ΤΟ ΛΕΥΚΑΔΙΤΙΚΟ ΠΑΣΧΑ

”Αγιάζι ουράνιας ομορφιάς γιαλίζει στα μαλλιά του… Μακριά χτυπούν καμπάνες από κρύσταλλο: Αύριο, αύριο, αύριο, το Πάσχα του Θεού!” (ΟΔ. ΕΛΥΤΗΣ). 

Πάσχα. Πάσχα στη Λευκάδα. Μοσχοβολιές στον αέρα. Μάραθος, μυρτιές, αγράμπελες, κρίνοι, παπαρούνες. Ξωκλήσια, αγριολούλουδα. Η μυρωδιά του κεριού καθώς λιώνει στην πασχαλινή λαμπάδα. Η ανθισμένη φύση. Τα χελιδόνια. Ο έρωτας. Τα κόκκινα αυγά. Οι ασβεστωμένες αυλές. Ο οβελίας. Οι χαρμόσυνες καμπάνες. Πάσχα στη Λευκάδα. Στην Κυρα Φανερωμένη, στους Αγίους Αναργύρους, στην Παναγία των Ξένων. Οι φίλοι, οι παλιοί συμμαθητές. Βόλτα στο Κάστρο και στη Γύρα. Αγνάντεμα στον Αη Γιάννη. Περισυλλογή στο ηλιοβασίλεμα. Δραπέτευση στα καταπράσινα περιβόλια. Στουςλουλουδιασμένους αγρούς. Το φωτισμένο χαμόγελο της Μυρτώς. Η χαρά του Παναγιώτη. Το “κομμάτι”. Ο κατανυκτικός Επιτάφιος. Η χορωδία του Άγιου Νικολάου. Με την απουσία του πατέρα, απο τη χορωδία, μαχαίρι στην καρδιά. Η παράδοση. Οι προσδοκίες. Τα όνειρα. Οι ελπίδες.
Πάντως θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ στα Πασχαλινά Λευκαδίτικα έθιμα: Το Μεγάλο Σάββατο, νωρίς, το πρωί, οι γυναίκες βγαίνουν στο παράθυρο και «ρίχνουν το κομμάτι» στο δρόμο. Πετούν δηλαδή ένα πήλινο αγγείο, πιάτο, λαγήνι, μπότη και στην ανάγκη ένα κεραμίδι ή κάτι γυάλινο – γενικά ένα εύθραυστο δοχείο που γίνεται κομμάτια. Τα συντρίμμια του σκεύους δεν κάνει να τα μαζέψουν την ίδια μέρα. Το κομμάτι -λέει η παράδοση- το ρίχνουν για να σπάσει η θλίψη, η ησυχία και το πένθος της Μεγάλης Εβδομάδας. Ύστερα, με το χτύπημα της καμπάνας, βγαίνει η Φιλαρμονική στουςκεντρικούς δρόμους της πόλης και παίζει εμβατήρια. Ο ναός του Αη-Μηνά στην πόλη της Λευκάδας. Στην περιοχή είχαν παλιότερα τα εργαστήρια τους οι "χάβροι", οι σιδηρουργοί. Την Μεγάλη Παρασκευή στην πολη -τα παλιά χρόνια- λειτουργούσαν όλες σχεδόν οι εκκλησίες της πόλης και έβγαιναν περισσότεροι επιτάφιοι. Κάποτε οι επιτάφιοι έβγαιναν τα ξημερώματα του Μεγ. Σαββάτου. Αργότερα, γινόταν «συνάντηση επιταφίων» στην Πλατεία. Όταν περνούσαν οι επιτάφιοι απ’ την Πλατεία, οι φιλοπαίγμονες «Μπρανέλοι» αφορμή ήθελαν για ν’ αρχίσουν τα πειράγματα προς τις άλλες ενορίες. Μόλις έφτανε ο κάθε επιτάφιος στην πλατεία, ακούγονταν τα παρακάτω επιφωνήματα: Για τον επιτάφιο του Αγίου Μηνά: Τσαφ – τσουφ (επειδή στην περιοχή είχαν τα εργαστήρια τους οι «χάβροι», οι σιδηρουργοί). Για του Αγ. Γεωργίου και του Αγ. Δημητρίου (από τα «Ψαρέικα», με τους πολλούς ενορίτες, ψαράδες): Γαρίδα – γαρίδα! Για την ενορία των ναυτικών, τον Άγ. Χαράλαμπο: Όρτσα – Μπόντζα ή Αμόλα σκότα! Για της Αγ. Παρασκευής, με τις φιλόκαλλες ενορίτισσες: Οι φκιασιδούδες έρχονται! Για την ενορία της «μεγαλοοικογένειας» Τσαρλαμπά κ.ά., τον Άγ. Σπυρίδωνα: Τα ψηλά καπέλα! Και για τη Βαγγελίστρα: Ωχ! Βαγγελίστρα μου. Κι επειδή ξεχάσαμε τις παραδόσεις και τα παλιά μπρανελίστικα, αναδημοσιεύω ”Το κομμάτι’ του αείμνηστου Παναγιώτη Τ. Ματαφιά (Νότη Μπρανέλου), απο το βιβλίο του με τίτλο ”Απ’ τον Αη-Μηνά ίσαμε τον Πόντε, Αθήνα 1992”:
- Δε μ’ λες, μωρ’ θειά (μώρα μου κιόλας) μη (μ)πάει κι έπεσε το κομμάτι, και δε (ν)το πήρα χαμπέρι;.
- Όχι, μαρή θυατέρα, είναι μπονόρα ακόμα, στο (ν)ύπνο σου δα το ειδες;
- Δε (γκ)ξέρω. Εδεκεί π’ σάρωνα, μου κάστ’κε ότ’ άκ’σα τη μουζ’κή.
- Όχι, μαρή κουρεμαδιά, είναι μπονόρα σου λέου. Ύστερα απ’ τσ’ εννιά η ώρα να (ν)το λογαριάζ’ς. Δε μ’ λες τώρα, για να πούμε και τίποτσ’ άλλο, έβαψες πολλά αυγά μαρή;
- Ένα (γ)κόρακα, χριστιανή μου. Δε (γ)ξέρω τι τον ηύρε το (γ)καλοφούρτουνο το ν’κοκύρ’ μου, να (ν)τονε χαρώ, και μου κουβάλ’σε δέκα ντουζίνες, η τζόγια μου, «λες και θα μας κομ-παρίρ’νε οι Αγγλογάλλ’». Κάμε κόντο. Μήτε στα «δώδεκα βαγγέλια» δεν άδειασα να πάου η καψερή, ο Θέος να με σ’χωρέσει.
- Μπα, μαρή κοπέλα μ’. Δε μ’ λες κάνε, τ’ αρνί σας το σφάξατε;
- Μπαααα, θειά μ’. Καρτερώ το μπαρμπα-Χρήστο το Μένιο. Η αφεντιά του μας το σφάζ’ ούλες τσι χρονιές. Είναι φίλος, βλέπ’ς, με το ν’κοκύρ’ μου. Του δίνει και τη (μ)προβιά κάθε χρόνο!
- Εγώ, καψόπαιδο, εφώναξα εχτές το μπάρμπ’ Αργύρ’ και ξεντριγάρ’σα.
- Ναι, είδα τσου «σταυρούς στη (μ)πόρτα» σας. Και του χρόνου να ‘στενε καλά. Δε μ’ λες, αλήθεια, θεια, η αφεντιά σου θα (γ)ξέρ’ς. Τι πράμα είν’ αλήθεια αυτό το κομμάτι; Άκου, να γυρίζ’, λέει, κάθε Μεγασάββα η μουζ’κή στα σοκκάκια και να βαρεί τ’ «διάνα» κι οι ν’κοκυράδες, απ’ όπ’ βρεθούνε, να τσακίζ’νε στσου δρόμ’ς ότ’ παλιαγγειό τσου βρίσκεται. Μπορείς να μ’ πεις η αφεντιά σου, τι σένια είναι, η αφεντιά τσου;
- Εθίματα, μαρή θυατέρα. Παλιά εθίματα των γιορτώνε. Τι θέλ’ς να ‘ναι; Έτσ’ τα ‘βραμε απ’ τσου παλιότερους, έτσ’ τα βαστάμε και στσι μέρες μας. «Μικρή Ανάσταση» μου την είπε, νια μέρα π’ τονε ρώτησα κι εγώ, ο σιορ Πίπ’ς, ο νόντσολος τ’ Άη-Μηνά. Αλλά τώρα, στο (γ)καιρό μας, δεν τα πιεντάνε και πολύ – πολύ. Παλιότερα, καψόπαιδο, ο κοσμάκ’ς τα στ’μάρ’ζε πλειότερο απ’ τσου τωρινούς και μάλ’στα μου πολύ τα χαιρόντανε. Θ’μάμαι νια βολά, σα σήμερα, όπως κατέβαινε η μουζ’κή στο παζάρ’ απ’ τα Χάβρ’κα για τη (μ)πιάτσα, εδεκεί στο σοκκάκι του Μαρκά, πετιέται απ’ το τσαγκάρ’κό του ο Γιώργ’ς ο Κράλ’ς, Θεός σχωρέστονε κι απ’θώνει καταμεσίς του δρόμ’ ένανε θεόρατο μπότη, από κειούς εκεί με τ’ν αλ’φή απόξ’, ξέρ’ς μαρή, π’ βάν’νε το λάδ’, μ’ ένα φ’τίλ’ απάν’ στη μσ’ούδα του, αναμμένο. Οραντίς και το βλέπ’νε οι μουζ’κάντ’δες, σκιαχτήκανε και το βάν’νε στα κοσάκια. Σκορπίσανε και μήτε δ’νήθηκε να (ν)τσου σ΄μασ’ άλλο ο μακαρίτ’ς ο μπάρμπα Νιόνιος ο Τσ’ρώτος, π’ τσόκανε το «δάσκαλο».
- Έτσ’ λ’πόν!. Και δε μ’ λες αλήθεια, θεια. Όλο τι πράντσα λογαριάζεις να ‘τ’μάσεις;
- Τι πράντσα, μαρή κοπέλα μ’, σα (γ)και δε (ν)τα ξέρ’ς, ρωτάς. Απόψε το πατσαλίκι αυγοκομμένο, όπως το καλεί η βραδιά. Αύριο τσότσο κρέας με μανέστρα και τ’ν άλλ’ τ’ αρνί ψ’μένο. Αυτά. Τα ξέρ’ς. Δε (ν)τα ξέρ’ς τώρα;.
- Θα (ν)το ψήσ’τε στο σουβλί;
- Ναίσκε, μαρή. Όξ’ στ’ν αδειά, αντάμα με το (γ)κ’νιάδο μου και το λαλά μου. Κάθε χρόνο έτσ’ κάν’με, από έσπαλε. Θέλ’νε, βλέπ’ς, άμα το σ’κών’νε, να ρίχν’νε και τσι κουμπουριές τσου, για το καλό τα’ χρόνου. Το δ’κό σας θα (ν)το βάλ’τε στο φούρνο, ε; Είδα το δ’κόνε σου, τ’ απολιώρα, πόφερν’ αποκλάδια.
- Τι να κάμ’με, θειά μου; Είμαστε βλέπ’ς κι οι δύο κονκασάδοι.
- Και για Ανάσταση, πού λέτε να πάτε;
- Εδεδώ στ’ (μ)πιάτσα, λέμε να βγούμε, στον Αη-Σπ’ρίδωνα για πιο σιμά. Ας πάου τώρα ν’ αποσώσω κάτ’ δ’λειές που τ’ς έχω στ’ μέση, μη (μ)πάει κι έρτ’ ο μπάρμπα Χρήστος για το καλότ’χο τ’ αρνί. – Τότενες, γεια σ’ μαρή θυατέρα μου και καλή σας Ανάσταση.
- Αμήν, θεια μου, παρομοίως, με τ’ φαμελιά σου.
---------------------------
ΣΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ
(ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ)
«Στ' Οσιου Λουκά το μοναστήρι, απ' όσες
γυναίκες του Στειριού συμμαζευτήκαν
τον Επιτάφιο να στολίσουν, κι' όσες,
μοιρολογήτρες, ως με του Μεγάλου
Σαββάτου το ξημέρωμα αγρυπνήσαν,
ποια να στοχάστη έτσι γλυκά θρηνούσαν! -
πώς, κάτου απ' τους ανθούς, τ' ολόαχνο σμάλτο
του πεθαμένου του Αδωνη ήταν σάρκα
που πόνεσε βαθιά;
Γιατί κι' ο πόνος
στα ρόδα μέσα, κι' ο επιτάφιος θρήνος,
κ' οι αναπνοές της άνοιξης που μπαίναν
απ' του ναού τη θύρα, αναφτερώναν
το νου τους στης Ανάστασης το θάμα,
και του Χριστού οι πληγές σαν ανεμώνες
τους φάνταζαν στα χέρια και στα πόδια,
τι πολλά τον σκεπάζανε λουλούδια,
που έτσι τρανά, έτσι βαθιά ευωδούσαν!
Αλλά το βράδυ το ίδιο του Σαββάτου,
την ώρα π' απ' την Αγια Πύλη το ένα
κερί επροσάναψε όλα τ' άλλα ως κάτου,
κι' απ' τ' Αγιο Βήμα σάμπως κύμα απλώθη
το φως ως με την ξώπορτα, όλοι κι' όλες
ανατριχιάξαν π' άκουσαν στη μέση
απ' τα «Χριστός Ανέστη» μιαν αιφνίδια
φωνή να σκούξει: "Γιώργαινα, ο Βαγγέλης!"
Και να, ο λεβέντης του χωριού, ο Βαγγέλης,
των κοριτσιών το λάμπασμα, ο Βαγγέλης,
που τον λογιάζαν όλοι για χαμένο
στον πόλεμο - και στέκονταν ολόρτος
στης εκκλησιάς τη θύρα, με ποδάρι
ξύλινο, και δε διάβαινε τη θύρα
της εκκλησιάς, τι τον κυττάζαν όλοι
με τα κεριά στο χέρι, τον κυττάζαν
το χορευτή που τράνταζε τ' αλώνι
του Στειριού, μια στην όψη, μια στο πόδι,
μα ως να το κάρφωσε ήταν στο κατώφλι
της θύρας, και δεν έμπαινε πιο μέσα!
Και τότε, - μάρτυράς μου νάναι ο στίχος,
ο απλός κι' ο αληθινός ετούτος στίχος, -
απ' το στασίδι πούμουνα στημένος
ξαντίκρυσα τη μάνα, απ' το κεφάλι
πετώντας το μαντίλι, να χιμήξει
σκυφτή και ν' αγκαλιάσει το ποδάρι,
το ξύλινο ποδάρι του στρατιώτη,
(έτσι όπως τόειδα ο στίχος μου το γράφει,
ο απλός κι' αληθινός ετούτος στίχος),
και να σύρει απ' τα βάθη της καρδιάς της
ένα σκούξιμο: «Μάτια μου, Βαγγέλη!».
-------------------------------------------------------------------------
ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ-ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ -
H AΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΠΟΥ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΗΛΙΑΣ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ Η δικη μου*** ΛΕΥΚΑΔΑ

ΗΛΙΑΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ:Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ(ΑΦΙΕΡΩΜΑ)

Ο Ηλίας Λογοθέτης(Φρούφαλος) ζει και ανασαίνει με την Λευκάδα στην καρδιά του. Λες και δεν έφυγε ποτέ από του Πουλιού. Και είναι πράγματι ο ηθοποιός που καταθέτει τη ψυχή του στο σανίδι. Σεμνός, διαβασμένος, χαμογελαστός, πάντα με χιούμορ και καλή διάθεση, δεινός τραγουδιστής, διορατικός, πάντα με άποψη, είναι ιδιαίτερα αγαπητός στο ευρύ κοινό. Είχε την μεγάλη τύχη να μεγαλώσει στην αξέχαστη παλιά Λευκάδα, με τους διανοούμενους, τις φάρσες, το φεστιβάλ, τα φαρομανητά, την πολιτιστική πανδαισία, τα ξενύχτια στου «Μουτρούκαλη».

Κι αυτή την Λευκάδα συνεχίζει να κουβαλάει στην καρδιά του. Είναι «η πιο μεγάλη απουσία μου – η πιο μεγάλη λατρεία μου», μας αποκάλυψε στη συνέντευξη που είχαμε μαζί του. Και όταν τον ρώτησα αν θα επιστρέψει στο νησί η απάντηση του είναι εντυπωσιακή: «Πρέπει να προετοιμάσω την καρδιά μου. Το μυαλό μου είναι προετοιμασμένο».

Σύζυγός του είναι η γνωστή ηθοποιός Μαρία Ζαχαρή (που δίνει ρεσιτάλ στο εργο του Γ. Βιζυηνού το «Αμάρτημα της μητρός μου» και γιος του -ο επίσης ηθοποιός- Αλέξανδρος Λογοθέτης (σ.σ. έπαιξε το ρόλο του γιατρού στο «Νησί»).

Παραθέτω δυο συνεντεύξεις που μου έδωσε ο λατρεμένος μου νονός. ο Ηλ. Λογοθέτης:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Μια εικόνα από τα παιδικά σου χρόνια;

ΑΠ: Η Κουζούντελη φωτισμένη από τις πυγολαμπίδες. Ένα ονειρικό τοπίο.

ΕΡ: Λευκάδα;

ΑΠ: Η πιο μεγάλη απουσία μου – η πιο μεγάλη λατρεία μου.

ΕΡ: Μια νύχτα που δεν θα ξεχάσεις ποτέ.

ΑΠ: Νύχτα αποκριάς. Βροχή. Κατακλυσμός. Βρίσκομαι τυλιγμένος σ” ένα καμιλό παλτό πάνω σ” ένα σωρό ελιές σε μια αποθήκη που είχε ο Μήτσουρας στην Κουζούντελη.

ΕΡ: Αξέχαστη καντάδα;

ΑΠ: Στο σπίτι του εισαγγελέα Συμπέθερου για το καλωσόρισμα στη Λευκάδα. Στην αρχή μας παρεξήγησε ότι κάνουμε καντάδα στην πανέμορφη σύζυγο του αλλά μετά μας φόρτωσε κεράσματα! «Ω! μην κοιμάσαι ξύπνα να σε δω, ψυχή χαριτωμένη…»

ΕΡ: Αγαπημένοι παλιοί φίλοι;

ΑΠ: Πανάγος, Ζαχαρής, Βαλαμόντε, Ασδραχάς, Ψάθας, Πάλμος, Άγγελος Παταλέας, Πάπιος μα προπάντων ο θείος μου, ο Χρήστος ο Καλογιάννος.

ΕΡ: Κώστας Βαλαμόντε;

ΑΠ: Μαέστρος του σουρεαλισμού, μέγιστος ποιητής, μεγάλος ζωγράφος.

ΕΡ: Αγιομαυρίτικη φάρσα-μύθος

ΑΠ: Οι «Γάτες». Οι Ιταλοί έρχονται στη Λευκάδα για να αγοράσουν γάτες. Ο Ζαχαρής σκηνοθετεί με μαεστρία τη φάρσα που άξιζε ένα Όσκαρ.

ΕΡ: Ένα όνειρό σου;

ΑΠ: Να ξαπασπρώξω τη σχεδία στο Πέραμα, μαζί με τη φίλη μου τη Βέρα.

ΕΡ: Στίχος που σε σημαδεύει;

ΑΠ: «Άγνωστε καβαλάρη σκονισμένε, στο χάνι πούρθες χτες να κοιμηθείς…» (Σπύρος Φιλιππας-Πανάγος). Με αυτό κέρδισα την υποτροφία το 1964 στο Θέατρο Τέχνης του Κουν.

ΕΡ: Λευκαδίτικος πολιτισμός;

ΑΠ: Πολιτισμός προχωρημένος, πολιτισμός καρδιάς και νου. Σπάνια περίπτωση.

ΕΡ: Λευκαδίτες

ΑΠ: Παράξενοι, απόκοσμοι, ευαίσθητοι, υποκριτές, θανάσιμα ερωτευμένοι, δεινοί κανταδόροι, νοσταλγοί της αιώνιας επιστροφής στην ευλογημένη Λευκάδα, τη χώρα των ποιητών

ΕΡ: Σχεδιάζεις επιστροφή;

ΑΠ: Έχει δρομολογηθεί. Όμως το ταξίδι είναι επικίνδυνο. Πρέπει να προετοιμάσω την καρδιά μου. Το μυαλό μου είναι προετοιμασμένο.

ΕΡ: Σπύρος Φίλιππας-Πανάγος;

ΑΠ: Ο Δίας μου, ο Απόλλωνάς μου, ο Διόνυσός μου, ο αίτιος της ταλαιπωρίας μου στο θέατρο, ο αίτιος της ευτυχίας μου στη σκηνή, όλη μου η μνήμη για τη Λευκάδα μας. «Ο Βαγγέλης ο Μετανάστης».

ΕΡ: Χωρίς τη Λευκάδα;

ΑΠ: Σιωπή…

20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – «ΤΑ ΝΕΑ» – 19/11/2010 – ΗΛΙΑΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ (ηθοποιός): «Πολλοί θεατές παζαρεύουν τα εισιτήρια στο θέατρο»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ

Για τρίτη χρονιά ο Ηλίας Λογοθέτης παίρνει τη µορφή του «καταραµένου» µυθιστοριογράφου Γεωργίου Βιζυηνού στην παράσταση που σκηνοθετεί ο ίδιος, αντλώντας έµπνευση από το «Αµάρτηµα της µητρός µου» (Θέατρο Βαφείο – Λάκης Καραλής).

Το αυτοβιογραφικό διήγηµα δραµατοποιείται χωρίς καµία απολύτως αλλαγή στη γλώσσα ή περικοπή του κειµένου. Ο Ηλίας Λογοθέτης, µε 46χρονη θεατρική πορεία, αντιλαµβάνεται το θέατρο ως µια σπουδή, ως έρευνα της δράσης της θεατρικής πράξης. Τονίζει ότι ηθοποιός σηµαίνει µεταφορέας, δεν ποιεί ήθος, µεταφέρει ήθος αν υπάρχει.

Και αποκαλύπτει ότι λόγω της οικονοµικής κρίσης πολλοί θεατές από το τηλέφωνο παζαρεύουν την τιµή του εισιτηρίου.

1. Οικονοµική κρίση και θέατρο;

Η οικονοµική κρίση επηρεάζει τα πάντα. Πολλοί θεατές από το τηλέφωνο παζαρεύουν την τιµή του εισιτηρίου, και µάλιστα ακόµη και τα δύο ευρώ. ∆εν καταλαβαίνει κανείς το µέγεθος της τραγωδίας που µας οδηγεί το Μνηµόνιο του Σόρος και των τοκογλύφων.

2 Η σηµερινή Ελλάδα;

Οσµή βρεγµένης κότας. ∆ιαφθορά και απουσία ειλικρίνειας από το πολιτικό σύστηµα και αβέβαιες προοπτικές. Η Πνευµατική Ηγεσία ροχαλίζει.

3. Η νεολαία;

Ένα αµυδρό φως µες στο βαθύ σκοτάδι. Προσπαθεί να προσδώσει χαρούµενα χρώµατα στην κατήφεια του παρόντος, επινοώντας ελπίδες χιµαιρικές.

4 Σαράντα έξι χρόνια στο θεατρικό σανίδι, τι αποκοµίσατε;

Μεγάλες χαρές και µεγάλες στιγµές. Όπως η συνάντησή µου µε τον Πίντερ, τον Γιάννη Χρήστου, τον Τσαρούχη.

5 Οι σηµερινές αξίες του Νεοέλληνα;

Tις ψάχνει στο ∆ιαδίκτυο. Το είδος αυτό που αποκαλείτε «Νεοέλληνα» είναι προστατευόµενο και οι αξίες του περιγράφονται στο εγχειρίδιο του κόµη Ντε Βαλαµόντε, βοηθού επί πολλά χρόνια του Κλοντ Λεβί – Στρος.

6. Το µεγαλύτερο ρίσκο που έχετε πάρει;

Να φύγω από του Πουλιού (η γειτονιά µου). Η µυθική γειτονιά των κανταδόρων και των µποέµ, των σπάνιων αφηγητών και του Καλλίστρατου, ενός νεώτερου Αριστοφάνη και των φοβερών και τροµερών συµµαθητών του, µε κορυφαίο τον Νίκο Σκλαβενίτη, και του µεγάλου Μύστη της Θάλασσας Πάνου και των ∆ιαφωτιστών µου Ζαχαρή και Πανάγου.

7. Γεώργιος Βιζυηνός στο «Αµάρτηµα της µητρός µου».

Ψυχή µου, ψυχή µου, ανάστα, τι καθεύδεις; Η ψυχή µου είναι ανάλαφρη σαν το πουλί που έχει χτίσει τη φωλιά του στον ουρανό. Ταπεινός αφηγητής.

8. Ποιον θεωρείτε καλύτερο ηθοποιό όλων των εποχών;

∆εν µπορώ να απαντήσω σ’ αυτό το ερώτηµα, γιατί σίγουρα κάποιον θα αδικήσω. Είναι σαν να µε ρωτάτε ποιος είναι ο µεγαλύτερος ζωγράφος ή συγγραφέας ή συνθέτης – βέβαια δεν είναι το ίδιο. Ο Γιαν ΜακΚέλεν έχει κάτι το θεϊκό.

9. Ηθοποιός σηµαίνει…

Κατά τη γνώµη µου, σηµαίνει µεταφορέας. ∆εν ποιεί ήθος, µεταφέρει ήθος αν υπάρχει. Και τι γίνεται στην περίπτωση που ο ηθοποιός δεν έχει ήθος; Πώς πρέπει να ονοµάζεται; Ας περιοριστούµε λοιπόν στη λέξη ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ως άλλοθι.

10. Η θέση του έλληνα ηθοποιού στη σηµερινή κοινωνία;

Το θέµα εδώ είναι ταξικό. Αν δεν ανήκεις στην παντοδύναµη ολιγαρχία του θεάτρου, δεν έχεις θέση ακόµα και στο λεγόµενο «Εθνικό Θέατρο», που µάλλον πρέπει να ονοµαστεί «Οικογενειακό Θέατρο». Οι πραγµατικοί καλλιτέχνες είναι αυτοί που δεν είναι σίγουροι πού ρισκάρουν. Πάντως οι δυνάστες των ηθοποιών είναι οι ίδιοι οι ηθοποιοί.

11. Τηλεόραση και θέατρο;

Η τηλεόραση και το θέατρο βαδίζουν χέρι χέρι. Στο θέατρο αλλά και στην τηλεόραση γίνονται προσπάθειες για την πνευµατική ανύψωση του λαού που τόσο διψά για µόρφωση και καλλιέργεια.

12. Πώς βλέπετε το ελληνικό θέατρο;

Αµφίβολο, σπασµωδικό, µπάσταρδο. Παρ’ όλα αυτά, ελπιδοφόρο.

13. Το νόηµα της ζωής;

Το νόηµα της έννοιας «ζωή» ή το νόηµα του νοήµατος της έννοιας «ζωή», δεν καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε. Εν πάση περιπτώσει, η ζωή δεν µας δίνεται για να την απολαύσουµε αλλά για να την αντέξουµε και να ξεµπερδέψουµε µαζί της.

14. Ο αγαπηµένος σας ρόλος;

Ο Σπούνερ από τη «Νεκρή ζώνη» του Πίντερ. Είχα την ευτυχία να µε δει στην παράσταση.

15. Η µουσική στη ζωή σας;

Μια κυβέρνηση στο χάος του νου µου. Μια τακτοποίηση των νευρώνων.

16. Σας τροµάζει ο θάνατος;

Η απώλεια των φίλων είναι πιο τροµακτική από την ιδέα του θανάτου.

17. Πώς βλέπετε το ελληνικό σινεµά;

Οψιφανές και οψιγενές κίνηµα των δήθεν πρωτοπόρων κινηµατογραφιστών.

18. Ηθοποιός και τηλεόραση;

Αγάπης αγώνας άγονος. Σχέση συνοικεσίου µε προξενητές και προκαταβολή προίκας. Ενίοτε η πίκρα είναι µεγαλύτερη της προίκας.

19. Το στίγµα του σηµερινού ελληνικού πολιτισµού;

Ο ελληνικός πολιτισµός, ο πιο πλούσιος της ανθρωπότητας, αµύνεται ενάντια στη χυδαιότητα και την αισθητική παραµόρφωση και χαράζει την πορεία του στον χάρτη του µέλλοντος µε την οµορφιά και την εξυπνάδα των ανθρώπων που αµύνονται ενάντια στην υποδούλωση και το ξεπούληµα.

20. Λευκάδα, η γενέτειρά σας;

Ω χώµα µου, που αγνάντια σου ο ολόαγνος πόθος µου αχτιδοβολάει σαν αρραβώνας νέος στον ήλιο. Η συνείδηση της γής μου.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΗΛΙΑ ΛΟΓΟΘΕΤΗ:

Γεννήθηκε στις 15 Απριλίου 1939 και μεγάλωσε στη Λευκάδα.

Δεν σκεφτόταν να ακολουθήσει την υποκριτική, καθώς ελκυόταν περισσότερο από την όπερασαν είδος. Σπούδασε και πήρε πτυχίο από το τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Παντείου.

Με το θέατρο ήρθε σε επαφή μέσω του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, απ' όπου αποφοίτησε το 1967 και πήρε μέρος σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1970, στο έργο "Βαβυλωνία".

Έγινε γνωστός κυρίως σε κωμικούς ρόλους από συμμετοχές στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Το 2000 δέχτηκε τα θετικά σχόλια του Χάρολντ Πίντερ για την ερμηνεία του στο θεατρικό έργο «Νεκρή Ζώνη»

Έχει συνεργαστεί με τους θιάσους Γιάννη Φέρτη-Ξένιας Καλογεροπούλου, Κάκιας Αναλυτή-Κώστα Ρηγόπουλου, Νίκου Ξανθόπουλου, Θανάση Βέγγου, Άγγελου Αντωνόπουλου-Μιράντας Κουνελάκη, με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου κ.ά.

Συμμετείχε σε πολλά θεατρικά έργα στην τηλεόραση στο γνωστό «Θέατρο της Δευτέρας»(ΕΡΤ1). Έχει λάβει μέρος, επίσης, σε μουσικές παραστάσεις, όπως το αφιέρωμα στον Μιχάλη Σουγιούλ.

Σύζυγός του είναι η Μαρία Ζαχαρή και γιος του ο Αλέξανδρος Λογοθέτης, και οι δύο ηθοποιοί.

Συμμετοχές

Κινηματογράφος

Οι Ιππείς της Πύλου (2010) Ο Φωτογράφος των Τρικάλων (2005) Λόγια μιας Ταινίας (2003) Η Φούσκα (2001) Μια Μέρα τη Νύχτα (2001) Το μόνον της Ζωής του Ταξείδιον (2001) Το αίνιγμα (1998)Ανέστης / Παύλος Σαπουνόπετρα το Χρήμα στο Λαιμό σας (1996) Ελεύθερη Κατάδυση (1995) Ο Τσαλαπετεινός του Wyoming (1995) Terra Incognita (1994) Ελευθερη κατάδυση (1994)Γιώργος Ύποπτος Πολίτης (1994) Γυναίκες Δηλητήριο (1993) Το μετέωρο βήμα του πελαργου (1991) Βιοτεχνία Ονείρων (1990) Ο Αυτάκιας (1988) Τοπίο στην ομίχλη (1988) Made in Greece (1987) Τα Παιδιά της Χελιδόνας (1987) Γέλιο με Δόσεις (1986) Εθελουσία Έξοδος (1986) Ο Γιάννης που έγινε Τζώνης (1986)

Μια Γυναικάρα στα Μπουζούκια (1985) Μπορούμε και κάτω από τα Θρανία (1985)Κίτσος Ροκάκιας την Ημέρα το Βράδυ Καμαριέρα (1984) Δάσκαλε τι δίδασκες; (1983)διευθυντής βρεφοκομείου Δώστε την Τσόντα στον Λαό (1983) Ζητείται Δράκος (1983) Μια Παπαδιά στα Μπουζούκια (1983) Άρπα Colla (1982) Ο Ρεπόρτερ (1982) Γκαρσονιέρα για Δέκα (1981) ανθυπαστυνόμος Ο Σεξοκυνηγός (1981) Το Αίμα των Αγαλμάτων (1981) Θανάση Σφίξε κι άλλο το Ζωνάρι (1980) Θόδωρος Ξεζουμίδης Περιπλάνηση (1979) Ο Θανάσης στη Χώρα της Σφαλιάρας (1976) Μεταμορφώσεις (1975) Εσμέ η Τουρκοπούλα (1974) Θα μπορούσαμε να κάνουμε κάτι εμείς (1972) Παπαφλέσσας (1971) Βαβυλωνία (1970)... Νιόνιος Φάντες

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ:

Καρυωτάκης (2009) Αμόρε μίο (2008) Γάμος με τα όλα του : Ομφάλιος λώρος (2006) Θησαυρός της Αγγελίνας (2005) Βοήθεια γειτόνοι (2004) Καλά να πάθεις (2003) Λευκός οίκος (2003) Σχεδόν ποτέ (2003) Μυστικές διαδρομές (2001) Φωνή (2000) Υπεράνω όλων η πατρίς (1998) Ιός του πατέρα (1996) Ο Πρίγκιπας (1995) Σαν παραμύθι (1995) Ψάθινα καπέλα (1995) Σερσέ λα φαμ (1994) Το γελοίον του πράγματος (1994) Βαμμένα κόκκινα μαλλιά (1992) Κίτρινος φάκελος (1990) Πλεκτάνη (1990)

Δίκη του μεσημεριού (1989) Φιλαράκια (1987) Έξωση (1987) Η συμμορία της Μαίρης (1987) Χαίρε Τάσο Καρατάσο (1985) Μινόρε της αυγής (1983) Κομμωτήριο – Ιστορίες του σεσουάρ (1982) Ο ανθρωπάκος (1981) Κόντρα στον άνεμο (1980) Ημερολόγιο ενός θυρωρού (1979) Ένας ιππότης μεταξύ μας (1976) Το παλιό το κατοστάρι (1974) Χωρίς ανάσα (1973) Ένα υπέροχο ζευγάρι (1973) Ποινικό μητρώο της Αθήνας (1973) Βίβα Κατερίνα (1973) Μπολσόι Ιβάν και Μπιγκ Τζων (1972) Το σπίτι των ξένων (1972) Γραφείο συνοικεσίων (1971) Δόκτωρ Τικ (1971)

ΘΕΑΤΡΟ

Νεφέλες Όρνιθες Πλούτος Λυσιστράτη Το Καλοκαίρι Με το ίδιο μέτρο Οιδίπους Τύραννος Το τέλος του παιχνιδιού Ο Επιθεωρητής Σύστημα Φαμπρίτζι Ένας τέλειος τζέντλεμαν Οδός ευκαιρίας Ερωτόκριτος Βάτραχοι Εφτά χρόνια φαγούρα Η γυναίκα της χρονιάς Έγκλημα και τιμωρία

Ένας ασήμαντος πόνος Το νου σου στην Αμέλια Ξενοδοχείο ο Παράδεισος Νεκρή ζώνη Ο Επιστάτης Το Μάθημα Η Φαλακρή Τραγουδίστρια Τίτος Ανδρόνικος Οθέλλος Βικτόρ ή Τα παιδιά στην εξουσία Ξανθιά φράουλα Παράξενο αρσενικό Ρούμι, λεμόνι και λευκό κρασί Λες κι ήταν χτες (μουσική παράσταση) Μαγεμένος Ύφαλος (ψηφιακή παράσταση κινουμένων σχεδίων) Το αμάρτημα της μητρός μου.

 -------------------------------------------------------------------------------------

 ΥΓ:Aπολαύστε(μέχρι την Κυριακή των Βαιων) τον Ηλία Λογοθέτη σε μια μοναδικη ερμηνεία μαζι με τη σύζυγό του Μαρία Ζαχαρή στο ‘Αμάρτημα της μητρός μου ‘’του Γεωργίου Βιζυηνού Διαρκεια : 80 '

Σκηνοθ.:Ηλ. Λογοθέτης
Ερμηνεύουν: Ηλ. Λογοθέτης, Μ. Ζαχαρή, Δ. Καρδιτσιώτη. Σκην.: Μ. Ζαχαρή. Μουσ.: Μ. Γληνιαδάκης. Φωτ.: Κ. Μαραγκουδάκη.

Θεατρο ‘ΑΛΜΑ’:Ακομινάτου 15-17 & Αγ. Κωνσταντίνου,Μεταξουργείο
Τηλ : 2105220100
Πληροφορίες : Σάβ. (λαϊκή) 6 μ.μ., Κυρ. 7 μ.μ. Σάβ. 8.30 μ.μ.
Τιμη : € 16, λαϊκή- φοιτ.: € 12, μαθ.: € 10. Κρατήσεις: 2106510973, 6974967250

ΔΥΟ ΑΓΙΟΜΑΥΡΙΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

1.Προπολεμικά( αλλά και μεταπολεμικά) η συγκοινωνία Λευκαδας-Πειραιά γινόταν με πλοία, με ενδιάμεσους σταθμούς. Ο ''Γλάρος''΄, η ΄'Λουτσίντα'', το ''Πάτραι'' και η ΄Πύλαρος' ήταν ορισμένα απο τα πλοία που προσέγγιζαν την προβλήτα του λιμανιού ή αγκυροβολούσαν άροδο και η εξυπηρέτηση των επιβατών γινόταν με βάρκες. Εδώ έγινε στη δεκαετία του ' 50 (με το ΄Πάτραι΄') ενα δυστύχημα με ανατροπή βαρκας στο λιμάνι. Μεταξύ των επιβατών που έπεσαν στη θάλασσα ήταν και ο Σπύρος Φιλιππας-Πανάγος (ο αείμνηστος συγγραφέας και δημοσιογράφος με το εκρηκτικό χιούμορ). Ο κυρ Σπύρος λοιπόν (οπως τον φώναζαν) αφηγειται στο θρυλικό στέκι στου Μουτρούκαλη τηνπεριπέτεια που έζησε, μέσα στο καταχείμωνο, όταν με βαρκα προσπάθησε να επιβιβαστεί στο πλοίο (που ήταν αγκυροβολημένο στη μεση του λιμανιού) αλλά ενα ξαφνικό μπουρίνι την ανέτρεψε και έπεσαν όλοι μαζί με τα μπαγκάζια στη θάλασσα(σσ μάλιστα είχαμε και νεκρό). Ο κυρ Σπύρος με το ενα χέρι κρατούσε μια μικρή τσάντα - οπου μέσα είχε και τα ποιήματα του και πήγαινε στην Αθήνα για να τα εκδώσει. Έτσι για να μην πνιγεί με το ενα χέρι κρατούσε υπό μάλης την δερμάτινη τσάντα(που μάλιστα είχε δανειστεί) και με το άλλο κολυμπούσε απεγνωσμένα ώστε να πιαστεί απο ενα κουπί της βαρκας που επέπλεε. 

-''Αστραπές, βροντές, κύματα προσπαθώ να πιαστώ και να μην πνιγώ, κρατάω και την τσάντα και δος του '''', αφηγούνταν με παραστατικό τροπο ο κυρ Σπύρος την φοβερή εμπειρία του, βάζοντας για χάριν της αφήγησης και την υπερβολή. Και οπως ήταν εκφραστικός έκανε με τα χέρια του τις κινήσεις. 

- 'Κυρ Σπύρο η τσάντα τι είχε μέσα'', τον διέκοψε ο Φιλος (Θεόφιλος) ο Μπάλτσας(σσ ο πατέρας της διάσημης μετζοσοπράνο Αγνής);;; 

---Και δίνω μια απλωτή με το ενα χερι, συνέχισε ο κυρ Σπύρος, αστραπές, βροντές, χαμός. Λες και ήμουν χαμένος στον ωκεανό. Κολυμπούσα με το ενα χέρι και με το άλλο κρατούσα τη τσάντα. Παναγια Φανερωμένη βόηθα!!! 

- ''Κυρ Σπύρο η τσάντα τι είχε μέσα'', τον διέκοψε, πάλι, ο Φίλος ο Μπάλτσας. 

Τότε σηκώνεται εξαγριωμένος ο Πανάγος και με θυμό-αλλά και με υποτιμητικό ύφος- του λέει: 
--'' Όχι Μωρε π.... δεν σου λέω. ΅Εγώ πνίγομαι και εσύ με ρωτάς τι είχε μέσα 
η τσάντα''! 
-------------------------------------------------------------------------------------------------------

2. - Ο Αγγελος ήταν ένας φοβερός τύπος της παλιάς Λευκάδας. Παμφάγος και αχόρταγος. Λαίμαργος με όλη τη σημασία της λέξης. Σπούδαζε στην Αθήνα ώσπου μια μέρα έλαβε ένα τηλεγράφημα: "βρακατσάνοι γουρμάσανε". Και ο Αγγελος έφυγε για πάντα από την Αθήνα για να ικανοποιήσει τη λαιμαργία του τρώγοντας βρακατσάνους. Αλλά η φοβερή, αληθινή, ιστορία με τον Αγγελο είναι η παρακάτω που μας αφηγείται συχνά ο Ηλίας Λογοθέτης (Φρούφαλος). Ο Αγγελος, λοιπόν, για πολλούς μήνες έκανε μεγάλη οικονομία ώστε να προετοιμαστεί για το μεγάλο τραπέζι. Ένα μοναδικό τσιμπούσι. Αλλά δεν ήθελε με καμία δύναμη να τον πάρει χαμπάρι η μάνα του. Της είπε ότι έχει υποχρέωση σε κάποιους Πρεβεζάνους. Αγόρασε λοιπόν αυγοτάραχο, σαλάμια, γάμπαρες, μια μεγάλη γαλοπούλα, μια τεράστια συναγρίδα, ένα μικρό χοιρίδιο, σαλάτες, τυριά, γλυκά, κρασιά, ούζο και φρούτα. Όλα τα καλούδια. Και είχε ετοιμαστεί για ένα λουκούλλειο δείπνο. Η μεγάλη βραδιά έφθασε. Και ο Αγγελος λέει στη μάνα του: "Μάνα, θα έρθουν οι καλεσμένοι αλλά επειδή θ' αρχίσουν τ' αφσκόλογα πήγαινε για ύπνο". Πράγματι η μάνα του Αγγελου αποσύρθηκε στην κάμαρά της. Της έβαλε και το καδινάτσο για σιγουριά. Οι καλεσμένοι έφθασαν γύρω στις 10 το βράδυ. Ο Αγγελος κατέβηκε τη σκάλα για να τους υποδεχθεί. Καλώς τους. Καλησπέρα. Καλώς το Γιάννη, καλώς το Νίκο, καλώς το Χρίστο. Χαθήκαμε ρε παιδιά, είχα καιρό να σας δω. Και άρχισε να ανεβαίνει τη σκάλα με τρόπο σαν ν' ανέβαιναν και οι καλεσμένοι του. Μετά από λίγο άρχισε το τσιμπούσι. Ο Αγγελος ήταν μεγάλος μίμος. Και άρχισε τους διαλόγους: 

--- Παναγία μου τη ψαρούκλα είναι αυτή! 

--- Και το γουρουνόπουλο είναι φοβερό. 

--- Καλά Αγγελε, η γαλοπούλα σου είναι το κάτι άλλο. 

Και να το τσούγκρισμα των ποτηριών. Εβίβα, γεια σου, να 'σαι καλά Αγγελε, πάντα από τέτοια. Και τα ρέστα. Η ώρα περνούσε. Οι διάλογοι συνεχίζονταν μαζί και το φαγητό. Τα μαχαίρια και τα κουτάλια χτυπούσαν στα πιάτα. 

--- Εις υγείαν. 

--- Είναι όλα υπέροχα! 

-- Μπράβο Αγγελε, σου χρωστάμε και εμείς τραπέζι στην Πρέβεζα.... 
Η ώρα είχε φθάσει 5 το πρωί. Οι καλεσμένοι (εννοείται) έφυγαν. Και η μάνα του Αγγελου κατάφερε να διακρίνει από τη χαραμάδα της πόρτας το γιο της πεσμένο με τα μούτρα πάνω στο τραπέζι, σκασμένο απ' το φαΐ. Και σταυροκοπήθηκε. "Μπα το ξεπατωμένο", μονολόγησε. Ο Αγγελος κατάφερε το απίστευτο. Το μοναδικό. Έφαγε μόνος του όλα τα φαγητά. Μέχρι σκασμού. Είχε παραθέσει τραπέζι στον εαυτό του!!! 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ:ΝΙΚΟΣ ΚΑΤΩΠΟΔΗΣ(ΠΑΝΟΘΩΜΟΣ)

ΔΙΠΛΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Διπλό ΄κούρεμα` ερχεται στις συντάξεις λογω της κατάργησης των κοινωνικών πόρων στα ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης και στους φορείς πρόνοιας καθώς και με την εφαρμογη του νέου συστήματος υπολογισμού των επικουρικων συντάξεων. Συγκεκριμένα τις σοβαρότερες συνέπειες από την απώλεια των κοινωνικών τους πόρων (από 1.1.2015) θα έχουν οι ασφαλιστικοί φορείς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (ΤΑΠΙΤ), στο ΕΤΕΑΜ (επικουρικό ΙΚΑ), στο ΤΠΔΥ (πρόνοιας δημοσίων υπαλλήλων), στο ΤΕΑΔΥ, στο ΤΕΑΠΟΚΑ, στο ΝΑΤ, καθώς επίσης και στο Ταμείο των εργαζομένων στις ασφαλιστικές εταιρείες όπου απουσιάζει εργοδοτική εισφορά. Για παράδειγμα: το Ταμείο των Μηχανικών δεν θα εισπράττει το 1% επί πιστοποιήσεων παντός δημοσίου έργου. Το ποσοστό αυτό, σε συνδυασμό και με άλλους πόρους που εισπράττει το Ταμείο, είχε παραχωρηθεί έναντι της μη συμμετοχής του κρατικού προϋπολογισμού σε τριμερή χρηματοδότηση του Ταμείου. Με την «απόσπαση» του 1%, χωρίς την αντικατάστασή του από άλλη πηγή, θεωρείται βέβαιο ότι το ΤΣΜΕΔΕ χάνει τουλάχιστον 70 εκατ. ευρώ (350 εκατ. ευρώ ήταν το έσοδο τις εποχές της ανάπτυξης).Αυτομάτως η κάλυψη αυτής της «τρύπας» θα αναγκάσει το Ταμείο να μειώσει 8% τις συνταξιοδοτικές παροχές. Ανάλογες είναι ο επιπτώσεις από την κατάργηση των πόρων στα Ταμεία των γιατρών και των νομικών, ενώ το μεγάλο επικουρικό του ΙΚΑ ξεκινά με ελλείμματα που φτάνουν τα 100 εκατ. Συνολικά, η απόσπαση σχεδόν του 1/3 των κοινωνικών πόρων (οι υπόλοιποι θα επανεξεταστούν έως το τέλος του 2014) σε συνδυασμό με τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες, προκαλεί έλλειμμα που κυμαίνεται από 1 δισ. έως 1,7 δισ. Τονίζεται ότι στους φορείς επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας δεν θα καλυφθεί το οικονομικό κενό, που δημιουργεί η κατάργηση των κοινωνικών πόρων. Αυτό εκτιμάται πως ανοίγει το δρόμο για νέες παρεμβάσεις, κυρίως σε όσους φορείς είναι ήδη στο <κόκκινο>.Στην κυρία ασφάλιση καθώς προβλέπεται πως οι κοινωνικοί πόροι στον ΟΓΑ, στον ΟΑΕΕ και στο ειδικό κεφάλαιο αλληλεγγύης θα αποδίδονται από το δημόσιο.Ειδικοί στην κοινωνική ασφάλιση εκτιμούν πως η κατάργηση κοινωνικών πόρων θα επηρεάσει κυρίως το ΕΤΕΑ (απώλεια 100 εκατομμύρια), το μετοχικό ταμείο του δημοσίου (95 εκατομμύρια) και το ΕΤΑΑ (120 εκατομμύρια). Μικρότερες απώλειες θα έχουν μία σειρά ασφαλιστικών φορέων κυρίως επικουρικής ασφάλισης. Ειδικότερα καταργούνται εισφορές που καταβάλλονταν υπέρ των ασφαλιστικών οργανισμών από τρίτους που δεν συνδέονται με την ιδιότητα του ασφαλισμένου με τους ασφαλιστικούς φορείς, ενώ ένα μέρος των εισφορών αυτών θα διατίθεται υπέρ του Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης Γενεών (ΑΚΑΓΕ).Πρόκειται για το ποσοστό 4% επί των ετησίων συνολικών εσόδων από το ΦΠΑ και ποσοστό 12 % επί του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων υπέρ του ΟΓΑ.Συγκεκριμένα καταργούνται οι εισφορές, υπέρ του Ναυτικού Απομαχικού Ταμείου (ΝΑΤ), του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ), του Ταμείου Προνοίας Ιδιωτικού Τομέα (ΤΑΠΙΤ), του Οργανισμού Ασφάλισης Ελευθέρων Επαγγελματιών του Ταμείου Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων (ΤΠΔΥ), του Τομέα Πρόνοιας Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων, του Ταμείου Αλληλοβοηθείας Υπαλλήλων Εθνικού Τυπογραφείου (ΤΑΠΕΤ), και του Τομέα Πρόνοιας Προσωπικού ΟΛΘ.Εισφορές υπέρ του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης (ΕΤΕΑ-τ.ΕΤΕΑΜ) που είχαν θεσμοθετηθεί για επικουρικά ταμεία κλάδων που εντάχθηκαν στο ενιαίο Ταμείο, όπως , του τ. ΕΤΕΑΜ- ΤΕΑΕΥΕΕΟ, του τ. ΤΕΑΔΥ, του τ. ΤΑΠΕΑΠΙ του τ. Ταμείου Αρωγής Υπαλλήλων Υπουργείου Εμπορίου -ΤΕΑΔΥ, τ. ΤΕΑΠΕΥΔΑΠ του τ. ΤΕΑΧ, του τ. ΤΕΑΠΟΚΑ του τ. ΤΑΔΚΥ του ΤΣΑΥ, του ΤΣΜΕΔΕ και του τ. ΤΕΑΠΕΡΤΤ. Ακόμη εισφορές υπέρ του Τομέα Πρόνοιας Προσωπικού Εταιρειών Τσιμέντων του ΤΑΠΙΤ, του Τομέα Πρόνοιας Ορθόδοξου Εφημεριακού Κλήρου Ελλάδος (ΤΠΟΕΚΕ) του ΤΠΔΥ, του Τομέα Πρόνοιας Προσωπικού Εμπορικών, Επαγγελματικών, Βιοτεχνικών Επιμελητηρίων του Κράτους (ΕΒΕΒΕΚ) του ΤΠΔΥ1 του Τομέα Πρόνοιας Προσωπικού Ιπποδρομιών του ΤΑΠΙΤ του τέως Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης Προσωπικού Εταιρειών Πετρελαιοειδών (ΤΕΑΠΕΠ) και του Αυτόνομου Οικοδομικού Συνεταιρισμού Αξιωματικών (ΑΟΟΑ), και του Ταμείου Επαγγελματικής Ασφάλισης Επικούρισης Ασφαλιστών και Προσωπικού Ασφαλιστικών Επιχειρήσεων (ΤΕΑ-ΕΑΠΑΕ). Επίσης νέος γύρος αλλαγών έρχεται σε επικουρικές συντάξεις, εφάπαξ και μερίσματα, όπου το ύψος των παροχών θα εξαρτάται από την οικονομική κατάσταση του ταμείου. Οι αλλαγές ξεκινούν από το επικουρικό των μισθωτών (όπου η διαδικασία επισπεύδεται κατά ένα εξάμηνο) , ενώ από 1η Ιανουαρίου 2015 επεκτείνεται σε όλους τους φορείς επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας. Ουσιαστικά σε όσα ταμεία έχουν ελλείμματα-με βάση και όσα προβλέπονται στο νόμο 4052/2012-θα εφαρμόζεται η <ρήτρα μηδενικού ελλείμματος> και θα περικόπτονται αυτομάτως οι παροχές (δηλαδή επικουρικές συντάξεις, μερίσματα και εφάπαξ). Για τον υπολογισμό των επικουρικών συντάξεων θα εφαρμοστεί ένα μεικτό σύστημα ανάλογα με την ημερομηνία <εξόδου>, ενώ <ατομικές μερίδες> συγκροτούνται σε φορείς επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας. Το χρονοδιάγραμμα των αλλαγών–όπως καταγράφεται στο νομοσχέδιο- έχει ως εξής: - Από 1η Ιουλίου 2014 αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού και αναπροσαρμογής των συντάξεων στο ΕΤΕΑ (επικουρικό των μισθωτών). Αυτό πρακτικά σημαίνει πως θα λαμβάνεται υπόψη ο συντελεστής βιωσιμότητας των ταμείων, με βάση τον οποία θα αναπροσαρμόζονται και οι παροχές. Δηλαδή στα ελλειματικά ταμεία θα περικόπτονται οι συντάξεις - Από 1η Ιουλίου 2014 θα εφαρμοστεί ένα <μεικτό> σύστημα για τον υπολογισμό των συντάξεων στο ΕΤΕΑ. Το τμήμα της σύνταξης που αντιστοιχεί στο χρόνο ασφάλισης μέχρι 30 Ιουνίου 2014 υπολογίζεται με το <παλαιό σύστημα>. Το τμήμα της σύνταξης που αντιστοιχεί στο χρόνο ασφάλισης μετά την 1η Ιουλίου 2014 με το <νέο σύστημα>. Συγκεκριμένα θα υπάρχει διανεμητικό σύστημα προκαθορισμένων εισφορών με νοητή κεφαλαιοποίηση -- Από 1η Ιανουαρίου 2014 δημιουργούνται <ατομικές μερίδες> για τους ασφαλισμένους. - Τα μετοχικά ταμεία πολιτικών υπαλλήλων και των σωμάτων ασφαλείας (στρατού, αεροπορίας και ναυτικού) υποβάλλουν υποχρεωτικά κάθε έτος μελέτη. Με βάση αυτή τη μελέτη θα καθορίζονται και οι παροχές (δηλαδή αν υπάρχουν ελλείμματα θα περικόπτονται). - Από 1η Ιανουαρίου 2015 όλα οι φορείς επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας του υπουργείου Εργασίας, οι αντίστοιχοι τομείς των σωμάτων ασφαλείας (ΤΕΑΠΑΣΑ) λειτουργούν με βάση το <μοντέλο> που ήδη αναφέρθηκε για το ΕΤΕΑ.

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΨΑΡΟΤΑΒΕΡΝΕΣ ΣΕ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΛΕΥΚΑΔΑ

 

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ(Λυγιά Λευκάδας)

Ως γευσιγνώστης ( δημοσιογράφος για 30 χρόνια στα ‘ΝΕΑ’) αλλα και ως γιός ψαρά, επιτρέψτε μου να εχω αποψη για την ποιότητα του φαγητού στις ψαροταβέρνες.Και οχι μονο για το φαγητό αλλα και για το σέρβις ,τον κατάλογο, την τοποθεσία κα.Και μιλάμε για ψαροταβέρνες που δεν χρειάζεται να πάρεις…καταναλωτικό δάνειο για να φας .Στην Αθήνα η γευστική μου ‘περιπλάνηση’ ηταν(και είναι) μεγάλη.Το ιδιο και στη Λευκάδα.Και το συμπέρασμα ειναι οτι, για οσους ξέρουν να τρώνε ,οι καλύτερες ψαροταβέρνες ειναι δύο.Ο ‘ΚΟΛΛΙΑΣ’ στην Αθήνα και ο ‘ΓΙΑΝΝΗΣ’ στη Λευκάδα.

1.‘’ΚΟΛΛΙΑΣ’’(Αθήνα):Όσοι την επισκέφθηκαν εντυπωσιάστηκαν. Και σίγουρα ξαναπάνε. Η γνωστή ψαροταβέρνα 'ΚΟΛΛΙΑΣ''στη λεωφ. Συγγρού στην Αθήνα(Λεωφ. Συγγρού 303-τηλ. 2109408620-κλειστα Κυριακή βράδυ),-http://www.kollias.gr/- πολύ σύντομα εξελίχθηκε σε μια απο τις κορυφαίες στο είδος της. Και δεν άργησε να γίνει μάλιστα και λευκαδίτικο στέκι αφου τα θαλασσινά που προσφέρει δεν υπάρχουν στη Λευκάδα. Εκτός απο τα ολόφρεσκα ψάρια(απο λαβράκι πελαγίσιο μεχρι ροφούς) προσφέρονται χέλια, γουβιούς, φούσκες, πίνες, αχινοσαλάτα, όλα των ειδών τα όστρακα(κυδώνια, χτένια, πετροσωλήνες, στρείδια κλπ), καλαμάρια φρέσκα( ολων των μεγεθών), καβουροδαγκάνες, μακαρονάδες με αστακό ή γαρίδες ή με αχινό, τριων ειδών ψωμιά δικής του παραγωγής, 35 είδη τσίπουρου και ούζου απο όλη την Ελλάδα(εχει ακόμη και το δικό μας 'Ιόνιο' της ποτοποιίας Φραγκούλη), μεγάλη κάβα κρασιών, αλμυρά, διάφορες σαλάτες και για το τέλος μια μεγάλη ποικιλία γλυκών και φρούτων. Ο Τάσος Κόλλιας - λάτρης της Λευκάδας και ιδιαίτερα συμπαθής-κατόρθωσε να δημιουργήσει ενα μαγαζί με φινέτσα και κουλτούρα, με χαμηλές τιμές και άψογη ποιότητα και σέρβις. Γνωστός χρόνια τώρα από την ομώνυμη ταβέρνα του στον Πειραιά(Ταμπούρια) το νεο στέκι του καθημερινά(μεσημέρι-βραδυ) ειναι γεμάτο απο όσους ξέρουν απο ψάρι. Και επιτρέψτε μου ως γιός ψαρά, να έχω άποψη: Σίγουρα τέτοια ταβέρνα δεν υπάρχει στην Ελλάδα.

Για να μάθουν περισσότερα οι αναγνώστες για τον 'Κόλλια' παραθέτω μια συνέντευξη που έκανα μαζί του στα 'ΝΕΑ' στις 19/1/2011, στη στήλη 20 ερωτήσεις, με τίτλο: ''Στη ζωή και στη µαγειρική τα απλά πράγµατα είναι τα καλύτερα ''. Ακολουθεί το κείμενο της συνέντευξης:
«Γεύσεις θαλασσινές - άρωµα από παρελθόν» είναι το µότο του Τάσου Κόλλια, του αποκαλούµενου «καθηγητή του ψαριού», µε το γνωστό οµώνυµο εστιατόριο στη Λεωφ. Συγγρού στην Αθήνα. Ο Τ. Κόλλιας χαρακτηρίζει από ενδιαφέρουσες µέχρι ενοχλητικές τις εκποµπές της μαγειρικής. Θεωρεί τη σχέση του µε τη µαγειρική ως τον έρωτα ενός πρωτάρη και πιστεύει ότι οι Ελληνες είναι ακόµη δεµένοι µε τα φαγητά και τα αγαθά της ιδιαίτερης πατρίδας τους.

1: Οι εκποµπές κουζίνας στην τηλεόραση;

Aπό ενδιαφέρουσες µέχρι ενοχλητικές.

2: Η σχέση µε τη µαγειρική;

Ο έρωτας ενός πρωτάρη.

3: Ο έρωτας περνάει από το στοµάχι;

Eίναι ο τίτλος του βιβλίου µου που σύντοµα θα εκδοθεί. Δεν µπορεί κάποιος να σκεφτεί καλά, να αγαπήσει καλά, να κοιµηθεί καλά, αν δεν έχει φάει καλά, είχεπει η Virginia Woolf (βρετανίδα συγγραφέας).

4: Η καλύτερη γεύση της θάλασσας;

Η αλµύρα της. Η θάλασσα προσφέρει αµέτρητες και µοναδικές γεύσεις. Και προπαντός υγιεινές. Γι’ αυτό και τις αγαπάνε όσοι ξέρουν να αναγνωρίζουν το καλό φαγητό.

5: Ποιο είναι το αγαπηµένο σας φαγητό;

Εχω καταναλώσειαµέτρητα ψάρια και θαλασσινά χωρίς σταµατηµό, το ένα καλύτερο από το άλλο. Μοναδική είναι η αχινοσαλάτα. Προσωπικά λατρεύω και τον µπακαλιάρο µπιάνκο που µαγειρεύουν στη Λευκάδα.

6: Μήπως είναι προκλητική η υψηλή γαστρονοµία σε εποχή κρίσης;

Τα απλά πράγµατα είναι και τα καλύτερα στη ζωή, ακόµα και στη µαγειρική.

7: Ελληνες και γαστρονοµική κουλτούρα;

Οι Ελληνες είναι ακόµη δεµένοι µε τα φαγητά και τα αγαθά της ιδιαίτερης πατρίδας τους. Ολη η χώρα έχει καταπληκτικές γεύσεις και κυρίως παραδοσιακές.

8 Μαγειρική και µνήµες;

Οι µυρωδιές τουφαγητού των παιδικών µας χρόνων. Το κυριακάτικο µεσηµεριανό τραπέζι, µε την κατσαρόλα να «χοροπηδάει» από ευχαρίστηση που ολοκλήρωσε το έργο της. Η ηδονή του ουρανίσκου είναι µοναδική.

9 Τα αφροδισιακά θαλασσινά;

Ολα όσα περιέχονται στον κατάλογο του εστιατορίου «Κόλλιας». Ποιότητα και φαντασία.

10: Γιατί «Κόλλιας» σε µια εποχή κρίσης;

Εφαρµογή των τριών «Τ» του Οδυσσέα Ελύτη: Τόλµη - Ταλέντο - Τύχη. Είµαστε αληθινοί και όχι «δήθεν». Σεβόµαστε τον πελάτη και τις απαιτήσεις του, κάτι που αυτή την εποχή είναι πολύ σηµαντικό

11: Το σλόγκαν σας είναι «Είµαστε Ελλάδα- είµαστε ρέµβη -συνδυάζουµε ποιότητα και χαµηλές τιµές». Εχει απήχηση στους πελάτες;

Στο όνοµα του ελεύθερου ανταγωνισµού στα κελεύσµατα της ελεύθερης αγοράς, οι συνδυασµοί καλής ποιότητας µε προσιτές τιµές προδιαγράφουν την επιτυχία µιας επιχείρησης.

12: Τι θα συµβουλεύατε κάποιον που θέλει να ακολουθήσει το επάγγελµά σας;

Το µυστικό της επιτυχίας είναι η αγάπη για το µαγείρεµα και να γνωρίζεις κάτι που κανένας άλλος δεν γνωρίζει.

13: Η µαγειρική υστερία των τελευταίων χρόνων έχει ευνοήσει ή όχι τους χώρους εστίασης;

Η σύγχυση τηλεόρασης και πραγµατικότητας, οι περίπλοκες συνταγές, τα αναµασήµατα συνταγών, τάχα παραδοσιακών, µαµάδων και γιαγιάδων βοηθούν στο να βγούµε έξω για φαγητό κάνοντας κρίσεις και συγκρίσεις.

14: Οι Ελληνες ξέρουν να τρώνε ή απλώς επιδεικνύονται;

Ο Ελληνας είναι ο τίτλος του βιβλίου του Η. Μαµαλάκη – «Μην πληρώσετε… είναι όλα δικά µου».

15: Ενα πιάτο που έχετε δοκιµάσει και σας έµεινε αξέχαστο;

Τα τηγανητά µπαρµπούνια σε ελαιόλαδο της µανούλας µου.

16: Τι έχει αλλάξει στον χώρο του φαγητού από τότε που ξεκινήσατε;

Εχουµε γίνει όλοι κριτές και γευσιγνώστες. Και όχι µόνο. Εχω δει πινακίδα ψαροταβέρνας µε σπεσιαλιτέ γουρουνόπουλο στη σούβλα!

17: Τι ζητάνε οι πελάτες σας;

Στο φαγητό τους να µην αφαιρεθεί η διάσταση της απόλαυσης.

18: Ο τρόπος που µαγειρεύουµε δείχνει τον χαρακτήρα µας;

Οπωσδήποτε δείχνει τον χαρακτήρα µας, βλέπουµε πως ένας τσιγκούνηςβάζει λίγο φαγητό στο πιάτο του και τρώει σφιχτά, ενώ ο κουβαρντάς γεµίζει τις πιατέλες.

19: Η εκπαίδευση της γεύσης συνδέεται µε την εκπαίδευση του πνεύµατος;

Η εκπαίδευση της γεύσης και του πνεύµατος, όταν πάνε µαζί, βγάζουν συνταγές που λένε ιστορίες.

20: Ποιο πιστεύετε ότι είναι το µέλλον της γαστρονοµίας;

Θα µάθουµε όλοι να τρώµε σωστά και κυρίως οι νέοι.

2.’’ΓΙΑΝΝΗΣ’’(ΛΥΓΙΑ ΛΕΥΚΑΔΑΣ)΅: Η φημισμένη ψαροταβέρνα του 'Γιάννη'(τηλ.2645071619) στο γραφικό ψαροχωρι της Λυγιάς Λευκάδας, ικανοποιεί τις απαιτήσεις ολων. Βρισκεται διπλα στη θάλασσα και πολλοι λένε οτι ''οποιος δεν πήγε στον Γιαννη δεν γνώρισε τη Λευκάδα''. Και δεν ειναι υπερβολή αν ληφθεί υποψην οτι δεν υπαρχει ντοπιος ή ξένος τουριστικός οδηγός που να μην εχει τον 'Γιαννη'' στις προτάσεις του. Ψάρια, καλαμάρια και γενικά ολα τα θαλασσινά φρέσκα και σε λογικές τιμές. Κι οχι μονο. Η ταβερνα προσφέρει σπιτικες πατάτες, μοναδικα κρεατά και μαγειρευτα (σε πλούσιες μερίδες)ενω στο τέλος προσφερονται γλυκά ταψιου με το καλυτερο γαλακτομπούρικο. Ζητηστε απο τον Γιαννη(Λογοθέτη)να σας φτιάξει κοκορα αλανιάρη μακαρονάδα με χοντρό μακαρόνι.Ιδαιτερα ελκκυστική ειναι η φέτα του την οποία προμηθευεται(μαζι με τα κρέατα) απο την γειτονική Αιτωλοακαρνανία.

  ΚΟΛΛΙΑΣ(ΑΘΗΝΑ)

ΣΤΙΧΟΙ:ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗ:ΜΑΝΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙ:ΝΕΑ ΧΟΡΩΔΙΑ ΛΕΥΚΑΔΑΣ