ΤΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΕΥΚΑΔΙΟ ΧΕΡΝ

Ηταν  η δεκαετία του 1980 οταν  με επιστολές και άρθρα μου, τοσο στον Αθηναϊκο οσο και  στον τοπικό τύπο, επεσήμανα οτι η Λευκάδα πρέπει να εκμεταλλευτεί  τη σχέση της με τον Λευκάδιο Χερν  στον τουριστικό τομέα.Ηταν τότε που ελάχιστοι γνώριζαν τον Λευκάδιο Χερν και την ιστορία του και μάλιστα  με δυσπιστία ακουγαν ότι είναι ο εθνικος ποιητής της Ιαπωνίας.Θυμάμαι στις αρχες του 1980 όταν ειχα πρωτογράψει στα ‘ΝΕΑ’ για τον Λευκάδιο Χέρν ειχαν εντυπωσιαστεί συνάδελφοι και αναγνώστες που ενας Ελληνας είναι ο Εθνικος ποιητής της Ιαπωνίας. 

Τα χρόνια πέρασαν, ολοι ανακάλυψαν τον Λευκάδιο Χέρν, εκδηλώσεις, ντοκυμαντέρ, βιβλία, αφιερώματα. Στην πόλη Yaizu (Shizuoka) εγκαινιάστηκε μουσείο προς τιμήν του Λευκάδιου Χερν στις 27 Ιουνίου 2007, ημέρα των γενεθλίων του συγγραφέα. Η Λευκάδα αδελφοποιήθηκε με την Σιντζούκου ( μία από τις 23 διοικητικές περιφέρειες του Τόκυο) οπου οι Ιάπωνες λατρεύουν τον Λευκάδιο Χερν. Στη πόλη της Λευκάδας υπάρχει το σπίτι οπου γεννήθηκε ο ποιητής, εχει δοθεί το όνομα του σε δρόμο ενω υπάρχει και αγαλμα του στο πάρκο των ποιητών,στην πόλη της Λευκάδας.

Και σημερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια τεράστια πρόκληση για τη μικρη Λευκάδα.Με το μουσείο που γινεται και με το διεθνες συμπόσιο για τον Λευκάδιο Χέρν τον ερχόμενο Ιούλιο στο νησί   αλλα και με τη μεγάλη δημοσιότητα που δινεται στο ολο θέμα, ανοιγει ένα τεράστιο παράθυρο για να προσελκύσει η Λευκάδα τουρισμό από την Ιαπωνία.Και όχι μόνο.Το νέο μουσείο θα αποτελέσει μια πρωτης τάξης πολιτιστική επένδυση για το νησί.Αρκει η νεα δημοτική αρχή να λειτουργήσει με ανοικτό μυαλό.Με  ανοικτό πνευμα.

Λευκάδιος Χερν-Γιακούμο Κοϊζούμι, λοιπον. Ο Έλληνας από την Λευκάδα που ταξίδεψε μακριά και έγινε ένας εκ των εθνικών ποιητών της Ιαπωνίας. «Βλέπω τα παλιωμένα σκαριά που φτάνουν από τα απόμακρα τροπικά λιμάνια κι ανεβαίνω μυστικά στις κουπαστές τους. Όταν ξεδιπλώνουν τις κατάλευκες φτερούγες τους για να πετάξουν μακριά από δώ, στο Νότο, η ψυχή μου -αυτή η ψυχή που έχω- τα ακολουθεί με τη σκέψη της. Κάποια μέρα θα κρυφτώ στον ίσκιο ενός πανιού, στην κουλούρα ενός σχοινιού και θα σαλπάρω για πάντα μαζί τους». Αυτές οι γραμμές είναι από το χέρι ενός εκ των εθνικών ποιητών της Ιαπωνίας, του Λευκάδιου Χερν στον οποίο είναι αφιερωμένο το σύντομο αυτό σημείωμα. Ο Λευκάδιος Χερν γεννήθηκε στις 27 Ιουνίου 1850 στην Λευκάδα. Ήταν ο δευτερότοκος γιός του ιρλανδού στρατιωτικού χειρουργού του Βρετανικού Σώματος Επτανήσων, Κάρολου Χερν και της Ρόζας Κασιμάτη από τα Κύθηρα. Πριν από την γέννηση του Λευκάδιου, ο πατέρας του πήρε μετάθεση για τις Δυτικές Ινδίες, ενώ δύο χρόνια αργότερα η Ρόζα και ο μικρός της γιός έφυγαν για το Δουβλίνο, προκειμένου να μείνουν με την οικογένεια του πατέρα του. Όμως η οικογένεια του Κάρολου Χερν δεν δέχθηκε καλά,-παρά τις φαινομενικές αβρότητες,- την Ρόζα και τον Λευκάδιο, εκτός από μια θεία του Κάρολου την Σάρα Μπρενάν, στο σπίτι της οποίας έμειναν λίγο καιρό μετά την άφιξή τους στο Δουβλίνο. Ο Κάρολος Χερν επέστρεψε από τις Δυτικές Ινδίες, όμως ο έρωτάς του για την γυναίκα του είχε αρχίσει να σβήνει, ενώ η Ρόζα άρχισε να υποφέρει από νευρικές κρίσεις. Ο Κάρολος Χερν έστειλε την γυναίκα του πίσω στην Λευκάδα, έγκυο στο τρίτο τους παιδί, το πρώτο είχε πεθάνει πριν την γέννηση του Λευκάδιου, και εκμεταλλευόμενος ορισμένες γραφειοκρατικές ατέλειες των εγγράφων του γάμου του, πέτυχε να τον κηρύξουν οι αρχές ως ουδέποτε τελεσθέντα. Ο Κάρολος Χερν πήρε πίσω τα παιδιά του, χωρίζοντάς τα από την μητέρα τους, η οποία εν των μεταξύ ξαναπαντρεύτηκε και έκανε άλλα τέσσερα παιδιά. Πέθανε στο Ψυχιατρείο της Κέρκυρας, χωρίς ποτέ να πάει ξανά στην Ιρλανδία να δει τα παιδιά της. Σε ηλικία πέντε ετών, λοιπόν, ο Λευκάδιος Χερν βρέθηκε οριστικά μόνος στην Ιρλανδία με την θεία του πατέρα του να αναλαμβάνει την διαπαίδαγωγησή του και έχοντας στο νού της να τον κάνει κατ' αρχήν ένα καλό καθολικό και αργότερα κληρονόμο της περιουσίας της. Ήταν η πρώτη μεγάλη τραγωδία της ζωής του. Μεγαλώνοντας σε ένα καταθλιπτικό περιβάλλον ο μικρός Λευκάδιος, που κανείς δεν αποκαλούσε με το όνομά του, αλλά όλοι τον φώναζαν "Το Παιδί" θα αναπτύξει ένα υπερβολικό φόβο για τα φαντάσματα και τα στοιχειά. Η θεία του αποφάσισε να καταπολεμήσει αυτούς τους φόβους, κλειδώνοντάς τον τις νύχτες στο κατασκότεινο δωμάτιό του. Οι φόβοι του παιδιού μεγάλωναν όταν πήγαιναν στην εκκλησία. Μόνη ανάπαυλα σε αυτή την καταθλιπτική ζωή ήταν οι διακοπές στη Νότια Ιρλανδία, όπου έμαθε να κολυμπάει, αγάπησε την θάλασσα και άκουσε παλιές ιστορίες και θρύλους από τους ψαράδες της περιοχής. Όταν ο Λευκάδιος έφθασε σε σχολική ηλικία, η θεία του προσέλαβε κάποιον για να του διδάξει τα καθολικά δόγματα, και στοιχεία γραφής, ανάγνωσης και αριθμητικής. Έμαθε πολύ γρήγορα να διαβάζει και να γράφει καλά και η μεγάλη βιβλιοθήκη του σπιτιού -που δεν το ένιωσε ποτέ δικό του -έγινε το καταφύγιο του. Εκεί, στην βιβλιοθήκη, μια μέρα έπεσε πάνω σε ένα περίεργο βιβλίο γεμάτο χαρούμενους ημίγυμνους θεούς και θεές, ημίθεους και ήρωες. 'Ήταν ένα βιβλίο για την αρχαία ελληνική μυθολογία. Αυτές οι φιγούρες που τις αποκαλούσαν διαβολικές, γεννούσαν μέσα στην ψυχή του εννιάχρονου παιδιού ευχαρίστηση. "Εισήλθα τότε στη δική μου Αναγέννηση" είπε χρόνια αργότερα ο ίδιος. Τα βάσανά του ωστόσο δεν είχαν τελειωμό, καθώς μια μέρα το βιβλίο εξαφανίστηκε από την βιβλιοθήκη και όταν το ανακάλυψε ξανά, όλες οι εικόνες έλειπαν, ή είχαν κοπεί με ψαλίδι τα "ανήθικα" μέρη τους. Ήταν όμως αργά, το παιδί είχε ξεφύγει από τον καταθλιπτικό κόσμο της κυρίας Μπρέναν, πράγμα που αντελήφθη και η ίδια. Η γηραιά κυρία ανέθεσε την διαχείριση της περιουσίας της σε ένα μακρινό συγγενή του άνδρα της, τον Χένρυ Χερν Μολυνέ ο οποίος μεταξύ άλλων την συμβούλευσε να στείλει τον Λευκάδιο στο γαλλικό Κολλέγιο του Υβενό κοντά στην Ρουέν. Σε αυτήν τη μικρή ιερατική σχολή, ο Λευκάδιος ένιωσε ακόμα περισσότερο ξεριζωμένος και απομονωμένος, όμως έμαθε καλά γαλλικά και αυτό του επέτρεψε να έλθει σε επαφή με την γαλλική λογοτεχνία που υπήρξε και η πύλη από όπου εισήλθε στον κόσμο της συγγραφής. Τον Σεπτέμβριο του 1863, μετά από ένα χρόνο παραμονής στην Γαλλία, και πάλι ο Μολυνέ πρότεινε να σταλεί ο Λευκάδιος εσωτερικός στο Κολλέγιο Σαϊντ Κούθμπερτ στην πόλη Ουσί της Αγγλίας, ένα αυστηρό καθολικό κολλέγιο τριακοσίων μαθητών. Ως μαθητής διατύπωνε τολμηρές ερωτήσεις που έφερναν σε αμηχανία τους καθηγητές του, ενώ παράλληλα ήταν ο καλύτερος στην έκθεση και τη γλώσσα. Ταυτόχρονα για πρώτη φορά στην ζωή του άρχισε να αποκτά αυτοπεποίθηση και να γίνεται κοινωνικός. Όλα αυτά θα τελειώσουν, όταν στα δεκάξι του στη διάρκεια ενός παιχνιδιού έσπασε το σχοινί και τον τραυμάτισε σοβαρά στο μάτι που το έχασε οριστικά. Ήταν η δεύτερη μεγάλη τραγωδία της ζωής του. Ένα χρόνο αργότερα ο Μολυνέ χρεωκόπησε και η θεία του έχασε όλη την περιουσία της. Το 1868 ο Λευκάδιος που αδυνατούσε να πληρώσει τα δίδακτρα του σχολείου βρέθηκε στο Λονδίνο στο σπίτι μιας παλιάς υπηρέτριας της θείας του που δέχθηκε να του προσφέρει προσωρινά στέγη. Άνεργος και απένταρος γύριζε στην μεγάλη πόλη και περνούσε αρκετές ώρες στο Βρετανικό Μουσείο και ιδιαίτερα στην αίθουσα με τα ιαπωνικά αγάλματα του Βούδα. Μια μέρα ο Μολυνέ που κάπως είχε ορθοποδήσει οικονομικά, τον κάλεσε στο γραφείο του. Του έδωσε ένα εισιτήριο χωρίς επιστροφή για τη Νέα Υόρκη και λίγα χρήματα για το ταξίδι, τα τελευταία χρήματα που έπαιρνε από την θεία του, όπως του είπε, προσθέτοντας ότι από εδώ και πέρα ο ίδιος ο Λευκάδιος θα ήταν υπεύθυνος για την ζωή του. Ήταν οι Ιρλανδοί εργάτες των αποθηκών του λιμανιού της Νέας Υόρκης που βοήθησαν τον Λευκάδιο Χερν να επιβιώσει όταν βρέθηκε μόνος και απένταρος στα πεζοδρόμια της μεγαλούπολης. Συχνά κοιμόταν στον δρόμο, εργάστηκε ως σερβιτόρος, υπηρέτης, τυπογράφος και διορθωτής. Πάλεψε με το κρύο, την πείνα και τη μοναξιά και θα μπορούσε να είχε χαθεί οριστικά αν δεν βρισκόταν στον δρόμο του, στο Σινσινάτι, ένας Άγγλος τυπογράφος, ο Χένρυ Γουώτκιν. Η προβληματική όραση του Λευκάδιου δεν του επέτρεπε να εργαστεί στο τυπογραφείο, όμως στου Γουώτκιν βρήκε στέγη και κυρίως μια ζεστή συντροφιά, καθώς ολόκληρα βράδια συζητούσαν για βιβλία και ιδέες . Ο Γουώτκιν τον έφερε σε επαφή με την γερμανική λογοτεχνία και φιλοσοφία, και ο Λευκάδιος διάβαζε και μετέφραζε κείμενα των ουτοπιστών σοσιαλιστών Φουριέ και Σαιν Σιμον που λάτρευε ο τυπογράφος. Τον καιρό εκείνο, επίσης, ο Λευκάδιος Χερν άρχισε να εργάζεται ως άνθρωπος για όλες τις δουλειές σε μια μικρή εμπορική εφημερίδα, την οποία εγκατέλειψε το 1872 για να εργαστεί ως διορθωτής σε μια εκδοτική εταιρεία. Στη συνέχεια σε μια κίνηση απελπισίας κατάφερε να πείσει τον εκδότη της μεγαλύτερης εφημερίδας του Σινσινάτι να τον προσλάβει δοκιμαστικά. Καλύπτοντας το αστυνομικό δελτίο προκάλεσε μεγάλη εντύπωση η ευρυμάθειά του, ο πρωτότυπος τρόπος που κάλυπτε τα θέματα και η καλλιεργημένη γραφή του. Η τοπική κοινωνία άρχισε να τον αποδέχεται, μέχρις ότου παντρεύτηκε μια νεαρή μιγάδα. Ο γάμος του στάθηκε και η αιτία της απόλυσής του. Αηδιασμένος εγκατέλειψε το Σινσινάτι, για την Νέα Ορλεάνη, τον Νοέμβριο του 1877.

Ο πρώτος καιρός στη Νέα Ορλεάνη δεν ήταν καθόλου εύκολος για τον Λευκάδιο Χερν και ο πειρασμός της αυτοκτονίας πέρασε για μερικές φορές από το μυαλό του. Στις 15 Ιουνίου 1878 έπιασε δουλειά σε μια νέα εφημερίδα, μεταφράζοντας γαλλικά λογοτεχνικά κομμάτια συγγραφέων που αγαπούσε, ενώ ταυτόχρονα φούντωνε μέσα του η επιθυμία να ταξιδέψει. Εν τω μεταξύ καθιερώνεται ως δημοσιογράφος στην Νέα Ορλεάνη, όμως ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του αιχμάλωτο της επιβίωσης. Τον Δεκέμβριο του 1884 στην Παγκόσμια Βιομηχανική Έκθεση στη Νέα Ορλεάνη την προσοχή του τράβηξαν ιδιαίτερα τα ασιατικά περίπτερα και στο ιαπωνικό περίπτερο μελέτησε με ιδιαίτερη προσοχή τα εκθέματα με την βοήθεια του ειδικού απεσταλμένου της Ιαπωνίας, Ιτζίζο Χατόρι. Θα ακολουθήσει η επιστροφή του στη Νέα Υόρκη, και κατόπιν θα φύγει για τις Γαλλικές Αντίλλες, όπου θα ζήσει για δύο χρόνια στην Μαρτινίκα. Εδώ θα ολοκληρωθεί μια ιδεολογική στροφή μέσα του: Ο Λευκάδιος Χερν θα απορρίψει τον δυτικό πολιτισμό. Το ζεστό και υγρό κλίμα της Μαρτινίκας τον εμπόδιζε να γράψει, αν και εκεί έγραψε το καλύτερο βιβλίο του -"Δυό χρόνια στις Γαλλικές Αντίλλες"- πριν πάει στην Ιαπωνία, όμως δεν ήθελε να επιστρέψει στην Νέα Υόρκη. Το βιβλίο του Πέρσιβαλ Λόουελ "Η Ψυχή της Άπω Ανατολής" του ξύπνησε το παλιό του ενδιαφέρον για την Ιαπωνία, και η πρόταση του περιοδικού Harper για μια παρουσίαση της ζωής της μακρινής εκείνης χώρας ήλθε την κατάλληλη στιγμή. Τον Μάρτιο του 1900 ο Λευκάδιος Χερν έφυγε από το Βανκούβερ με το πλοίο "Αβησσυνία" για την Γιοκοχάμα. Χρόνια αργότερα, ως πολίτης της Ιαπωνίας, ο Λευκάδιος Χερν αποτύπωσε σε ένα από τα καλύτερα κείμενά του την πρώτη εντύπωση που έκανε στους επιβάτες του πλοίου "Αβησσυνία" η θέα του ηφαιστείου Φουτζιγιάμα.

"Κοίταζαν λοιπόν ψηλά, ψηλά ως τη καρδιά του ουρανού, κι αντίκρυσαν την επιβλητική κορυφή να ροδίζει σαν θαυμαστό στοιχειωμένο μπουμπούκι λωτού στο ξεχύλισμα της επερχόμενης μέρας. Εμειναν άφωνοι. Ξαφνικά το αιώνιο χιόνι έλαμψε σαν χρυσάφι, ύστερα άσπρισε όταν ο ήλιος έριξε τις πρώτες αχτίδες του πάνω από την καμπύλη του κόσμου, πάνω από τις σκιερές οροσειρές, πάνω από τα ίδια τα αστέρια, έτσι έμοιαζε. Η βάση του γίγαντα όμως παρέμενε αθέατη. Η νύχτα έφυγε εντελώς, ένα μαλακό γαλάζιο φως πλημμύρισε το θολωτό ουρανό, τα χρώματα ξεπετάχτηκαν από τον ύπνο. Μπροστά στα μάτια των θεατών φάνηκε ο φωτεινός κόλπος της Γιοκοχάμα με την ιερή κορυφή κι αόρατη πάντα την βάση της, να κρέμεται πάνω από τον κόσμο σαν χιονισμένο φάντασμα στην απέραντη αψίδα της ημέρας".

Ο Λευκάδιος Χερν έφθασε στην Ιαπωνία και αποφάσισε να μείνει εκεί σε μια περίοδο, όπου υπό την απειλή των κανονιοφόρων των ΗΠΑ, ο αυτοκράτορας Κούτσου Χίτο είχε αρχίσει από το 1871 μια πολιτική μεταρρυθμίσεων που διέλυαν τα φεουδαρχικά υπολείμματα της χώρας του Ανατέλλοντος Ηλίου και την μετέτρεπαν σε ισχυρή βιομηχανική χώρα με εργοστάσια, σιδηροδρόμους, τραπεζικό σύστημα, και επικοινωνίες. Εκατοντάδες νέοι στάλθηκαν στο εξωτερικό για σπουδές και στα σχολεία έγινε υποχρεωτική η εκμάθηση ξένων γλωσσών και κυρίως της αγγλικής. Το 1877 ξέσπασε η αντίδραση της παλιάς Ιαπωνίας, μια αντίδραση που επιτάχυνε την οριστική συντριβή της. Δυόμιση χιλιάδες Σαμουράι έκαναν χαρακίρι για την ήττα και όσοι επέζησαν γνώρισαν την απόλυτη φτώχεια και την εξαθλίωση.

Ο Λευκάδιος Χερν βρήκε εργασία ως καθηγητής αγγλικών στη πόλη Ματσούε στην βορειοδυτική Ιαπωνία, ενώ ήταν από τους ελάχιστους, αν όχι ο μόνος, δυτικός που δεν αντιμετώπιζε την Ιαπωνία ως καθυστερημένη χώρα αλλά από την αρχή προσέγγισε τον ιαπωνικό πολιτισμό με μεγάλη αγάπη και σεβασμό. Ως δάσκαλος ήταν εξαιρετικός και ιδιαίτερα στοργικός με τους μαθητές του, καθώς κατανοούσε πόσο δύσκολο ήταν γι' αυτούς να μάθουν μια γλώσσα που αποτελούσε το εκφραστικό εργαλείο ενός πολιτισμού ολότελα διαφορετικού από τον δικό τους. Ταυτόχρονα τους εμφυσούσε την περηφάνεια για τις παραδόσεις τους. Οι μαθητές του τον λάτρευαν και ήταν αυτοί που πρωτοστάτησαν στην μεταθανάτια διάδοση του έργου του. Βορειοδυτική Ιαπωνία σημαίνει σάρωμα από τους ανέμους της Σιβηρίας και ο Λευκάδιος Χερν με δυσκολία υπέμενε το κρύο στο παγωμένο ξύλινο σπιτάκι του. Ο Ιάπωνας συνάδελφός του και φίλος του σε όλη του τη ζωή Νισίντα του πρότεινε να παντρευτεί μια γυναίκα της περιοχής και του πρότεινε την Σετζούκο Κοϊζούμι, κόρη οικογένειας σαμουράι που είχαν ξεπέσει λόγων των μεταρρυθμίσεων. Σύμφωνα με την ιαπωνική παράδοση, με το γάμο ο σύζυγος αναλάμβανε να θρέψει και όλη την οικογένεια της συζύγου του και το πιστό οικογενειακό προσωπικό. Αυτό, για τον θαυμαστή της παλιάς Ιαπωνίας, Λευκάδιο Χερν, στάθηκε ιδιαίτερα θελκτικό στοιχείο. Παντρεύτηκε την Σετζούκο και της απαγόρευσε να μάθει έστω και μια λέξη αγγλικά. Τα σοβαρά προβλήματα υγείας που του προκάλεσε ο δεύτερος χειμώνας στη Ματσούε, υποχρέωσαν τον Λευκάδιο Χερν να ζητήσει μετάθεση για την πόλη Κουμαμότο, μια ολοκαίνουργια στην ουσία πόλη, με κτίρια δυτικού τύπου και χωρίς τους ναούς και τους κήπους που τόσο αγαπούσε στην Ματσούε ο Χερν .

. Εκεί στο Κουμαμότο ο Χερν αναθεώρησε εν μέρει τις απόψεις του, όμως ήταν βαθιά σκεπτικός για τις συνέπειες αυτού του βίαιου εκσυγχρονισμού στην ψυχή της Ιαπωνίας και αυτό αποτυπώθηκε στο πρώτο του βιβλίο "Ματιές στην άγνωστη Ιαπωνία". Οι μοντερνιστικοί κύκλοι της Ιαπωνίας τον κατηγόρησαν ότι γράφει πράγματα που δεν ενδιαφέρουν τους νέους Ιάπωνες.

Το καλοκαίρι του 1893 η γυναίκα του Λευκάδιου Χερν, Σετζούκο, είναι έγκυος και ο ίδιος πολύ ανήσυχος, λόγω της ασθενικής του κράσης και του αβέβαιου μέλλοντος. Οι πολεμικές επιχειρήσεις της Ιαπωνίας εναντίον της Κίνας είχαν τροφοδοτήσει ένα κλίμα σοβινισμού που στρεφόταν κατά της παρουσίας των ξένων στην Ιαπωνία. Η δουλειά του ως εκπαιδευτικού κινδύνευε και έτσι ο Λευκάδιος Χερν παρότι είχε αποφασίσει να μην το κάνει ποτέ ξανά, έπιασε δουλειά ως συντάκτης μιας αγγλόφωνης εφημερίδας στο Κόμπε όπου εγκαταστάθηκε τον Οκτώβριο του 1894. Εκεί τελείωσε το δεύτερο βιβλίο του "Πέρα από την Ανατολή", όπου ασχολείται με την βουδιστική πίστη στην Ιαπωνία, και ένα χρόνο αργότερα το τρίτο του βιβλίο με τον τίτλο "Κοκόρο" -Καρδιά-, όπου το υλικό του προέρχεται από τις ιστορίες της μεσαιωνικής Ιαπωνίας. Ταυτόχρονα ζητά την ιαπωνική υπηκοότητα και σύμφωνα με την πρακτική υιοθετήθηκε πρώτα από την οικογένεια της γυναίκας του και έγινε Κοϊζούμι (Μικρή Πηγή) και μετά η οικογένεια διάλεξε και το μικρό του όνομα: Γιακούμο Οχτώ Σύννεφα. Τον Δεκέμβριο του 1896 το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο του προσέφερε την έδρα του καθηγητή της Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Την περίοδο του Τόκιο έγραψε και τα υπόλοιπα βιβλία του για την Ιαπωνία, τα οποία γνώρισαν μεγάλη επιτυχία στην Δύση, καθώς μετά την νίκη των ιαπωνικών στρατευμάτων κατά της Ρωσίας, η "Δύση" ένιωσε την ανάγκη να κατανοηθούν οι πηγές της ισχύος της Ιαπωνίας. Τον Μάρτιο του 1903 ύστερα από σύγκρουσή του με τις διοικητικές αρχές του Πανεπιστημίου, ο Λευκάδιος Χερν υπέβαλε την παραίτησή του, μια απόφαση που είχε ολέθριες συνέπειες για την υγεία του. "Έφυγε" στις 26 Σεπτεμβρίου 1904 από οξύ πνευμονικό οίδημα. Αναπαύθηκε στο παλαιό κοιμητήριο του Κοκουμπέρα. Το 1933 με πρωτοβουλία του ελληνοϊαπωνικού συνδέσμου τοποθετήθηκε αναμνηστική πλάκα στο Μποσκέτο, στον κήπο των ποιητών στη Λευκάδα, μια σεμνή στήλη, δίπλα στις δαφνοστεφανωμένες προτομές του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη και του Άγγελου Σικελιανού. Ολοκληρώνουμε το σύντομο αυτό σημείωμα με τα λόγια που γράφτηκαν στην επιτύμβια στήλη του Λευκάδιου Χερν μετά από πρωτοβουλία των φοιτητών του: «Στον Λευκάδιο Χερν, του οποίου η πένα υπήρξε πιο ισχυρή, ακόμα και από την ρομφαία του ένδοξου έθνους που αγάπησε, έθνους η πιο μεγάλη του τιμή υπήρξε ότι τον δέχτηκε στις αγκάλες του ως πολίτη και του προσέφερε, αλίμονο, τον τάφο». ΠΗΓΗ: 30/06/2011- ΑΘΗΝΑΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ(ΑΠΕ)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ΥΓ : ΛΗΞΙΑΡΧΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ – ΒΑΠΤΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ ΛΕΥΚΑΔΙΟΥ ΧΕΡΝ (1850)

“Αρ. πρωτ. 334 -Εν Αγία Μαύρα της δώδεκα Ιουλίου 1850 χίλια οκτακόσια πενήντα έτος Νέον.

Κατάστρωσις της σημερινής ληφθείσης πράξεως. Αγία Μαύρα χιλίων οκτακοσίων πενήντα Ιουνίου εικοσιέξ έτος παλαιόν εν ώρα εννάτη μετά μεσημβρίαν. Εβαπτίσθη υπ’ εμού του υποφαινομένου εφημερίου της ενταύθα εκκλησίας της οσιομάρτυρος Παρασκευής εν παιδίον αρσενικόν προσφρεθέν μοι παρά της Ευγενούς Κυρίας Ρόζας Κασιμάτη του Αντωνίου εκ Κυθήρων, αλλά κάτοικος εδώ και σύζυγος του απόντος Δόκτορος Καρόλου Μπουχ Ερν, Ιρλανδού Κόμητος Ανεσλμέθ, ιατρού της Αυτής Βρετανικής Μεγαλειότητος, βεβαιώσασά με ότι είναι παιδίον της νόμιμον, γενήσασα αυτό εις τας δεκαπέ ντε του τρέχοντος μηνός Ιουνίου Έτους Παλαιόν εν ώρα τετάρτη πριν μεσημβρίας και ανεδέχθη αυτό ο ευγενής Δρ Κύριος Ιωάννης Καββαδίας ποτέ Νικολάου εκ της πόλεως, ωνομάσας αυτό Πατρίκιον Λευκάδιον επί παρουσία των μαρτύρων Κυρίων Δημητρίου Λογοθέτη ποτέ Σπυρίδωνος και Σπυρίδωνος Βιτζινά του Γεωργίου, αμφοτέρων εκ της πόλεως εχόντων την κατά νόμον ηλικίαν. Η παρούσα πράξις υπογράφεται παρά των μαρτύρων και παρ’ εμού, ούσης της μητρός αγραμμάτου ως λέγει.

Δημήτριος Λογοθέτης π. Σπυρίδωνος μαρτυρώ.

Σπυρίδων Βιτζινάς π. Γεωργίου μαρτυρώ.

Θεοφάνης ιερομόναχος Μελισσινός εφημέριος.

Ίσον απαράλλακτον τω πρωτοτύπω

Θεοφάνης ιερομόναχος Μελισσινός εφημέριος.

(Υπογρ. δυσανάγνωστος)

Ληξίαρχος

Εκ των φύλλων 21β, 22, 22β του βιβλίου Γενετηρίου, 28 Μαΐου 1850 εν πόλει Αγία Μαύρα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η χρονολογία γεννήσεως αντιστοιχεί εις την 22.6.1850 του συγχρόνου ημερολογίου

ΥΓ : Στις 17 Σεπτεμβρίου 1932, η ιαπωνική πρεσβεία στην Αθήνα με ρηματική της διακοίνωση ανακοίνωνε στο ελληνικό ΥΠΕΞ την πρόθεσή της, όπως και του Ελληνοϊαπωνικού Συλλόγου, να εγείρει με δαπάνες της μια αναθηματική στήλη για τον Χερν στην κεντρική πλατεία της Λευκάδας και μια δεύτερη, δαπάναις της Ιαπωνοελληνικής Εταιρείας και του Συνδέσμου Χερν, στο Τόκιο. Στη βάση της στήλης που κατέπεσε στον σεισμό του 1952, αλλ΄ ανηγέρθη εκ νέου το 1984 και το 1987 συμπληρώθηκε με μια προτομή του Χερν, έργο του γλύπτη Σπύρου Κατοπόδη, υπήρχε η επιγραφή: «Λευκαδίω Χερν (Κοϊζούμι Ιακούμω), μεγάλω συγγραφεί, το των Ιαπώνων αληθές πνεύμα παγκοσμίως και λαμπρώς εμφανίσαντι, σήμα ευγνωμοσύνης ιαπωνικού έθνους, μηνί Οκτωβρίω 1932, έτους 259200 Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας.

ΥΓ 3: Συγγραφικό Έργο-Τα πιο γνωστά του έργα είναι:

-Εντός του κύκλου των ψυχών

-Η χώρα των χρυσανθέμων

-Ιαπωνικοί Θρύλοι

-Ηλέκτρα

-Καϊνταν

-Κείμενα από την Ιαπωνία

-Όλεθρος και άλλα διηγήματα

-Το αγόρι που ζωγράφιζε γάτες και άλλες ιστορίες

ΥΓ : ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΛΕΥΚΑΔΙΟΥ ΧΕΡΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ:

-ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ, μεταφρ. Χαλικιάς Σωτήρης, Ινδικτος, 1999, 285 σελ.

-Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΧΡΥΣΑΝΘΕΜΩΝ, μετάφρ. Καλαμαντής Γιώργος Κ., Κέδρος, 1998, 368 σελ.

-ΙΑΠΩΝΙΚΟΙ ΘΡΥΛΟΙ, μεταφρ. Νικητοπούλου Μαριάννα, εικονογράφηση Αραποστάθη Ηλέκτρα, Σιδέρης Ι., 150 σελ.

-ΚΑΪΝΤΑΝ, Σμυρνιωτάκης, 1996, 96 σελ.

-ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΑΠΩΝΙΑ, Χαλικιάς Σωτήρης, Ίνδικτος, 1997, 444 σελ.

-ΟΛΕΘΡΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ, μετάφρ. Καλονάρος Πέτρος, Gutenberg, 1991,

-ΤΟ ΑΓΟΡΙ ΠΟΥ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕ ΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, μετάφρ. Βουκελάτου Δώρα, Εστία, 2000, 61 σελ.

-Ο ΑΛΛΟΣ ΛΕΥΚΑΔΙΟΣ ΧΕΡΝ, Κλαίρη Παπασταύρου, Παπαζήση, Αθήνα, 2002, σελ. 259

ΥΓ:Εκδηλώσεις στην Ελλάδα προς τιμήν της επετείου 110 ετών από το θάνατο του Λευκάδιου Χερν.Από 4 έως 6 Ιουλίου 2014 ( Λευκάδα).Στο δήμο Λευκάδας, όπου θα λάβουν χώρα οι εκδηλώσεις, έχει αποφασιστεί να λειτουργήσει εντός του πολιτιστικού κέντρου «Αναμνηστικό Μουσείο Λευκάδιου Χερν», επ’ ευκαιρίας αυτού του συμποσίου, και οι εκδηλώσεις αναμένονται να αποτελέσουν άριστη ευκαιρία απόδοσης τιμών προς τον Χερν από το δήμο ως γενέτειρά του, και διαπαιδαγώγησης των πολιτών.

Το θέμα του συμποσίου, “The Open Mind of Lafcadio Hearn”σημαίνει «Το ανοιχτό πνεύμα του Χερν», και εκφράζει σε συνοπτική μορφή τη ζωή και τις αξίες του Χερν. Το 2009 έλαβε χώρα στο Ελληνοαμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών η πρώτη έκθεση που εκφράζει το πνεύμα του Χερν μέσω της τέχνης, με τίτλο “The Open Mind of Lafcadio Hearn”, η οποία συγκέντρωσε μεγάλο ενδιαφέρον, μεταξύ άλλων λόγω και της συμμετοχής πάνω από 500 ατόμων στα εγκαίνιά της. Με αφορμή αυτή την έκθεση, γεννήθηκε σταδιακά στην Ελλάδα ενδιαφέρον του κοινού για τον Χερν, το οποίο και συνεχίζει να αυξάνεται. Το 2010, έκθεση τέχνης με τον ίδιο τίτλο πραγματοποιήθηκε στον πύργο του κάστρου Ματσούε του δήμου Ματσούε (διοργάνωση: δήμος Ματσούε), με 45.000 επισκέπτες, προκαλώντας συγκίνηση και ενδιαφέρον. Περαιτέρω, η έκθεση αυτή επισκέφτηκε το 2011 τη Νέα Υόρκη και το 2012 τη Νέα Ορλεάνη. Η συγκίνηση και ο ενθουσιασμός που γεννά η έκθεση“The Open Mind of Lafcadio Hearn”εξαπλώνονται ολοένα και περισσότερο.

ΕΛΑ ΚΙ ΕΣΥ-ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ ΜΑΣ-ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΣΕ ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΚΑΔΑ - ΣΤΙΧΟΙ:ΗΛΙΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ-ΜΟΥΣΙΚΗ:ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΓΕΩΡΓΑΚΗΣ-ΤΡΑΓΟΥΔΙ:ΑΓΙΟΜΑΥΡΙΤΙΚΗ ΠΑΡΕA

ΖΗΛΙΑ

Από τα γραμματοκιβώτια

Χάθηκαν τα γράμματα.

Η αλληλογραφία

Των ανθρώπων.

Αντικαταστάθηκαν

Με λογαριασμούς,

Με ενημερωτικά σημειώματα

Για δάνεια,

Με διαφημιστικά φυλλάδια.

Κυρίως όμως

Με επιστολές τραπεζών.

Καπως ετσι κατάλαβα

Ότι ολοι χρωστάμε

Στην πολυκατοικία μου.

Κι όταν μια μέρα

Κάποιος πήρε

Ένα πραγματικό γράμμα,

Ολοι τον ζηλέψαμε….

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ

ΤΟΥ ΗΛΙΑ Π.ΓΕΩΡΓΑΚΗ ‘ΟΡΦΕΩΣ 2’(ΕΚΔΌΣΕΙΣ ‘ΑΓΚΥΡΑ’).

T' AMΠΑΛΙ:ΕΝΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

Μονόποδα τραπεζάκια πασσαλωμένα στη γή, μακρόστενοι ξύλινοι πάγκοι, ενα μεγάλο, πηγάδι με γάργαρο νερό, γέρικες ελιές και αιωνόβια πλατάνια μαζί με ενα μακρόστενο μικρο γήπεδο δίπλα σε ενα γραφικό καφενεδάκι. Το σκηνικό παραπέμπει σε πίνακα ζωγραφικής. Ήταν το καφενείο του ΄Πάλλα', στη Νεάπολη, δίπλα στο γήπεδο. Το εξοχικο καφενειο ειχε ζωη περισσότερο απο 1ΟΟ χρονια -προτου κλεισει -και το ονομα του μαζι με την τοποθεσία το πήρε απο τον ιδιοκτητη του(' στου Πάλλα''). Αργότερα πέρασε στον μπαρμπα Αλεκο με τα μουστάκια και μετά στους αδελφούς Σταματέλου(το Θόδωρο και το Βαγγέλη) και το κράτησαν αργοτερα ο Μητσος, ο Γρηγόρης και ο Θανάσης Μαλακάσης.

Εδώ ήταν παλιά ένας όμορφος περίπατος. Οι μερακλήδες μπρανελλοι έπαιζαν τ΄αμπαλι(ενα παιγνίδι με ξύλινες μπάλες) πίνοντας τη σουμάδα τους (σσ ένας πυκνόρρευστος χυμός από πικραμύγδαλο και ζάχαρη που αραιώνεται σε νερό και συνοδεύεται με παξιμάδια). Εδώ οι θαμώνες παρακολουθούσαν τους παίκτες και μάλιστα έβαζαν και στοιχήματα μέσα σε ενα φοβερό σκηνικό με ντόρο, καλαμπούρια, γκριμάτσες και πειράγματα. ''Ω ψ'χη μ΄ σμπούκιο'', φώναζε ο Μπρούμ΄ς. Ήταν όλοι εκεί. ο Γιάννης ο Κάλιας, ο Αλέκος Μπουρσινός, ο ανεπανάληπτος Σπύρος Ανυφαντής(Μπρούμης), ο Γαγάς, ο Τασος Βαγενάς, ο 
Χρηστος Τετράδης, ο Κώστας Ματαράγκας, ο Τασος Δρακόπουλος, ο Πάνος Καραβίας-Κοντοπίθιας, ο Φάνης Ανυφαντής(Μπρούμης), ο Νικος Σάντας, ο Νικος Κατωχιανός-Σφυρής, ο Μεμάς Τζεφρώνης-Αλογος, ο Βασίλης Κάλλιας, ο Φανούρης Μήτσουρας και τόσοι άλλοι.

Τ΄αμπαλι, λοιπόν, ήταν ενα παιχνίδι στο οποίο το μυστικό βρίσκεται στις ξύλινες, ειδικές, μπάλες. Σε κάποια παραλλαγή του το ίδιο παιχνίδι μπορεί κάποιοι να το έχετε δει στη Γαλλία ή την Ιταλία. Τ' αμπαλί στη χώρα μας κρατάει από τα χρόνια της ενετοκρατίας. Η μπάλλα στο «αμπαλί» είναι κατασκευασμένη από σκληρό ξύλο για να αντέχει στα χτυπήματα. Το καλύτερο ξύλο είναι το ξύλο μεγάλου χοντρού πουρναριού, που το αφήνουν να ξεραθεί για πολλούς μήνες και μετά το «μουλιάζουν» στη θάλασσα για να σφίξει και να «δέσει» καλύτερα. Ο τόρνος τελειοποιεί την μπάλα που, ύστερα από κάθε αγώνα, μπαίνει στο νερό για να μείνει σφιχτή και βαριά. Οι μπάλες για τ' αμπαλί δεν είναι ολοστρόγγυλες. Έχουν «τιμόνι». Δηλαδή έχουν ένα ελαφρώς ελλειπτικό σχήμα και σε ένα σημείο μια υποψία «μύτης» που την λένε τιμόνι, γιατί αυτό καθορίζει την τροχιά της μπάλας. Το παίξιμο στο αμπαλί είναι απλό: Οι παίκτες δημιουργούν δύο ομάδες. Στέκονται στην μια άκρη του γηπέδου και ρίχνουν προς την άλλη το μπαλάκι, το οποίο το λένε τ' αμπαλί. Με τις μεγάλες, ξύλινες μπάλες, προσπαθούν να πάνε όσο πιο κοντά στο αμπαλί. Κάθε φορά που η ομάδα πλησίαζε τ' αμπαλί περισσότερο από την αντίπαλη, έπαιρνε έναν πόντο και συνέχιζε η άλλη μέχρι να λήξει η παρτίδα στους 11 πόντους. Αλλά οι παίκτες δεν προσπαθούν απλά να πλησιάσουν τ' αμπαλί. Μπορούν να το 
χτυπήσουν, να το σπρώξουν, να το απομακρύνουν από την άλλη ομάδα(΄σμπούκιο'). Ή ακόμη να το χτυπήσουν και να απομακρύνουν κάποια μπάλα της. Το γήπεδο του παιγνιδιού ήταν ενα παραλληλοεπιπεδος χωρος, 30 μέτρα μήκος και 15 περίπου φάρδος, σκαμμένος μέχρι 20 εκατοστά κατω απο την επιφάνεια που εδάφους, με το χείλος της περιφέρειας του ομαλά 'φινιρισμένο' προς το κέντρο της πίστας, που ήταν στρωμένη απο πατικωμένο αργιλόχωμα.Φυσικά όλοι ξέρουμε οτι το γηπεδάκι και το καφενείο σήμερα δεν υπάρχουν. 
Παρά την προσπάθεια που έγινε τη δεκαετία του 1980 για να ξαναζωντανέψει αυτη η όμορφη περιοχή και να αναβιώσει το παιγνίδι, αυτοί που δήθεν '΄κοπτονται'΄για τη Λευκάδα αγνόησαν προκλητικά τις 4000 υπογραφές(για τις οποίες βοήθησα κι εγώ να μαζευτούν μαζί με άλλους Λευκαδίτες). Σκεφθείτε τι θα γινονταν σημερα απο τους τουρίστες αν λειτουργήσε ο ''Πάλλας''.. Τέλος να θυμισω οτι απο το 1998 ο πρωην δήμαρχος Ηλιούπολης (Λευκαδιτης) Θόδωρος Γεωργάκης αναβιωσε το παιγνιδι με την κατασκευή γηπέδου εξω απο τα γραφεια του συλλογου Λευκαδιων Ηλιούπολης( υστεραπολλα χρόνια στις 5/4/1998 το παραδοσιακό, παιχνίδι, τ' αμπαλί, ξαναζωντάνεψε στην Ηλιυπολη-με τους ίδιους παίκτες, τον Σπύρο Βαγενά και τον Χρήστο Τετράδη- που ηρθαν ειδικά απο τη Λευκάδα για αυτη την εκδηλωση ).
ΥΓ:ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΜΑΙΟΥ Ο ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΛΕΥΚΑΔΙΩΝ ΗΛΙΟΠΟΥΠΟΛΗΣ ΘΑ ΑΝΑΒΙΩΣΕΙ ΤΟ ΑΜΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ.

ΟΙ 7 ΝΕΕΣ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ ΣΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

 Σε 7 νεες ανατροπές στο ασφαλιστικό προχωρεί από το καλοκαίρι το υπουργειο Εργασιας με αποκορύφωμα τις  οργανωτικές και των άλλες παρεμβάσεις οι οποίες θα γίνουν από την 1/1/2015 σε εφαρμογή του επικαιροποιημένου Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος.Οι αλλαγές αφορούν στην ενοποίηση ασφαλιστικων ταμειων,στις περικοπές πρόωρων συνταξιοδοτήσεων,στις μειώσεις επικουρικών συντάξεων και εφαπαξ, στις μειώσεις ασφαλιστικων εισφορών κα.Ειδικότερα:

1.Ενοποιήσεις Ταμείων. Σήμερα υπάρχουν επτά (ΙΚΑ, ΟΓΑ, ΟΑΕΕ, ΝΑΤ, ΕΤΑΑ, ΕΤΑΠ-ΜΜΕ και Δημόσιο) και στόχος είναι να ενοποιηθούν σε τρεις φορείς: ΙΚΑ για μισθωτούς, ΟΓΑ για αγρότες και ΟΑΕΕ για ελεύθερους επαγγελματίες. Οι νέοι φορείς θα έχουν την ευθύνη χορήγησης τόσο της κύριας σύνταξης όσο και της επικουρικής και του εφάπαξ και θα προκύψουν από την ενοποίηση πάνω από 60 κλάδων ασφάλισης.Οι αλλαγές θα κλειδώσουν μέσα στο έτος, ενώ μέχρι τον Σεπτέμβριο θα πρέπει να έχουν υποβληθεί οι απαιτούμενες αναλογιστικές μελέτες. Ξεχωριστό ρόλο θα διαδραματίσει το ΝΑΤ, που θα διατηρήσει την αυτονομία του και θα εξαιρεθεί από τις ενοποιήσεις. Θα ακολουθήσει απορρόφηση των φορέων επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας από τα τρία νέα ταμεία. Για παράδειγμα, στο ΙΚΑ θα μετακομίσουν ο ΟΠΑΔ, το ΕΤΕΑ (ενιαίο επικουρικό), το ΤΑΥΤΕΚΩ (επικουρικό ευρύτερου δημόσιου τομέα), το ΤΑΠΙΤ (φορέας πρόνοιας ιδιωτικού τομέα).Το σχέδιο των νέων ενοποιήσεων των  ασφαλιστικών ταμειων  αναμένεται να καταρτιστεί μέχρι τα τέλη Ιουνίου με τη συμβολή του ΚΕΠΕ.

2.Πρόωρες συνταξιοδοτήσεις:.Από 1-1-2015 σχεδιάζεται η σταδιακή αύξηση του ελάχιστου χρόνου ασφάλισης για τη λήψη τόσο της κατώτατης όσο και της βασικής -εγγυημένης από το κράτος- σύνταξης στις 6.000 ημέρες (20ετία), από τις 4.5000 ημέρες (15ετία) μαζί με τον περιορισμό των πρόωρων (πριν από τα 62) συνταξιοδοτήσεων.Ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Bρούτσης υποσχέθηκε μεταβατικές διατάξεις λέγοντας ότι «δεν θα γίνουν βίαιες προσαρμογές» ενώ δεσμεύτηκε ότι δεν θα υπάρχει «καμία πρόθεση» για αλλαγές στο καθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης των γυναικών με ανήλικα τέκνα.

Για το νέο ασφαλιστικό που θα ισχύσει από το 2015 θα υπάρξουν μέχρι τον Σεπτέμβριο αναλογιστικές μελέτες ώστε το Νοέμβριο να ψηφιστεί ο νέος ασφαλιστικός νόμος.

3. Αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων από 1ης Ιανουαρίου 2015  σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Το τελικό ποσό θα προκύπτει από το άθροισμα της «βασικής» σύνταξης (που θα είναι 360 ευρώ) και της αναλογικής σύνταξης (ανάλογα με τα έτη ασφάλισης). Στόχος είναι σταδιακά το ποσοστό αναπλήρωσης να διαμορφωθεί στο 65% για όλους τους ασφαλισμένους.Προκειται για εφαρμογή του νόμου 3863/2010.

4. Μείωση εφάπαξ σε όσα ταμεία πρόνοιας έχουν ελλείμματα. Η αρχή γίνεται φέτος με το ταμείο πρόνοιας δημοσίων υπαλλήλων, όπου έρχονται μειώσεις 12% με 14% (διασώζονται όσοι υπέβαλαν αίτηση μέχρι τον Αύγουστο 2013).

5. Μείωση ασφαλιστικών εισφορών κατά 3,9 ποσοστιαίες μονάδες από 1ης Ιουλίου. 2014. Θα μειωθούν κατά 2,9 ποσοστιαίες μονάδες οι εργοδοτικές εισφορές και κατά μία ποσοστιαία μονάδα οι εργατικές εισφορές. Εξάλλου έως τον Σεπτέμβριο πρέπει να έχουν εκπονηθεί αναλογιστικές μελέτες για τις αλλαγές που θα γίνουν στο σύστημα των εισφορών Κοινωνικής Ασφάλισης, των κοινωνικών πόρων καθώς και για τη μείωση -στα επίπεδα του ΙΚΑ- των υψηλότερων εισφορών και των συντάξεων που καταβάλλονται σε ΣΕΚΟ και τράπεζες. Το συγκεκριμένο μέτρο αφορά όλους τους παλαιούς (προσληφθέντες μέχρι 31/7/2008) εργαζόμενους σε ΑΤΕ, ΟΣΕ, ΗΣΑΠ, στα ΕΛΤΑ, στην ΕΤΕ, στην πρώην ΕΤΒΑ, στην ΤτΕ, και στην Εθνική Ασφαλιστική για τους οποίους καταβάλλονται υψηλότερες, έως και δέκα ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το ΙΚΑ, εισφορές και μεγαλύτερες, αναλογικά, συντάξεις.

6 :Από 1η Ιουλίου 2014 αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού και αναπροσαρμογής των συντάξεων στο ΕΤΕΑ (επικουρικό των μισθωτών). Αυτό πρακτικά σημαίνει πως θα λαμβάνεται υπόψη ο συντελεστής βιωσιμότητας των ταμείων, με βάση τον οποία θα αναπροσαρμόζονται και οι παροχές. Δηλαδή στα ελλειμματικά ταμεία θα περικόπτονται οι συντάξεις - Από 1η Ιουλίου 2014 θα εφαρμοστεί ένα <μεικτό> σύστημα για τον υπολογισμό των συντάξεων στο ΕΤΕΑ. Το τμήμα της σύνταξης που αντιστοιχεί στο χρόνο ασφάλισης μέχρι 30 Ιουνίου 2014 υπολογίζεται με το <παλαιό σύστημα>. Το τμήμα της σύνταξης που αντιστοιχεί στο χρόνο ασφάλισης μετά την 1η Ιουλίου 2014 με το <νέο σύστημα>. Συγκεκριμένα θα υπάρχει διανεμητικό σύστημα προκαθορισμένων εισφορών με νοητή κεφαλαιοποίηση -- Από 1η Ιανουαρίου 2014 δημιουργούνται <ατομικές μερίδες> για τους ασφαλισμένους. - Τα μετοχικά ταμεία πολιτικών υπαλλήλων και των σωμάτων ασφαλείας (στρατού, αεροπορίας και ναυτικού) υποβάλλουν υποχρεωτικά κάθε έτος μελέτη. Με βάση αυτή τη μελέτη θα καθορίζονται και οι παροχές (δηλαδή αν υπάρχουν ελλείμματα θα περικόπτονται). - Από 1η Ιανουαρίου 2015 όλα οι φορείς επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας του υπουργείου Εργασίας, οι αντίστοιχοι τομείς των σωμάτων ασφαλείας (ΤΕΑΠΑΣΑ) λειτουργούν με βάση το <μοντέλο> που ήδη αναφέρθηκε για το ΕΤΕΑ.

7. Κατάργηση των κοινωνικών πόρων στα ταμεία κύριας και επικουρικής ασφάλισης και στους φορείς πρόνοιας. Τις σοβαρότερες συνέπειες από την απώλεια των κοινωνικών τους πόρων (από 1.1.2015) θα έχουν οι ασφαλιστικοί φορείς των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα (ΤΑΠΙΤ), στο ΕΤΕΑΜ (επικουρικό ΙΚΑ), στο ΤΠΔΥ (πρόνοιας δημοσίων υπαλλήλων), στο ΤΕΑΔΥ, στο ΤΕΑΠΟΚΑ, στο ΝΑΤ, καθώς επίσης και στο Ταμείο των εργαζομένων στις ασφαλιστικές εταιρείες όπου απουσιάζει εργοδοτική εισφορά.

ΛΕΥΚΑΔΑ

Ξανάρθες στις πεδιάδες του ήλιου

Κυνηγημένη απο χίμαιρες και αναμνήσεις.

Στο περβάζι της νοσταλγίας

Μυρίζεις άνθια κατάλευκα

Μέσα σε χρώματα βιολέτας

Και σ΄ανθισμένα περιβόλια.

Στην ολοκέντητη ποδιά σου

Που ξεδιπλώνεται

Σ΄ακρωτήρια και όρμους

Ακουμπώ τα ονειρά μου.

Αφρογέννητη πατρίδα της μούσας.

Σε ροδαυγές χρυσοστόλιστες

Καλωσορίζεις τον πόθο.

Λαμπρόχρωμη πλημμύρα των αισθήσεων.

Συναυλία της αλμύρας και του πεύκου.

Γλυστράς στο σώμα του καλοκαιριού

Ονειροπολείς στις κάτασπρες αυλές

Στους πόντζους και στα στενοσόκακα.

Χαμένη ηλιαχτίδα στους Σκάρους.

Παραδομένη στ΄ άνεμου τη δόνηση

Αγέρωχη δρασκελίζεις τη νύχτα,

Κρύβοντας τα κύματα στο Κάστρο.

Μυριοπόθητη γαλήνη του Ιβαριού.

Σκυμμένη στις ξανθές ανταύγειες

Στης Λάμιας τη γλυκιά ανατολή.

Μαντεύεις τη βγαλσά στον Πόντε.

Φωλιάζεις στους έρωτες στους Μύλους.

Κουρασμένο απομεσήμερο στο Πέραμα.

Αλαφρογέρνεις στα μονόξυλα του μώλου,

Ανοίγοντας τα βλέφαρα της μέρας.

Οσο ζώ μακριά σου

Νοιώθω να με  καλείς.

Γιά πάντα θα είμαι δίπλα σου

Και θα σ΄αγγίζω.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ

ΗΛΙΑ Π. ΓΕΩΡΓΑΚΗ ‘ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΠΛΕ’(1990).

ΣΚΟΡΠΙΑ ΦΥΛΛΑ

ΕΛΛΑΔΑ

Δήθεν, ισως,μπορεί

Μάλλον,κολλητέ,

Μεγάλε,απέχω,

Γλείψιμο,κομπίνα,

Ψέμα.

-----------------------------------------------------

ΠΡΟΒΛΕΨΗ

Το κομπιούτερ

Που χαϊδεύεις

Μια μέρα

Θα σε προδώσει.

---------------
ΘΥΜΟΣ

Θυμωσε

Το φεγγάρι

Και δε

Βγήκε αποψε.

Συνεδρίασαν

τ΄αστέρια

κι αποφάσισαν

αποχή.

Σ΄ενδειξη

Συμπαράστασης.

--------------------------

ΦΕΥΓΑΤΟ

Ακόμη

Δεν μπορώ

Να καταλάβω

Γιατι αυτά

Που έρχονται

Νομίζω,

Οτι φεύγουν.

------------------------
ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ

Ναί,

Δεν το κρύβω.

Ειμαι ευαίσθητος.

Γι΄ αυτό στην

Επόμενη ζωή μου

Θέλω να γινω

Ρομπότ.

Για να μην με

Πληγώνουν οι

Ανθρωποι.
-------------------------

ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Στη σχισμή

Από τα

στήθια σου,

εριξα το

παρελθόν μου.

Και χάθηκε

Για πάντα.
------------------------

ΑΠΟΡΙΑ

Δεν ξέρω

Γιατί,

Αλλά πάντα

Όταν περνάω

Από νεκροταφείο

Νομίζω ότι

Οι νεκροί

Κάνουν

Τον σταυρό τους

Που ειμαι

Ζωντανός.
-----------------------

ΕΡΩΤΙΚΟ

Στην καμπύλη

Του κορμιού σου

Χαράζω

Την ευθεία

Της ηδονής.

Στο απόλυτο

Του πάθους

Προσθέτω

Το κατακόρυφο

Του οργασμού.
------------------------

ΚΟΥΙΖ

Ζ-ή

(για δυνατούς λύτες).

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΗΛΙΑ Π.ΓΕΩΡΓΑΚΗ ‘ΟΡΦΕΩΣ 2’(ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΚΥΡΑ).