϊκό χώρο, του «Ιστορικού Κέντρου Λευκάδιου Χερν» με εκθέματα πρώτες εκδόσεις, σπάνια βιβλία και ιαπωνικά συλλεκτικά αντικείμενα. Το ιστορικό κέντρο θα στεγάζεται σε ανακαινισμένη αίθουσα στο ισόγειο του κτιρίου του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Λευκάδας και ο επισκέπτης με τη βοήθεια φωτογραφιών, κειμένων, εκθεμάτων και διαδραστικών εφαρμογών θα μπορεί να περιηγηθεί σε σημαντικές στιγμές της εντυπωσιακής ζωής του Λευκάδιου Χέρν, αλλά και στους πολιτισμούς της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ιαπωνίας του τέλους του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα μέσα από το ανοιχτό μυαλό των διαλέξεων, των κειμένων και των ιστοριών του Χερν. Για τη δημιουργία του Ιστορικού Κέντρου Λευκάδιου Χερν το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Λευκάδας συνεργάζεται με τους Δήμους Kumamoto, Matsue, Shinjuku, Yaizu, το Πανεπιστήμιο Toyama, την οικογένεια Koizumi και τους Genki Miyagi, Τάκη Ευσταθίου, Μαρία Γενιτσαρίου, Masaaki Noda, Τέτη Σώλου και Fumiko Yoneda. Συνοπτική βιογραφία του Λευκάδιου Χερν μπορείτε να δείτε εδώ Σπυριδούλα Γιαννουλάτου 2014-07-01 http://lefkadanews.com/

ΧΟΡΤΑΤΑ ΛΕΥΚΑΔΑΣ:ΕΝΑΣ ΟΡΕΙΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

Τα Χορτάτα είναι ένα ορεινό χωριό στο μέσο περίπου της δυτικής πλευράς της Λευκάδας. Βρίσκεται σε απόσταση 5 χλμ  από το Καλαμίτσι και 8 χλμ  από τον Άγιο Πέτρο. Είναι κτισμενο σε πολύ όμορφη τοποθεσία με εξαιρετική θέα προς τη δύση και το νότο. Η παράδοση θέλει τους κατοίκους του χωριού πρόσφυγες από την Κάτω Ιταλία. Πεζοπόροι μπορούν ν'ακολουθήσουν το δρόμο ανατολικά του χωριού που οδηγεί πάνω στα βουνά και το οροπέδιο της Εγκλουβής.Στη θέση "Σπηλιά", το 1905, ο Dorpfeld, έκανε ανασκαφές και βρέθηκαν κατάλοιπα προσφορών, όστρακα αγγείων και πήλινα ειδώλια κλασικών και ελληνιστικών χρόνων και ταυτίστηκε με χώρο λατρείας.

Αναδημοσιευω ένα σχετικό- ενδιαφερον- αρθρο του φίλου  Έκτoρα Χόρτη από την εφημερίδα "Τα Χορτάτα":

‘’Τα Χορτάτα (υψόμετρο 625 μ., γεωγραφικό μήκος 20o 36 και γεωγραφικό πλάτος 38o 43) είναι ημιορεινό χωριό σε μια εξαιρετική τοποθεσία στη δυτική πλευρά της Λευκάδας, με το στήθος του προσανατολισμένο προς το Νότο (προς τον κόλπο της Βασιλικής, το Θιάκι και την Κεφαλονιά) και τη Δύση (προς το ακρωτήρι του Λευκάτα, το Πόρτο Κατσίκι, τους Εγκρεμνούς, τη Σέσουλα και το Κάθισμα). Από τα βορειοδυτικά δέχεται τις θωπείες του Μαϊστρου που έρχεται από τους Παξούς και την Κέρκυρα.

Στα Χορτάτα μπορεί να απολαύσει κανείς μια τεράστια ποικιλία όμορφων τοπίων, πολύ πράσινο, την έξοχη θέα προς το Ιόνιο πέλαγος και ένα μοναδικό, υπέροχο ηλιοβασίλεμα. Αποτελούν οικισμό του τέως δήμου Απολλωνίων του νομού Λευκάδας, που σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις έχει μια συνεχή ιστορική διαδρομή από τη νεολιθική εποχή ως τις μέρες μας. Έχουν 110 κατοίκους (απογραφή του 2001), αλλά και πλούσιο πολιτιστικό απόθεμα. Ο δυτικός άξονας του χωριού ξεκινάει από χαμηλά (από του Αντζουλή την Ελιά και τα κάθετα βράχια που βρέχονται από τα «Καπνιστά νερά» και τη Νεραϊδόλυμπα στα όρια με το Καλαμίτσι) και, ακολουθώντας τη μεγάλη ρεματιά της νοτιοδυτικής Λευκάδας, φτάνει ως το εγκαταλελειμμένο χωριό Άγιος Βασίλειος. Περιλαμβάνει επίσης μεγάλο μέρος του κεντρικού ορεινού τμήματος της Λευκάδας (έως 1.140 μ. υψόμετρο).

Η παρουσία ασβεστολιθικών πετρωμάτων στην ορεινή περιοχή πάνω από το χωριό συμβάλλει στην ύπαρξη ενδιαφέρουσας γεωμορφολογίας (ρεματιές, βραχώδεις πλαγιές, οροπέδια διαφόρων μεγεθών κ.τ.τ.). Μέχρι πριν από λίγα χρόνια στις θέσεις αυτές η καλλιέργεια των αμπελιών που παρήγαν το κρασί Βαρτζαμί ήταν μια από τις κύριες αγροτικές δραστηριότητες των κατοίκων της περιοχής, η οποία σήμερα έχει συρρικνωθεί σε μεγάλο βαθμό.

Η περιοχή Χορτάτων ανήκει στις προστατευόμενες περιοχές NATURA 2000. Το δίκτυο αυτό είναι ένας αριθμός βιοτόπων που προτάθηκαν από τα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα ως ζώνες ειδικής προστασίας, με σκοπό να διατηρηθεί η ποικιλία των οικοσυστημάτων, του τοπίου και των ειδών της πανίδας και χλωρίδας. Τα κράτη - μέλη υποχρεώνονται να διαχειριστούν τις περιοχές αυτές ή και να λάβουν μέτρα για την αναβάθμιση τους.

Η σπουδαιότητα του προστατευόμενου βιοτόπου Χορτάτων, σύμφωνα με τη σχετική Οδηγία (92/43) του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Special Area of Conservation – SAC): «Η αξιολόγηση της περιοχής βασίσθηκε στην παρουσία αξιόλογων, από χλωριδική και βιογεωγραφική άποψη, ειδών. Μεταξύ αυτών είναι μερικά είδη, ενδημικά των Ιονίων νησιών ή του ευρύτερου ελληνικού χώρου και φυτά του γένους Paeonia που παρουσιάζουν ενδιαφέρον από βιογεωγραφική άποψη. Το φυτικό αυτό γένος, που σπανίζει στον ελληνικό χώρο, αντιπροσωπεύεται στην περιοχή από τα P. mascula ssp. russi και P. peregrina. Πρέπει μάλιστα να σημειωθεί ότι η συγκεκριμένη περιοχή αποτελεί τον μοναδικό στην Ελλάδα χώρο συνύπαρξης των δύο παραπάνω taxa». Στο Βοτανολόγιο του Βοτανικού Μουσείου του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης (εκδ. 1968) αναφέρεται ότι το φυτό αυτό ευδοκιμεί στο χωριό Χορτάτα (Paeonia corallina - paeonia officinalis). Το ίδιο φυτό αναφέρεται και από τον αρχαίο έλληνα βοτανολόγο Διοσκουρίδη (1ος αι. π. Χ.).

 Στις τοποθεσίες Παλιομάντρι, Βάτοι, Λυμποκέρβα κ.λπ. των Χορτάτων φυτρώνει η άγρια παιωνία. Στο έδαφος μπορεί να εντοπίσει κανείς μικρούς άγριους πανσέδες και -νωρίς το καλοκαίρι- μπλέ λουλούδια στα εκεί χωράφια, είδος που έχει εξαφανισθεί στη Β. Ευρώπη. Μείζον ζήτημα, επομένως, είναι η προστασία του βιοτόπου και της αυτοφυούς χλωρίδας των Χορτάτων από την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη και, γενικότερα, η αποτροπή του κινδύνου της περιβαλλοντικής υποβάθμισης της περιοχής.’’

Πάντως θα είναι παράλειψη, για τον επισκεπτη στα Χορτάτα, να μην επισκεφθει για φαγητό τη φημισμενη ταβέρνα ‘Το αλώνι’’,στην είσοδο του χωριού.Η ταβέρνα είναι εντυπωσιακή  με όμορφο ντεκόρ η οποία προσφέρεται και για τους θερινούς μήνες αφού έχει ένα μεγάλο μπαλκόνι με θέα. Και το σημαντικότερο:οι τιμές της είναι λογικές και το σέρβις του είναι  αψογο.Και με χαμόγελο. Ένα πάντρεμα μοντέρνας δημιουργικής κουζίνας και τεχνογνωσίας με την Ελληνική παραδοσιακή κουζίνα που πραγματικά θα ζήλευαν αρκετά μεγάλα μαγαζιά. Η κουζίνα του συνδυάζει παραδοσιακά ντόπια υλικά με τεχνικές και υλικά υψηλής γαστρονομίας, διατηρώντας έντονο μεσογειακό προσανατολισμό. Tο ‘’Αλώνι ‘’σας προσφέρει δημιουργικά πιάτα της μεσογειακής κουζίνας. Η επιτυχία της βασίζεται τόσο στη χρήση αγνών παραδοσιακών προϊόντων δικής  τους  παράγωγης, όσο και στο ταλέντο του σεφ Θεόδωρου(ΤΕΟ) Βουκελάτου και την καθιστούν μια από της καλύτερες ταβέρνες της Λευκάδας. Επιμένοντας με επιμέλεια στην αγνότητα και φρεσκάδα των αγαθών, προάγουν την καθημερινή απόλαυση των γευμάτων σε μικρά πολιτιστικά συμβάντα. Τα περισσότερα προϊόντα είναι παραγωγής τους. Κόκορας αλανιάρης με χοντρό μακαρόνι ,αρνάκι και κατσικάκι στη σούβλα, παραδοσιακές χειροποίητες πίτες και φυσικά μεζέδες όπως κοκορέτσι, φρυγαδέλι άλλα και άλλα παραδοσιακά εδέσματα όπως τηγανιά, μανιτάρια αλώνι,  ρεβίθια φούρνου, φακές Εγκλουβης και φρέσκια παραδοσιακή τυρόπιτα .Και όχι μόνο.  σουτζουκάκια, σουφρίτο (μοσχάρι) , κοτόπουλο μπύρας και πολλά άλλα σπιτικά φαγητά.Θα γευτείτε λαχανικά από τον κήπο τους, θα απολαύσετε φέτα και λάδι δικής τους παρασκευής και θα δροσιστείτε με κρασί γνήσιο λευκαδίτικο από τον αμπελώνα τους. Στο ‘’Αλώνι’’ θα συνειδητοποιήσετε ότι η αξία της πρώτης ύλης αποκτά άλλη βαρύτητα καθώς με πολύ αγάπη και μεράκι φροντίζουν να παρασκευάζουν και να επιλέγουν το καλύτερο για εσάς. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το "Αλώνι" βρίσκεται στην 4η θέση στην λίστα των εστιατορίων του Tripadvisor  έχοντας πολλά θετικά σχόλια επισκεπτών ελλήνων αλλά και ξένων οι οποίοι απόλαυσαν εκεί ξεχωριστές γεύσεις και όμορφες στιγμές.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: www.t-aloni.gr

Τηλ. Επικοινωνίας:26450-33240.